De prinses
door Leo Versnel
In een land hier heel ver vandaan regeerden een koning en een koningin. Ze hadden een dochtertje en dat heette Denise. Prinses Denise dus! Nou denk je misschien: “Ik wou dat ik een prinses was! Geld genoeg voor allemaal leuke dingen. Iedereen vindt je aardig en het leven is één groot feest!”
Denise dacht daar héél anders over want wat was er aan de hand? Haar vader, de koning, was altijd zo druk met regeren, linten doorknippen en vergaderen dat ze hem soms wel twee weken helemaal niet zag! En haar moeder was ook al zo’n vergadermens! Die zat in een heleboel erg nuttige verenigingen en ook dat kostte altijd heel veel tijd! Haar moeder zag ze dus ook maar zo af en toe.
Wie zorgde er dan voor prinses Denise? Wel, dat was juffrouw Samantha, haar gouvernante. Die paste de hele dag op haar. Ze woonde ook in het paleis en ze stond dag en nacht voor Denise klaar! Was ze aardig? Wel een beetje, meer toch meer streng dan aardig. Als Denise weer eens door een gang van het paleis holde, dan zei juffrouw Samantha meteen: “Prinsessen hollen niet, die schrijden door een gang!” En als ze een vrolijk liedje zong, dan zei dat mens: “Prinsessen zingen niet! Dat is alleen voor het gewone volk!”
Denise kreeg ook les van juffrouw Samantha. En dat betekende dan weer, dat ze niet naar een gewone school ging en dus geen één vriendinnetje had! Zo leuk is het dus ook niet om een prinses te zijn! Dat vond Denise zelf ook.
Een enkele keer ging ze winkelen in de hoofdstad. Natuurlijk ging haar gouvernante dan mee en die zocht dan ook de kleren voor haar uit. Geen leuke spijkerbroek, maar een schattig, roze zijden jurkje bijvoorbeeld.
Het was op zo’n winkel-dag dat Denise de kans van haar leven kreeg! Samantha nam haar mee naar het damestoilet in een groot warenhuis. Denise ging een WC binnen en Samantha de WC ernaast. Maar zo gauw Denise hoorde, dat haar oppas haar deur op slot had gedaan deed Denise die van haar weer open en pijlsnel rende ze de WC-ruimte uit, het warenhuis uit en de straat op! Onze prinses was VRIJ! Omdat juffrouw Samantha het voor haar opvoeding nuttig vond, dat ze zelf haar kleren betaalde had ze ook nog een portemonnee met flink wat geld bij zich. Het eerste dat ze deed was naar een kapper lopen. Die knipte haar hele lange blonde haren eraf en knipte in plaats daarvan een pony. Zo, nu leek ze niet meer zo erg op al die portretten die de mensen van haar kenden! In een winkel kocht ze een spijkerbroek en een T-shirt en toen was ze helemaal onherkenbaar.
Maar wat nu? Ze wandelde heerlijk alleen door de straten van de hoofdstad. Opeens zag ze voor het raam van een groot huis een bordje staan: “Oppas gezocht voor twee jonge kinderen”. Ze belde aan en tien minuten later had ze een baan! Ze was aangenomen als oppas! Op de zolder van het grote huis kreeg ze een eigen kamertje. Er stond al wat meubeltjes en ook een bed. Denise was zo blij, dat alles zo goed ging!
Ondertussen had juffrouw Samantha de verdwijning van haar prinses ontdekt. O, wat was ze boos! Met lood in haar schoenen ging ze terug naar het paleis en daar vertelde ze aan de koning wat er was gebeurd. De man sprong bijna uit zijn vel van woede. Hij wilde Samantha eerst in de gevangenis gooien maar zover ging hij gelukkig niet. Wel belde hij meteen vader en zoon Speurneus op. Die moesten met spoed naar het paleis komen. De twee detectives kregen de opdracht Denise zo snel mogelijk op te sporen. Als dat lukte, dan kregen ze een hoge beloning. Zou het niet lukken, dan dreigde de koning ze allebei in een cel op te sluiten.
De twee gingen aan het werk. Ze begonnen in de omgeving van het warenhuis te zoeken. Wat zou zo’n meisje nou eerst gaan doen als ze vrij was? Zoon Speurneus stelde voor eerst eens bij een stel kappers te gaan vragen. Bij de derde kapper was het raak! Die vertelde, dat hij het lange haar had geknipt van een meisje in een roze, zijden jurk. Twee dagen later vonden ze de verkoper van de spijkerbroek en het T-shirt. Nu wisten ze, hoe Denise er uit moest zien!
Elk apart zochten ze de hele stad af. Ze keken bij restaurants, bij scholen en op sportvelden. Twee weken nadat Denise was verdwenen hadden ze geluk. Ze stonden bij een school te kijken, toen er opeens een jong meisje in een spijkerbroek aan kwam lopen. Even later stormden er twee kinderen naar buiten en die renden op dat meisje af. Dat meisje was Denise. Ze volgden haar naar het huis van de kinderen en ze begrepen, dat hun prinses daar nu kinderjuffrouw was!
Vader en zoon Speurneus vertelden aan de koning wat ze hadden gezien. De koning trok een oude jas aan en ging naar het adres waar zijn dochter woonde. Hij belde aan, de deur ging open en daar stond Denise voor hem. De prinses schrok zich een ongeluk! Ze herkende haar vader meteen! De koning zei: “Denise, waarom heb je dit gedaan?” Het meisje vertelde haar verhaal. Over niet mogen hollen, niet mogen zingen, over altijd een oppas om je heen en over de kleren die voor haar uitgezocht werden. De koning kreeg er tranen van in zijn ogen! Zijn dochter was ongelukkig! Een ongelukkige prinses! Daar moest wat aan gedaan worden.
Hij ging praten met de vader en de moeder van de twee kinderen waar Denise op moest passen. Hij zei niet dat hij de koning was en Denise een prinses. Nee, hij zei alleen maar dat hij te streng voor zijn dochter was geweest en dat ze van huis was weggelopen. De ouders van de kinderen zeiden, dat ze heel tevreden over Denise waren en dat ze haar graag wilden houden. Ook de twee kinderen hielden veel van het meisje. Denise mocht blijven voor drie dagen in de week. De andere dagen zou ze thuis wonen en leren wat een prinses nu eenmaal hoort te weten. Juffrouw Samantha zou daarvoor zorgen maar die zou niet meer zo streng voor haar zijn.
Dat was voor iedereen een goede regeling. Denise had veel meer vrijheid dan vroeger. Ze kon ongestoord door de stad lopen. Ze kreeg vriendinnen buiten het paleis en het meisje bloeide helemaal op! Van een zielig prinsesje werd het een stralende, jonge vrouw! En zo kwam alles dus weer eens keurig op zijn pootjes terecht!
Voor meer verhalen van de Verhaaltjesopa Leo Versnel, ga naar: http://home.hccnet.nl/l.versnelOok jij kunt hier je kinderverhalen publiceren, en je illustraties aan kinderverhalen toevoegen.
Hoe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben plezier van onze verhalen.
Dus doe mee !!
omhoog home
