De onbereikbare weg
door Ingrid Krooneman
Linda fietste zo hard als ze kon, ze was woedend, hoe kan een vriendin haar dit aandoen. " pfff " mompelde ze " dat noemt zich nou een vriendin" Ze had gedacht dat ze haar vriendin kon vertrouwen, maar blijkbaar was dat niet zo. Ze reed het kruispunt over, nog drie straten en dan was ze er, eerst naar Links, dan........... plotseling was er een auto, ze zag in een flits haar leven voorbijgaan,bbbbbbbboooooooooommmmmmmmmm..........................
Saskia snapte niet waarom haar vriendin zo kwaad was weggereden ze had toch geen verkering met Mark, ze was alleen maar aan het vertellen hoe hij verteld had dat hij verkering met haar wou " pffff " fluisterde ze " en dat noemt zich nou een vriendin ". Zij had tenminste geluisterd naar de verhalen van haar vriendin, Ze was bijna thuis, ze hoopte dat haar broertjes niet thuis waren, want anders was het zo'n drukte. En ze had geluk, ze waren inderdaad niet thuis, ze vond een briefje op het aanrecht: " ik ben naar Tante Ann, maak maar wat brood klaar, ik verwacht dat ik om 7 uur thuis ben ,mam" Saskia keek op haar horloge, het was net kwart over vier, zou Linda al thuis zijn, ze probeerde te bellen, maar er werd niet opgenomen. Ze pakte een zak chips en plofte op de bank neer.
Na ongeveer een half uur ging de telefoon " met Sakia Brinkman " " Hallo, met Remco , je weet wel, de broer van Linda" na even denken wist Saskia met wie ze sprak " hoi " zei ze, Remco zei: " Je zult het wel raar vinden dat ik bel, maar er is net iets ergs gebeurd, en ik vond dat jij het moest weten " Saskia vroeg: " Wat is er dan gebeurd? " " nou, Linda heeft een ongeluk gehad, en ze ligt nu in het ziekenhuis" even was het stil " maar..., hoe is het met haar, wat is er gebeurd, in welk ziekenhuis ligt ze? " Remco zei: " ik denk dat het het beste is als je hier heen komt?" " Ja, ik kom er gelijk aan " was het antwoord.
Ze pakte de fiets en reed weg, Linda woonde niet zo heel ver weg. Er was 1 zinnetje wat de hele tijd door haar hoofd ging:" het is allemaal mij schuld, het is allemaal mij schuld, mij schuld, mijn schuld........TUUT TUUT" Saskia viel bijna van haar fiets af van schrik, nou had ze bijna zelf ook een ongeluk gehad.
Toen ze bij het huis van Linda aankwam stond Remco al klaar om te gaan: " stap maar in, mijn ouders zijn al in het ziekenhuis, onderweg vertel ik wel wat er gebeurd is" Ze reden naar het ziekenhuis en Remco vertelde wat er gebeurd was " Waarschijnlijk is Linda met haar gedachten ergens anders geweest, want ze stak zo een weg over zonder uit te kijken, toen is er plotseling een auto van rechts aangekomen, en reed haar onder, hoe het nu met haar is, weet ik niet, maar ze lag in coma en had een breuk in haar rug" Saskia was stil, zij wist de reden wel waarom ze niet oplette, zij was degene die haar pijn had gedaan, maar saskia zei niks. Eenmaal bij het ziekenhuis aangekomen, voelde Saskia zich al beter, misschien kwam het wel helemaal niet door haar, misschien was het gewoon een ongeluk.Ze liep door de lange gangen van het gebouw, Saskia zag er tegen op om naar Linda te gaan, " Maak je maar geen zorgen, ze ziet er niet eng uit, hebben mijn ouders gezegd" zei Remco alsof hij haar gedachten kon lezen, maar dat was niet de reden waarom ze er tegen op zag. Ze kregen te horen dat Linda nog steeds in coma lag en dat haar hartslag onregelmatig is, en ze starten met onderzoeken, want ze zijn bang dat er nog iets aangetast is in haar hersenen. Ze mochten wel bij haar gaan kijken, saskia liep de kamer in, en daar lag Linda met haar ogen gesloten. Haar moeder had rode ogen van het huilen. En haar vader zat zenuwachtig te tikken op het bed. " het is mijn schuld, mijn schuld, mijn schuld........................... " schreeuwde een stem in haar hoofd.
Na uren wachten kwam een dokter vertellen hoe de toestand was: " De toestand is hetzelfde, ze ligt in coma, en wanneer ze kan ontwaken is niet bekend, bij sommige gvallen duurt het maanden, maar bij anderen een dag of maar een paar uur, de uitslagen van de onderzoeken zijn morgenochtend bekend. Ik raad jullie aan om gewoon naar huis te gaan om een goede nachtrust te nemen, maar blijf wel gereed om naar het ziekenhuis te gaan, veel sterkte " en de dokter glimlachte. Plotseling had Saskia het niet meer ze begon te huilen, hard te huilen, alle problemen van die dag kwamen er uit, remco sloeg een arm om haar heen.
Toen ze thuiskwam kwam, kwam ze erachter dat ze helemaal niet had gebeld. Ze rende naar binnen " Sorry, sorry !!!!!!!!!! Ik kan het uitleggen!! " Sorry..... " ach kind " zei haar vader " we weten alles al, je hoeft niets uit te leggen " toen was het stil. Saskia wou wat zeggen, maar bedacht zich. Dat ene zinnetje vloog door haar hoofd. " het is mijn schuld, het is allemaal mijn schuld!!" " Is er wat?" vroeg haar moeder. " IS ER WAT! IS ER WAT" mijn beste vriendin heeft een ongeluk gehad en mijn moeder vraagt of er iets is! Ik had toch wel iets anders verwacht." Ze rende met betraande ogen naar boven, en plofte op haar bed neer, een paar minuten later hoorde ze gestommel op haar kamer en ze keek op, het was haar kleinste broertje, Richard, hij was pas vijf jaar oud " Wat is er met jou aan de hand, Sas?" vroeg hij met een piepstem. " niks, broertje, niks, ga maar weer lekker slapen."
"Saskia..........SA-AS!" riep haar moeder, saskia keek verward om zich heen, wat was er toch ook alweer gebeurd? Ze dacht na "Sas, wat ga je doen vandaag, ga je toch even naar school?" vroeg haar moeder, plotseling drong het tot haar door, ze voelde een steek in haar maag, haar vriendin lag in het ziekenhuis, en dat was haar schuld, ze schudde nee bij haar laatste conclusie " nee, ga je niet naar school, nee kind, dat lijkt me niet verstandig, want dan mis je een heleboel, en wat kun je er nou aandoen, ik bedoel, je kunt wel weken thuisblijven voor Linda, maar daar wordt ze niet wakker van, en als je een.........." " mam, stop!! Ik heb nog helemaal geen nee gezegd, mam, ik ga wel naar school " onderbrak Saskia haar. " o.. sorry ik dacht dat ik je nee zag schudden, maar dat zal dan wel niet zo zijn, ach ja een mens kan zich ook wel verbeelden, ik hoop dat je niet al te boos bent omdat ik aan een stuk door ratelde, en....." "Mam, nu doe je het alweer" zei Sakia geërgerd " o..... ja....sorry, ik zal je met rust laten "
Het was verschrikkelijk om alleen naar school te fietsen, linda en zij fietsten altijd samen, wanneer Linda ziek was, vond ze het verschrikkelijk saai op de fiets. Maar nu was het anders, ze had het gevoel dat ze nooit meer samen met Linda naar school zou fietsen. School was in zicht, ze had in een keer helemaal geen zin meer in school, al haar klasgenootjes stonden haar op te wachten, Saskia gooide haar fiets neer en probeerde van het groepje weg te lopen " Wat is er precies gebeurd" " Saskia , was jij er bij" " leeft ze nog" " Wat heeft ze" schreeuwde iedereen door elkaar. " Stil, laat haar met rust" schreeuwde een jongensstem " Saskia, kom maar" en ze voelde een arm om haar heen, samen liepen ze de school in en gingen zitten op een bankje, ze voelde een traan op haar wang " huil maar " zei hij, ze had nu pas in de gaten dat het Mark was die haar had geholpen. Ze huilde " o.. was ik maar met haar meegefietst" snikte ze "Stil maar, je hoeft je niet te verontschuldigen, het is niet jouw schuld, stil maar" zei Mark, met een kalme stem. Toen ging de bel, maar ze bleven zitten " Je moet naar je klas, joh " zei Saskia tegen Marc, die nog steeds een arm om haar heen had. " nee, ik blijf bij jou tot je je wat fijner voelt, in ieder geval wat opgeluchter, praten helpt meestal " Saskia wist niet wat ze er mee aan moest er was nooit een jongen die zo lief voor haar was geweest " nee, ik wil niet praten, maar ik vind het wel heel lief " zei ze. Ze bleven nog een kwartier zitten zonder wat tegen elkaar te zeggen, toen Saskia ineens opstond."Ik ga maar naar de klas" zei ze " Ja, voel je je wat beter?" vroeg Mark " Ja" antwoorde ze schor " bedankt voor je hulp" "Zie ik je in de pauze?" vroeg hij " ja, is goed " en ze liep naar haar klas.
Ze liep de klas in, naar haar plaats, normaal gesproken naast Linda, ze voelde de ogen op haar gericht, Men. Van Boven verbrak de stilte." Laten we maar verder gaan met de les". Na de les kwam Men. Van Boven naar haar toe " Als je erover wilt praten, ik heb altijd tijd voor je" Saskia zei " Met praten krijgen we Linda niet terug" " Het was maar een aanbod" zei de leraar beledigd, Saskia liep kwaad de klas uit, waar haar klasgenoten haar op stonden te wachten " Hey Sas, kom je in de pauze bij ons zitten?" vroeg Niek. " t' Is aardig, maar nu er iets ergs is gebeurd, hoeven jullie niet ineen keer aardig tegen mij te doen" ze leip geërgerd naar de volgende les , gelukkig vroeg Mevr. Oosting van Duits haar niks en ging door met de les zoals gewoonlijk.
In de pauze liep Sakia naar het bankje waar Mark en zij voor de les hadden gezeten en ook Mark kwam aanlopen "Hoe is het meisje?" vroeg hij lief. " Moeilijk " begon ze " Al die mensen die nu ineen keer poeslief doen nu er iets ergs is gebeurd, daar heb ik een hekel aan "Ja allemaal zogenaamde vrienden" knikte Mark en at zijn brood op. " Ga je vanmiddag naar Linda ?" vroeg hij "Ik weet niet, ik denk het wel" zei ze somber. Hij legde zijn hand op haar knie"Hey, kop op, he?" ze knikte "je bent lief." Ze keken voor zich uit, totdat een vriend van Mark kwam aanlopen " Mark, heb jij het verslag van engels nog" vroeg de jongen. "Ja" antwoordde Mark. "Zou ik dat dan mogen kopieren?" "Tuurlijk" zei Mark en pakte het verslag uit zijn tas, toen stak de jongen zijn hand uit naar Saskia " Hoi Saskia, ik ben Chris een vriend van Mark" " hoi " zei ze terug. " Hey, ik laat jullie maar weer alleen, doei " en Chris liep weg. Een paar minuten later ging de bel, Saskia stond "tot na schooltijd" zei ze, ook Mark stond op en gaf haar een zoen op haar wang, eindelijk verscheen er een glimlach op haar gezicht.
Ze liep samen met Remco het ziekenhuis binnen " Geen veranderingen, zei je?" vroeg Saskia "Nee, geen enkele, ik geloof dat er starks een paar uitslagen binnenkomen van de onderzoeken" " o, en wat denk je" vroeg ze " Ik heb echt geen idee, maar je hebt zelf gezien hoe erg ze er aan toe is, ik vrees het ergste" zei Remco, Saskia voelde een traan. Ze liepen het kamertje binnen waar Linda lag, Linda's ouders zaten er ook. En de dokter " hoi, Sakia en Remco " groette de dokter. " hoi " zeiden ze beiden en pakten een stoel om te gaan zitten, zo zaten ze vijf minuten in stilte, toen de dokter zei "Bij de meeste gevallen dat mensen in coma liggen, helpt het te praten, ze verstaan het meestal wel, dus als jullie behoefte hebben om met Linda te praten moeten jullie dat echt doen, alleen zeg geen dingen, waarover ze zich zorgen kan maken,, okay?" ze knikten. Haar moeder begon met een trillende stem "Hoi Linda, het komt echt allemaal goed" toen zei Remco "Ja, er zijn hier geweldige dokters" " Je moet vechten Linda, je moet " zei haar vader. Saskia wist niet wat ze moest zeggen. Toen floepte ze eruit " hey lin, die verpleegster op de gang, dat is pas een lekker ding " ze schrok dat ze dat zei, ze was bang voor de reactie van Linda's ouders, maar er verscheen een lachje op het gezicht van Linda's vader, en de dokter zei " nee, niet bang zijn, het is juist goed om iets gewoons te zeggen, dan dat je het de hele tijd over het ongeluk hebt, dus ga gerust door." Toen zei Linda's vader tegen Linda's moeder " Laten we een kopje koffie drinken, dan laten we ze even alleen met Linda" Linda's moeder stemde in, ook al was ze liever bij haar dochter gebleven.
Toen ze weg waren sloeg Remco een arm om Saskia heen, " Weet je, Linda , dat je een hele leuke vriendin hebt" toen moest Saskia lachen. " hey, Lin, je moet de groetjes hebben van je klasgenootjes, en weet je die vriend van Mark is pas een lekker ding, Chris heet die, hij stak een hand naar me uit, en toen stelde hij zich voor, o ja, Niek vroeg of ik in de pauze bij hun kwam zitten, ik heb het niet gedaan, maar als jij weer beter bent, zullen we dan wel bij hun gaan zitten?" En zo kletsen Remco en zij nog een uur tegen Linda, totdat de dokter weer terug kwam " Ik heb een aantal uitslagen binnengekregen, zouden jullie even de ouders van Linda willen halen?" "Tuurlijk" zei Remco en stond op, Saskia zat op het puntje van haar stoel "Is alles goed met haar, wat heeft ze, Komt ze gauw bij....." ratelde Sakia, " Rustig, rustig ik kan niks zeggen zolang de ouders er niet bij zijn, dus nog even wachten" zei de dokter, helukkig kwamen de ouders van Linda net binnen. " Meneer en mevrouw Koster, ik heb een aantal uitslagen " en zocht tussen de papieren die hij in z'n hand had " ze heeft geen beschadiging in haar hersenen opgelopen, ook heeft ze geen andere inwendige verwondingen, afgezien van haar rug, maar daar is alleen herstel voor nodig, ook heeft ze geen virussen of ontstekingen opgelopen zelfs geen koorts, en wat die coma betreft t' is afwachten tot Linda wakker wordt, maar ze is zeker niet in levensgevaar" constateerde de dokter " ooooo, wat een opluchting" huilde Linda's moeder en er kwam ook een traan bij de vader van Linda tevoorschijn," godzijdank" zei remco, Saskia wou het wel uitschreeuwen zo bij was ze. " Zie wel Linda, alles komt goed" zei Linda's moeder tegen haar dochter.
Toen Saskia thuis kwam, viel ze bij haar moeder in de armen, haar moeder lachte, " is ze bijgekomen?" Saskia schudde haar hoofd "maar waarom ben je dan zo blij?" Saskia vertelde alles wat de dokter heeft gezegd tegen haar moeder " o, mijn god, gelukkig," was de reactie van haar moeder " Dat arme kind" "Ga maar aan tafel zitten, dan maak je eten warm" zei haar moeder, en Sakia ging zitten, maat stond gelijk weer op " Wat ga je nou weer doen?" vroeg haar moeder. " even Mark bellen" zei ze vlug " Wie is Mark" vroeg ze, maar Saskia was al boven en haar moeder schudde haar hoofd. Saskia zocht het nummer van Mark, waar had ze dat nou gelaten, o nee, dat heeft Linda meegenomen, dan maar uit het telefoonboek , ze zocht, boven...bovendijk.....brouwer..... buiten.....JA...buitenhuis, maar daar waren er drie van, ze wist ook helemaal niet waar hij woont, dan maar gewoon proberen. Ze toetste het eerste nummer in " tuut..........tuut..........tuut........met Wim buitenhuis?" zei een oude mannenstem "o... eh... met Saskia Brinkman, is Mark ook thuis?" vroeg ze " er woont hier geen Remco, ik denk dat je een verkeerd nummer hebt gedraaid" Antwoordde de stem. " O, eh... mijn excuses hiervoor" zei Saskia " 't is al goed, doei." Zei de man. "doei" ze legde de telefoon neer. En draaide het tweede nummer"tuut..........tuut, met Lisette buitenhuis" zei een meisje" Hoi, met Saskia Brinkman, is Mark ook thuis?" vroeg ze "Ja, die is er. Ik zal hem even ophalen" Saskia slaakte een zucht, dan is dit het goede nummer." Hoi met Mark?"zei hij "Hoi, met Saskia" zei ze "Hey Sas, alles goed?"vroeg hij," ja" en ze vertelde het goede nieuws " o, maar dat is geweldig nieuws, dus ze komt er weer bovenop?" Vroeg hij "Als ze wakker wordt, en er treden verder geen complicaties op, ja, dan wel"
De tweede schooldag zonder Linda is aangebroken, ondanks het goede nieuws voelt ze zich toch nog heel somber, ze fiets alleen naar school en zit bij elke les alleen, terwijl ze altijd naar school gaan best leuk vond alleen omdat ze zo verschrikkelijk kon lachen met Linda, maar gelukkig had ze Mark die haar goed kon opvrolijken. Na een lange schooldag ging ze weer naar het ziekenhuis, maar nu zaten niet Linda's ouders aan het bed en ook niet Remco, maar een vreemde jongen. Voordat Saskia had kunnen vragen wie hij was begon hij te praten " Hallo, jij moet die vriendin van Linda zijn. Ik ben Mike, het is moeilijk uit te leggen, maar ik ben een soort ontwaakdwinger, ja , je zult er wel niks van snappen, maar als mensen in coma liggen, helpt het soms om ze te dwingen om te ontwaken, en daarvoor zit ik hier, ik praat aan een stuk door tegen Linda in de hoop dat ze bij kennis komt" zei de jongen, toen vroeg Saskia " En.... komt dat vaak voor, dat ze ontwaken, nadat iemand ze heeft gedwongen?" de jongen dacht na "Ik geloof dat er vorige maand een onderzoek over was, ik dacht dat er 1 op de 20 mensen waren die dan ontwaken, maar vooralsnog ik weet niet zeker" Linda knikte " Weet u misschien waar Linda's ouders zijn?" " Noem me maar gewoon Mike, eh.., ja, ze zijn aan het koffie drinken met hun zoon, geloof ik, hee, als je het niet erg vind ga ik weer verder" zei Mike. Saskia liep het dagverblijf in waar Remco en z'n ouders aan een tafel zaten " Hey Sas, heb je ons gezocht?" vroeg Remco " Ja, er was een vreemde jongen in de kamer van Linda" antwoordde ze " Ja, dat klopt, dat heeft de dokter geregeld" zei Linda's moeder en stond op om naar Linda te gaan en vader van Linda liep mee. " Fijne dag gehad op school?" vroeg Remco " nou, niet echt " zei Saskia. " Kom op, He? Je moet wel je best blijven doen, ondanks het misschien niet altijd lukt?" zei hij geruststellend. saskia en Remco in het dagverblijf. " Hey, wanneer ga jij weer aan 't werk?" vroeg Saskia. "o, ik zou niet weten, eerlijk gezegd nog niet aangedacht, maar ik denk dat dat nog wel een tijdje duurt, weet je, Sas, het is misschien heel moeilijk voor je, maar ik moet je wat vertellen, en ik hoop dat je me serieus neemt, ondanks de slechte toestand van Linda is er toch een lichtpuntje in deze tijd" Remco stopte met z'n verhaal "o, en wat is dat dan" vroeg Saskia onverschillig, "eh..... jij" zei Remco, saskia schrok, dit was echt het laatste wat ze had verwacht " Je bedoelt.. dat..nee, je bedoelt......" " Dat ik je leuk vind, heel erg" onderbrak Remco haar, " ik weet niet wat ik moet zeggen, ik bedoel" Saskia kwam niet meer uit haar woorden, en liep weg zonder na te denken, ze liep het ziekenhuis uit " Saskia wacht nou, laat me het uitleggen, word nou niet kwaad" saskia draaide zich om, ze lachte " ik ben niet kwaad, ik moet alleen even nadenken, begrijp je?"Remco knikte.
Saskia lag op haar bed te denken, vanalles vloog door hoofd, eerst Linda, toen Mark, Remco, oooo waarom is alles toch ook zo moeilijk. Ze sloeg haarzelf op haar hoofd, "Waarom doe je dat Saskia?" Saskia schrok, het was haar broertje Niek van zeven jaar oud. "Gewoon, Niek, Sas, heeft wat problemen" zei Saskia "Kan ik je dan helpen?"vroeg Niek " nee, maar het is wel lief van je, ga maar weer gauw slapen" " Okay, weltrusten" en hij verliet de kamer. Saskia kreeg tranen in haar ogen, wat moest ze nou doen, Remco, Mark, Remco, Mark, Ze heeft wel aanzichzelf gemerkt dat ze Remco een hele leuke jongen vind, maar ze vind Mark zo lief, of is ze verliefd op geen van beiden. "Is er iets, waarmee ik je kan helpen" weer schrok Saskia, haar moeder stond in de deuropening "Ik zie aan je dat je wat problemen hebt, is het niet?" vroeg haar moeder, Saskia knikte, "Vertel het maar gerust" Sakia barstte in huilen uit, "o, mam het is allemaal zo moeilijk" "Wat is moeilijk?" vroeg haar moeder, " Dat ongeluk met Linda,het gedoe met Mark en Remco...." " wacht es even, nu volg ik het niet meer, wie zijn Mark en Remco?"vroeg ze " Mark is een jongen van school, waar ik zo'n beetje verkering mee heb, en Remco is de broer van Linda, die heeft vandaag verteld dat hij me leuk vind, alleen ik weet niet of ik nou Mark leuk vind of Remco of geen van beiden" vertelde ze "aaa, nu begin ik het te begrijpen, weet je wat jij moet doen, jij moet eerst eens even een goede nachtrust nemen en dan denk je morgen maar weer verder, okay?" zei haar moeder "en neem morgen maar een dagje vrij van school, heb je wel verdiend" " Dank je mam" zei Saskia "weltrusten".
Saskia werd wakker, ze keek op haar wekker, 10.45, ze kleedde zich aan, wastte zich, kamde haar haar en haastte zich naar beneden, waar haar moeder de krant zat te lezen en Richard met een trein zat te spelen "Hoeft Richard niet naar school, mam?" vroeg ze "Nee, het is vandaag vrijdag, dan zijn ze vrij" antwoordde ze "Heb je lekker geslapen?" " Als een blok" zei ze en liep de keuken in, om te kijken of er nog wat te eten was, ze nam een beschuitje met hagelslag "Zeg, Sas hoe ga je het nou oplossen?" vroeg haar moeder "Mam, ik zou niet weten, ik denk dat ik ze allebei een beetje op afstand hou, om na te denken, wat zou jij doen mam?" vroeg ze, haar moeder haalde haar schouders op " Kijken of je op een van beiden verliefd bent, simpel zat?" Saskia deed haar schoenen aan, en gaf haar moeder een vluchtige kus en zei "Ik ga naar Linda" "Is Remco daar ook?" vroeg haar moeder. Onderweg dacht ze na, hoe zou ze nou tegen Remco doen, wat zal ze zeggen, ze wist het niet, ze zou wel zien, maar ze wou er niet meer over nadenken, want ze ging naar het ziekenhuis voor Linda en niet voor haarzelf. Toen ze de kamer van Linda binnenliep, zat Mike er en de ouders van Linda, maar Remco niet, "Hoi" zei ze "Hoi" zei Mike. "Alles goed?" vroeg Mike. "Nou, het gaat wel wat beter" loog ze "Hey Lin" zei ze " Raad es, ik heb vandaag een vrije dag van school, niet verwacht he, dat mijn moeder dat zou zeggen, weet je nog die keer dat we gespijbeld hadden" Saskia raakte het gewend om met Linda te praten zonder antwoord te krijgen, maar ze had wel het gevoel dat Linda haar hoorde " Goed zo " zei Mike " Je begint het te leren" Saskia lachte. Toen kwam Remco binnen, Linda had verwacht dat ze elkaar gingen negeren, maar dat was niet zo "Hoi Pap en mam" zei hij "Hoi Sas" Saskia draaide zich om en keek recht in z'n ogen "eh...hoi" Nadat ze een half uur bij Linda hebben gezeten, gingen ze met z'n vieren koffie drinken, Linda zei niets, totdat Remco zei "Hoefde je niet naar school?" "Nee, m'n moeder heeft me ziek gemeld, ze vond dat ik wel een dagje vrij had verdiend." Zei ze " Ze heeft groot gelijk" zei Remco " wat bedoel je?" vroeg Saskia " nou, zo'n leuke meid verdiend zo'n dagje vrij wel, net zoals je moeder zei" Saskia werd rood, en linda's vader zei " Ik denk dat wij maar weer eens bij Linda moesten gaan kijken, of niet?" Linda's moeder knikte en ze liepen weg, toen vroeg Remco " Heb je er over nagedacht? Ik vind het heus niet erg als je me niet leuk vind, het enige wat ik wil is graag een eerlijk antwoord" Saskia knikte " Ik heb er over nagedacht, maar je bent niet de enige jongen die me leuk vind, en ik ben de laatste tijd zo in de war, daarom heb ik nog wat tijd nodig om na te denken, ik hoop dat we in die tussentijd wel weer gewoon vrienden kunnen blijven" legde ze uit, en Remco knikte " Tuurlijk, ik geef je alle ruimte"
Toen ze thuis kwam heeft ze gelijk aan haar moeder verteld wat ze tegen Remco heeft gezegd, haar moeder knikte nadat ze het hoorde " Ik denk inderdaad dat dat het beste is". Gelijk daarna ging de telefoon " Met Saskia Brinkman " zei ze "Hey, met Mark, je was vandaag niet op school, wat is er, ben je ziek?" vroeg hij " Nee, ik heb een dagje vrij genomen, ik ben vandaag naar Linda geweest" zei ze " O, hoe was het met haar?" vroeg hij " O, nog hetzelfde, niks veranderd" zei ze " Wat is er? Je klinkt een beetje afstandelijk?" vroeg Mark " Nou, dat ben ik ook, eh, ik geloof, dat je nou verwacht, dat er een verkering uit onze vriendschap ontstaat, of niet, moet je gewoon eerlijk zeggen" zei ze " Nou" begon Mark "Niet zozeer verkering...." " Nee, eerlijk zeggen, anders heb ik er niks aan" onderbrak Saskia hem "Nou, ja, eerlijk gezegd, hoop ik dat wel ja" even was het stil " Dat had ik dus al wel gedacht" zei ze " Ik denk dat het beter is als we een beetje afstand nemen, want ik weet niet of dat wel zo is wat ik wil, ik weet niet of ik wel iets voor je voel, ik hoop dat je dat begijpt dat ik de laatste tijd wat in de war ben, en als onze vriendschap wel meer waard is, dan gebeurd dat ook wel na deze tijd" legde ze uit. Even was het stil "nee, ik begrijp het, maar ik hoop dat we in die tijd dat je na moet denken wel gewoon vrienden kunnen blijven?" zei Mark "Nee" zei Saskia "ik denk dat het beter is van niet" "Okay, Sas, eh.... ik zie je nog wel een keer, hoop ik, doei" en hij legde de telefoon er op, saskia barstte in tranen uit. Maar ze had echt het gevoel dat dit het beste is, en opeens wist ze dat Remco de jongen is die ze leuk vind. Ze had de telefoon er geen vijf mnuten neergelegd of de telefoon ging alweer, ze zuchtte "Met Saskia Brinkman" zei ze "JA!! Sas, Met Remco, je moet naar het ziekenhuis komen, echt je moet, Linda is wakker, kom snel" en voordat Ze antwoord kon geven had Remco de verbinding verbroken, Saskia gaf een schreeuw, en haar moeder haastte zich naar boven " wat is er kind, wat is er" hijgde ze "o, mam, ik moet gaan, Linda is bijgekomen, en ze sprintte naar beneden, op de fiets en racede naar het ziekenhuis, waar Remco haar opwachtte " Hoe is het met haar, kan ze praten, is ze echt wakker, hoe voelt ze zich...." Remco pakte haar hand "Alles komt weer goed." Toen ze de kamer binnenkwam, zag ze Linda, met haar ogen open, Saskia begon te huilen "O Lin, het is echt waar" "Hey.......s.as......ik.....b..en er weer..." zei ze moeizaam, en ook Linda huilde. De dokter zei "Tot onze grootte verbazing, heeft ze geen achterstand opgelopen, en kan ze gewoon praten, het is echt een wonder, dat ze dit heeft overleeft"
Linda en Saskia fietsten naar school, het was nu twee jaar geleden dat het ongeluk is gebeurd, en alles is goed verlopen, ze zitten nu samen in de examenklas, vandaag is de grote dag, ze krijgen te horen, of ze geslaagd zijn. Op school liep Linda gelijk naar Mark, waar ze nu ongeveer een jaar verkering mee heeft. Saskia beet op haar nagels, en Linda verscheurde een papiertje, de directeur riep ze een voor een naar binnen "Niek van Zanden" niek liep naar binnen, en na vijf minuten kwam hij met een vrolijk gezicht naar buiten " Saskia Brinkman" en Saskia liep met een wit gezicht naar binnen, en ook zij kwam met een vrolijk gezicht naar buiten, na enkele andere personen was ook Linda aan de beurt, maar die kwam niet met een vrolijk gezicht naar buiten "Wat is er, nee, ben je gezakt?" vroeg Saskia, en Linda begon te lachen "nee, ik ben ook geslaagd" en ze juichden. Eenmaal thuis hadden ze een groot feest, Remco gaf Saskia een zoen "Gefeliciteerd, meisje". Ook Saskia had verkering, met de broer van Linda, Remco. Saskia dacht na, na twee jaar, ben ik weer op de goede weg, de weg die onbereikbaar was. En dat was hetzelfde wat Linda dacht.
Ook jij kunt hier je kinderverhalen publiceren, en je illustraties aan kinderverhalen toevoegen.
Hoe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben plezier van onze verhalen.
Dus doe mee !!
omhoog home
