Het kleine vrouwtje
door Evelien Uyttersprot
Er was eens een meisje dat Dot heette. Haar ouders waren gestorven en nu woonde ze alleen in het bos, in een klein huisje. Op een avond ging ze zoals elke avond kijken naar de zonsondergang. Ze ontmoette een klein vrouwtje niet groter dan haar duim. "Je moet ons de lilliputters helpen!" "Oké!" riep Dot verrast. "Eerst moet je door het reuzenwoud niet ver hier vandaan, wij kunnen er zonder problemen door want de reuzen zien ons maar met veel moeite." zei het vrouwtje. Het kleine vrouwtje stopte Dot een kaartje toe. Wat moet ik met dat kaartje, dat kan ik niet lezen! En opeens toverde het vrouwtje de kaart groot genoeg voor Dot. "Zo, wat is jou naam?" vroeg het kleine vrouwtje. "Mijn naam is Dot." zei Dot. "En ik zou jouw naam ook wel willen weten." O ja, ik heet Nadine. "Ga je rugzak maken dan vertrekken we meteen!" "Kom toch even mee Nadine." "Nee!" zei Nadine. "Dit kan een tijdje duren, het is een tijdje geleden voor ik ben gaan kamperen ik zal mij kampeerspullen moeten gaan zoeken op zolder." Toen Dot eindelijk klaar was konden ze vertrekken. Toen ze het reuzenwoud naderden fluisterde Dot Nadine toe:" Ik ben bang. "Je hoeft niet bang te zijn, als je stil genoeg bent horen ze je vast niet." Dot kon heel stil zijn, maar toen ze aankwamen in lilliputterland begon ze te tetteren en te tetterren ze deed de hele wereldgeschiedenis. Nadine zij: "Stil nu er zullen wel babytjes slapen. Dot zweeg meteen, ze vond babytjes zo lief! "Dot, dit is heel belangrijk en als je ons helpt krijg je een geschenk dat je al heel lang wil. Dot dacht in zichzelf: "Een zus, moeder of vader kan ze me toch nooit geven." Maar toch zij ze vastbesloten tegen Nadine: "Ik doe het." Nadine vertelde rustig dat ze opeens met het reuzenwoud en de hele lilliputtersstam naar het bos waren getransformeerd. Nu moest Dot twee gevaren doorstaan: De verschrikkelijke sneeuwman e, de hoofdreus. Dan ging ze haar verassing krijgen en werden de lilliputters en het reuzenwoud teruggetransformeerd. Dot deed wat haar gevraagd werd en vroeg aan Nadine: "Waar zit die verschrikkelijke sneeuwman?" "Gevangen in het reuzenwoud." zei Nadine. "In het reuzenwoud?" vroeg Dot verwonderd. "Ja, gevangen in een kooi het is heel simpel: Sluip naar de kooi van de sneeuwman( waar die ligt vind je op de kaart) neem een lampion mee, bevrijd de sneeuwman en houd de lampion aan zijn neus, hij kan niets doen zolang je dit doet en dan smelt hij vanzelf." Antwoorde Nadine. "Oké;" zei Dot. Ze neemt een lampion en vertrekt. ze volgt de weg die op de kaart staat en komt zonder problemen bij de onbewaakte kooi, met de sneeuwman in. Ze deed precies wat Nadine had gezegd. En het werkte ook nog! Toen zag ze een reuzengrote grot met een bord bij waarop stond: Huis van de hoofdreus. Toen bedacht Dot dat, dat het tweede gevaar was. "Ik kan dit ook oplossen zonder de raad van Nadine." zei ze en vastbesloten ging ze erop af. Nadine had nog gezegd dat niemand ooit de hoofdreus had gezien. Dot ging binnen en zag een klein mannetje staan, zo klein als een dwerg! Nadine vroeg: "Ben jij de hoofdreus? "Ja." snerpte het dwergje haar toe. Ineens snapte Dot waarom de hoofdreus zich nooit had vertoont. Ze nam een emmer water want één van de hulpjes had per ongeluk een beetje vuur gemorst op de mantel van het dwergje. Dot gooide het water over hem heen. Het reusje werd nog kleiner tot het uiteindelijk verdween! Dot was zo verschoten dat ze wegrende, anders kreeg ze misschien de reuzen achter zich aan. Toen ze terug bij Nadine was, stond Nadine al klaar om Dot uit te leggen wat ze moest doen om de hoofdreus te verslaan. Dot zei vlug: "Dat hoeft niet meer, ik heb de reus al verslaan. Ze vertelde het hele verhaal. Ze vroeg: "Krijg ik nu mijn verassing?" En ineens veranderde Nadine in een zus voor Dot, Dot was zo verschrikkelijk blij dat ze danste van plezier. Ineens begon het land te wiebelen. "Sorry" zei Dot: "Het was niet mijn bedoeling jullie land te verwoesten met mijn gedans." Dat ben jij niet, dat is het land dat aan het terugtransformeren is." Zei een van de lilliputtervrouwtjes geruststellend. Nadine nam afscheid van al haar vriendjes en vriendinnetjes. Ze waren juist op tijd weeg want het land met het reuzenwoud was teruggetransformeerd. ze gingen terug naar huis, en leefden nog lang en gelukkig.
Ook jij kunt hier je kinderverhalen publiceren, en je illustraties aan kinderverhalen toevoegen.
Hoe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben plezier van onze verhalen.
Dus doe mee !!
omhoog home
