Katarina, het kleine zeemeerminnetje
door Anne Schreurs, 7 jaar
Er was eens een lief klein zeemeerminnetje. Ze heette Katarina en woonde in het dorpje Schelpevis in Zeemeerland. Ze was erg gelukkig, tot op een dag......
Katarina kwam thuis met dikke tranen die over haar wangen rolden. ''Wat is er?'' vroeg haar moeder verschrikt. ''Jozephina,'' zei Katarina en ze barste in huilen uit. Haar moeder wachte tot ze klaar was met huilen en toen vroeg ze: ''heeft Jozephina je weer eens gepest?'' Ze wilde de deur open maken maar die ging vanzelf al open. Jozephina's moeder stapte naar binnen. Ze keek boos in de richting van Katarina's moeder. ''Waar is Katarina?'' riep ze boos. Katharina's moeder keek naar haar dochter en vroeg ''Wat is er gebeurd?'' Katarina vertelde: "In de pauze ging ik met Jozephina samen naar huis. Maar Jozephina lette niet op. Ze zwom in het midden van de weg maar precies op dat moment kwam er een vis om de hoek. E...e...e...e...e...n toen," Ze stopte even. ''en..........toe..oe..oen, kwam ze o...o..nder de vis.'' Ze barste weer in huilen uit. Nu begrepen de moeders het. Ze zwommen samen met Katarina naar de plaats waar het gebeurd was. De moeders waren er al 5 minuten toen Katarina aan kwam zwemmen. Ze was onderweg bij een telefoonschelp gestopt en ze had de ziekenschildpad gebeld. ''Wat heb jij weer uitgespookt?'' vroeg Jozephina's moeder. Katarina vertelde wat ze onderweg bij de telefoonschelp had gedaan. Dat vonden de moeders goed. Even later kwam de ziekenschildpad al aan.
''Blub-blub'' zei de ziekenschildpad heel hard. Er kwamen een paar dokterzeemeermannen uit. De chauffeur bleef zitten. Een van de zeemeermannen onderzocht Jozephina. "Ze is niet dood, maar bewusteloos,'' zei hij. Katarina begon te zingen: "Joepiejee, joepiejee, leve de dokter oleeoleeolee!'' ''Dus,'' ging de dokter verder ''moet deze jongedame een paar weekjes in de schelp voor zieken blijven.'' Het gezicht van Katarina betrok. Nu kon ze een paar weken niet meer met Jozephina spelen!
Na een paar weken mocht Jozephina al weer uit de schelp voor zieken en nu speelde ze samen met Katarina leuke en grappige waterspelletjes in Katarina's tuin. Natuurlijk hadden ze waterkleren aan want anders werd je er helemaal droog van. En dan moesten ze weer naar de schelp voor de zieken en daar hadden ze hun buik van vol.
Maar na een tijdje kregen ze er genoeg van. Ze gingen de schelp van Katarina binnen. ''Wat zullen we gaan doen?'' Vroegen ze zich af. ''Ga wat met de bal spelen'' zei Katarina's moeder. Maar daar hadden ze geen zin in. Opeens wisten ze wat ze moesten doen. Voorlezen! Katarina las voor uit het boek: leuke Nick en Jozephina: grappige Jeroen. Het waren erg grappige boeken. En om de dag af te sluiten deden ze nog het liedje Jongens zijn gek van K3. De volgende dag kregen ze goed nieuws: Jozephina mocht bij Katarina logeren! Wat was dat fijn! Ze bakten cakejes, knutselden vissen en knipten alles bij elkaar. De volgende dag zongen ze de hele tijd. Het leek net een feest. Zo leuk was het. Ze gingen ook nog zwemmen, gingen lekker winkelen en bakten een taart, omdat de moeder van Katarina morgen jarig was. Jozephina bleef nog een dag slapen en ze knutselden toen aan alle kanten.
Jozephina schreef ook een verhaal wat ze samen had beleefd met Katarina voor www.kinderverhalen.nl. Dat is nu dit verhaal geworden
Ook jij kunt hier je kinderverhalen publiceren, en je illustraties aan kinderverhalen toevoegen.
Hoe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben plezier van onze verhalen.
Dus doe mee !!
omhoog home
