Het schuurtje
door Liesbeth van den Berg, 11 jaar
In een bosje van een tuin stond een oud schuurtje, het werd niet gebruikt door de bewoners van het huis (ze wisten waarschijnlijk niet eens dat het er was). Er was een mooi groot huis bij, met een mooie grote schuur. Maar wat deed dat kleine schuurtje dan daar, nou dat zal ik je vertellen.Heeeel lang geleden woonde in dat huis een kakkerrige - opschepperrige vrouw.
Zij verzorgde het huis heel goed, het schuurtje ook maar …… plotseling wilde ze het schuurtje niet meer verzorgen ze plantte er allemaal klim-op planten, ze gooide er speciaal groeispul bij de klim-op planten, die groeiden vreselijk snel.
Binnen drie jaar zag je helemaal niets meer van het schuurtje. Het schuurtje had helemaal niemand om tegen te praten. Het is namelijk zo dat een huis zich hetzelfde moet proberen te gedragen als de persoon die er in woont dus was het huis ook niet aardig meer voor het schuurtje. Het huis was steeds tegen het schuurtje aan het opscheppen over hoe mooi zij wel niet was, en hoe lelijk het vervallen-onder-de-klimop-zittende schuurtje wel was.
Eerst had het schuurtje een schep om mee te praten, maar die schep was doodgegaan. Toen stond het schuurtje daar helemaal alleen. Tussen de planten die de hele tijd een wedstrijd deden wie nou eigenlijk het grootste was.
Op een keer verhuisde de nette familie die er in woonde er kwam een gezin met kinderen in het huis te wonen. De kinderen speelden de hele dag door in de bossen, opeens vond een van de kinderen het schuurtje. Ze ging het meteen aan haar broertjes en zusje vertellen. Daarna gingen ze naar hun ouders om het te vertellen. Hun ouders gingen ook kijken, ze besloten om het bos dat er om heen stond te laten kappen en het schuurtje op te knappen.
Na een poosje was dat gedaan, de speelspullen van de kinderen lagen in het schuurtje. En toen het schuurtje er weer mooi uit zag mochten de kinderen het verven. Ze maakten er een vrolijke boel van. Ze tekenden vooral veel bomen en bladeren op de schuur en voortaan had het schuurtje ook een naam, hij heette: De speelspullenbewaker uit het bos . Het schuurtje was heel blij en hij praatte vaak met de spullen van de kinderen. Doordat er nu aardige mensen in het huis woonden, werd het huis ook weer aardig, en schepte het niet meer zo op tegen het schuurtje.
En het schuurtje staat er nog steeds. Ergens in een land bij een mooi groot huis staat de speelspullenbewaker uit het bos, met veel vrolijke kleuren.
Je kunt je reactie direct naar Liesbeth sturen: liesbethberg@dolfijn.nl
Ook jij kunt hier je kinderverhalen publiceren, en je illustraties aan kinderverhalen toevoegen.
Hoe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben plezier van onze verhalen.
Dus doe mee !!
omhoog home
