Een spook aan het werk
door Wilma van den BergHeel ver hiervandaan ligt het slot " Spokenheuvel". Zelfs vanaf de hoogste toren zie je in de verste verte nog geen huis. Toch is dit kasteel nog bewoond: Hansje, het kasteelspookje heeft het er best naar zijn zin. Het is natuurlijk heel vervelend voor een spoken wanneer je nooit eens iemand kan laten schrikken. Daardoor is Hansje langzamerhand een beetje lui geworden. Hij slaapt meestal en dat is voor spoken niet gezond. Alleen op zaterdag staat Hansje vroeg op. Dan kijkt hij in de krant of er nog iemand werk heeft voor een spook. Maar zo'n advertentie heeft hij nog nooit gevonden. Maar dat komt ook wel omdat Hansje al 100 jaar de zelfde krant leest!
Op een dag verandert Hansje's leven echter helemaal. De familie Dapper komt in het kasteel wonen. Hansje is blij eindelijk kan hij weer lopen spoken. Vier mensen en een hond, wat een buitenkansje! "Ik zal met het wolvenummer beginnen" denkt Hansje bij zichzelf. hij wacht tot het donker is en dan huilt hij er op los. Maar tot zijn grote spijt is er niemand die gaat gillen of het op een lopen zet. Alleen Rakker, de hond, komt een kijkje nemen en draait kwispelend om Hansje heen. En geloof me of niet: er is niets dan spoken erger vinden. Hansje vliegt snel zijn kamer binnen. Zijn spokemkist is tot de rand gevuld met het beste spokengereedschap. Hij haalt een stel rammelende kettingen te voorschijn. "daar slaan alle mensen voor op de vlucht" denkt Hansje. Maar hij heeft al zolang niet meer met de kettingen gewerkt dat hij ze niet meer kan tillen. Dat plan gaat dus niet door.
Maar Hansje laat de moed niet zakken. Hij rommelt verder in de kist en daar vindt hij zijn afgrijselijke rubberen spin terug. Aan een touwtje laat hij de grote namaakspin voor de neus van mevrouw Dapper bengelen. Maar die wordt helemaal niet bang sterker nog ze roept haar kinderen erbij om hen te vertellen hoe nuttig spinnen wel niet zijn. Beledigd vliegt Hansje weer met de spin weg. "die jongen keek maar sip" denkt Hansje. "ik weet zeker dat ik hem de stuipen op het lijf kan jagen". Hij verstopt zich in een hoekje en oefent nog snel even zijn engste gezichten. Haha, hij zal die jongen wel eens wat laten zien. Maar het is Hansje die zelf schrikt als Tim de trap af komt met een monstermasker op. Zoiets griezelig heeft het arme spookje nog nooit gezien! Het duurt even voordat Hansje weer op krachten komt. "ven de skelettentruc op dat meisje uit proberen" zegt Hansje in zichzelf. Geruisloos zweeft Hansje de kamer van Nynke binnen. Hij tikte met de skelettenhand op haar schouder, maar Nynke keek niet eens op. "Geen flauwe grapjes Tim". "Je weet dat ik mijn huiswerk nog moet afmaken," zuchte ze.
Nu is het Hansje duidelijk dat hij grote middelen moet gebruiken. Is zijn grootvader niet beroemd geworden door de truc met het bloed? Met rode verf kliederde Hansje een grote vlek op het vloerkeed. Maar niemand kijkt ervan op. De kinderen hebben tijdens het eten nog viezere vlekken gemaakt met de ketchup. Hansje geeft het op. Treurig verzamelt hij zijn spullen en stopt ze in zijn kist. Hij wil kasteel "Spokenheuvel" voorgoed verlaten. Een waardeloos spook, dat is hij.
Maar wat gebeurt er nu? De familie Dapper schrikt! Ze zijn bang dat Hansje voor altijd verdwijnt. Ze willen een huis met spook! "Hoera" roept Hansje. Nu heb ik ze toch aan het schrikken gemaakt!"
Ook jij kunt hier je kinderverhalen publiceren, en je illustraties aan kinderverhalen toevoegen.
Hoe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben plezier van onze verhalen.
Dus doe mee !!
omhoog home
