Een overstroming
door Connie van den Berg
"Joepie," roept Druppel. Hij laat zich door de wind alle kanten heen sleuren. Opeens wordt hij door een onzichtbare wand tegengehouden. Hoe kan dat nou? Hij ziet allemaal kinderen zitten.
Opeens begrijpt hij het. Hij is op een raam terechtgekomen. Langzaam glijdt hij naar beneden. Voor de klas staat een juffrouw, ziet hij. "Tim. De tekening die jij hebt gemaakt is afschuwelijk," zegt ze hard. "Jij moet nablijven. Ans, wat zit je uit het raam te kijken? Jij moet ook nablijven."
Foei, denkt Druppel. Wat een naar mens. De schoolbel gaat. De kinderen gaan staan. "Blijf zitten," zegt de juffrouw. "Ik denk dat het nog steeds regent. Ze opent het raam en steekt haar hand naar buiten. Doordat het glas zo glad is, kan Druppel zich niet meer vasthouden en valt op de hand. Daar klemt hij zich stevig aan vast. "Ja, het regent," zegt de juf. Ze sluit het raam. "Jullie blijven binnen."
Ze wil haar handen wassen, in de wasbak in de hoek van de klas. Druppel laat zich snel op de rand van de wasbak vallen. De juffrouw draait de kraan open. Er komen veel druppels uit die meteen in een putje verdwijnen. "Waar gaan die heen?" vraagt Druppel aan een andere druppel. "Naar het riool." "Is het daar leuk?" wil Druppel weten. "Ik weet het niet," zegt de druppel. "Het is er donker. En ik ben bang in het donker."
Dat kan Druppel zich voorstellen. Hij houdt er ook niet van. De juf heeft haar handen gewassen. Nu draait ze de kraan dicht, maar niet goed genoeg. De kraan blijft druppelen. Dat brengt Druppel op een idee. Hij fluistert tegen de andere druppels die op de rand van de wasbak zitten, wat hij van plan is. Ze vinden het een schitterend idee. Alle druppels verzamelen zich bij het stuk zeep. Er zijn zoveel druppels dat er een plasje ontstaat. Druppel duwt tegen de zeep aan en die begint te glijden. Het glijdt de wasbak in. Precies op het putje. Zo kunnen de druppels niet meer het riool inglijden.
En de kraan drupt nog steeds. De wasbak loopt helemaal vol. Het water gaat over de rand heen. Eerst merkt niemand het, maar dan roept een jongen: "Kijk eens, juf. De wasbak stroomt over." Het water loopt over de grond, naar de stoeltjes toe. De kinderen tillen hun voeten op. De juffrouw rent naar de kraan. Ze wil de knoppen dichtdraaien. Maar de druppels hebben er zoveel plezier in dat ze uit de kraan blijven komen. "Er moet een loodgieter komen," zegt de juffrouw. "Zo kan ik jullie geen les geven. Gaan jullie maar naar huis." Vandaag hoeven er geen kinderen na te blijven, denkt Druppel. Net goed. Misschien is de juffrouw morgen wel aardiger.
Voor meer verhalen van Connie van den Berg, ga naar haar eigen site: www.homepages.hetnet.nl/~katmicky/Ook jij kunt hier je kinderverhalen publiceren, en je illustraties aan kinderverhalen toevoegen.
Hoe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben plezier van onze verhalen.
Dus doe mee !!
omhoog home
