Het spook
door Leo Versnel
Eigenlijk was het maar een zielig spook! Hij heette Jan en dat is nou niet echt een naam die de mensen laat schrikken. Jan was ook niet gemeen genoeg om spook te zijn. Een goede spook hoort mensen aan het schrikken te maken. Wat hij doet hoort griezelig te zijn. Maar als Jan probeerde met kettingen te rammelen, dan struikelde hij over die gekke dingen! En als Jan met z'n witte spookpak door een huis liep dan bleef hij met één voet in die lange jurk hangen en dan viel Jan weer eens een keertje. Zijn vader en moeder hadden er alles aan gedaan om van Jan een echt spook te maken, hoor! Hij was op een spokenschool geweest en later was hij wel tien donderdagen achter elkaar naar een avondcursus gegaan. Dat was een cursus "Enge Geluiden" geweest maar dat had ook al niet veel geholpen! Jan had een veel te aardige stem om echte enge geluiden te maken!
Op een dag zei vader tegen hem: "Jan, jij moest maar eens naar het grote kasteel in het dorp gaan. Daar is vanavond een groot feest en daar kan je vast wel een paar mensen de schrik van hun leven bezorgen!". En dus zweefde Jan naar het kasteel. Lopen durfde hij niet want het had een beetje geregend en als hij zou struikelen over zijn spookpak dan kon dat best wel eens smerig worden! En zeg nou zelf! Een spook dat er smerig, bijna zwarte uit ziet, daar schrikt zelfs een hond niet van. En dus zweefde Jan een centimeter of veertig boven de straat. Lager durfde hij ook al niet want er kon altijd een steen op straat liggen waarover hij kon vallen.
Het feest was al aan de gang toen Jan dwars door de voordeur naar binnen ging. Hij schrok heel erg toen hij de feestzaal in keek. Het was zo'n feest waarop iedereen verkleed kwam. Er liep een piraat met een lapje over één oog, een tovenaar met een hoge punthoed op, een elfje met vleugeltjes op haar rug en zelfs een Roodkapje met een herdershond bij zich die de wolf moest voorstellen. Maar dat was niet zo erg! Weet je waar Jan zo van schrok? Er liepen wel drie spoken rond! Met hem erbij zelfs vier! Hoe moest Jan die mensen nou laten schrikken. Hij liep de drukke feestzaal uit en de trap op. Daar waren wat kleinere kamertjes en in één er van zat een oude man, verkleed als tovenaar. Jan gaf een ijselijke gil en wat zei die man toen? Hij zei: "Ach Jan, lukt het weer eens een keertje niet?". "Hoe kent U mij?", vroeg Jan maar opeens zag hij het. Voor hem zat de oude tovenaar die hem op de avondcursus enge geluiden had proberen te leren. "Met jou wordt het nooit wat!", sprak de tovenaar. Hij keek Jan eens strak in zijn ogen en toen wist hij genoeg! Jan was veel te aardig om iemand te laten schrikken!
De tovenaar dacht wel een kwartier lang na en de arme Jan wipte maar van zijn linkerbeen op zijn rechterbeen tot de tovenaar eindelijk zijn mond weer open deed. Hij strekte zijn handen naar Jan uit en toen sprak hij een hele serie toverspreuken uit. Opeens voelde Jan dat er wat in hem was veranderd! Voor het eerst van zijn spokenleven voelde hij zich een beetje gelukkig! "Wat hebt U met me gedaan?", vroeg hij. De oude man sprak: "Ik heb je veranderd in een gewoon mens! Een goed spook wordt je toch nooit. Voortaan mag jij jezelf Jan de Geest noemen!". En voor Jan zijn ogen loste de tovenaar in de lucht op.. . Jan liep weer naar beneden. Daar kwam een ander spook naar hem toe. Hij vroeg: "Wil jij ook een drankje?" en toen Jan ja zei stopte hij hem meteen een glas vruchtensap in zijn hand! Toen zag hij, dat het elfje op hem af kwam. "Wil je met me dansen?", vroeg ze. Dat wilde Jan best wel eens proberen. De hele avond heeft hij daarna met haar gedanst.
Maar heel laat die avond was het feest afgelopen en Jan liep naar huis. Het eerste dat zijn vader aan hem vroeg, was: "Lukte het een beetje vanavond?". En Jan vertelde hem wat de oude tovenaar met hem had gedaan. "Hoe voel jij je nou?", vroeg vader. En Jan zei: "Vader, ik heb nog nooit van mijn spokenleven zo'n fijne avond gehad! Ik zal nooit meer kunnen spoken en vanaf nu ben ik een gewone jongen. En, als ik geluk heb, dan trouw ik misschien wel met een elfje!".
Voor meer verhalen van de Verhaaltjesopa Leo Versnel, ga naar: http://home.hccnet.nl/l.versnelOok jij kunt hier je kinderverhalen publiceren, en je illustraties aan kinderverhalen toevoegen.
Hoe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben plezier van onze verhalen.
Dus doe mee !!
omhoog home
