Zwoegen,werken,uitbuilen en dat allemaal voor je droom!

door Joyce van Eijk

Joyce zit vol spanning in de kamer te wachten.
Alle meiden die er zitten, lopen zenuwachtig op en neer...of zitten zenuwachtig met hun schoen te wiebelen.
Opeens komt Mevr. Van Deursen binnen met de uitslag.
Ze begint plechtig: "Lieve meisjes, Jullie hadden allemaal wel talent...maar we konden niet iedereen toelaten.
We hebben ook de meest rare dingen gelet, en daarbij zijn we tot deze uitslag gekomen:
Murielle=gezakt helaas meissie, maar je bevatte niet tot de talenten die wij zochten.
Jill=toegelaten Jill, jij kon het allemaal heel mooi en plechtig brengen, en we zijn heel trots met zo een goed nieuw talent!
Joyce= ook toegelaten.....zelfde verhaal als bij Jill...
En zo kwamen er nog wel wat namen die toegelaten werden, en sommige niet.
In totaal zijn er van de 76, 27 meiden toegelaten.
Ik was dus wel een mazzelmeid!
Alle 27 meiden waren kei blij, en uitgelaten!
Ik lag bij Chentel en Daisy op de kamer.
Het waren twee supergezellige meiden, en hun gaven ook alles wat ze geven konden.
In de kamer langs ons lagen: Nadja,Cherelle en Luca.
Nadja en Cherelle waren twee kattekopjes.
Luca was een lief, dik, mollig meisje.
Daisy, Chentel en ik waren drie heeeel dunne slanke meisjes.
Dat was ook wel te begrijpen, want wij trainden veel meer dan andere meisjes hadden gedaan.
Ons trainingsschema van het kamp zag er zo uit:
- 6 uur 's ochtens opstaan
- 7 uur ontbijt
- 8 uur rennen door het bos 5 km
- 9 uur t/m 11 uur: doen wat je zelf wil ( vrije tijd om te lezen)
- 11 uur zingen
- 12 uur dansen ( klassiek)
-1 uur acteren en daarna eten
- 2 uur tot 4 uur: eigen trainingsschema
- 4 tot 6: zwemmen
- 6 uur eten
- 7 uur: tv kijken
- 8 uur naar ieders kamer
- half 9: lampen overal uit, iedereen slapen
Bij eigen trainingsschema, deed ik altijd samen met Daisy en Chentel.
Op een dag kwam Luca bij me, ze vroeg hoe het kon dat wij zo dun waren.
Ik legde haar uit, dat wij gewoon normaal eten, en dat we een apart trainingsschema hadden.
Luca wilde ook zo dun zijn, vanaf toen, trainde ze met ons mee.
Alleen kon zij ons niet bijhouden, ze builde zich helemaal uit.
Ze at nog maar heel soms, en als ze at, gaf ze later weer over.
Ze werd met de dag dunner, en op dag was ze echt "mager".
We konden haar lijd niet aanzien, we vroegen haar waarom ze dit deed.
Ze vertelde dat ze een rot leven had, en dat ze ook zoals ons wilde zijn.
Ze zag ons als "perfecte" mensen.
Ze wou zelfs zelfmoord plegen.
Na 4 dagen mager zijn, had ze dus moord gepleegd.
Ze had een brief op haar bed gelegd, met uitleg erbij.
Er stond op dat Nadja en Cherelle haar ermee pesten, dat ze zo dik was.
En dat ze veel hulp aan ons had gehad, maar dat alles te laat was.
Nadja en Cherelle werden van de academie geschorst, en kwamen nooit meer terug.
Later kregen we te horen, dat Nadja en Cherelle ook al van een andere academie waren geschorst.
Wij zijn ze gelukkig nooit meer tegengekomen, maar er wordt nu op de academie heel streng de trainingsschema's en het voedsel in de gaten gehouden.
Het is gelukkig nooit meer voorgekomen

---

Je kunt je reactie op het verhaal direct naar Jocye sturen: moi_joyce1@hotmail.com
In de verhalen zet Joyce altijd haar eigen naam als hoofdpersoon, en ze gebruikt ook vaak dingen uit haar.
De namen van mijn kamergenootjes kloppen ook, maar de rest niet.

Ook jij kunt hier je kinderverhalen publiceren, en je illustraties aan kinderverhalen toevoegen.
Hoe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben plezier van onze verhalen.
Dus doe mee !!


omhoog    home