Olges nieuwe leven van Oma
door Mirna van Herk, 11,5 jaar

Ik (Olge) werd weer eens op school gepest voor "pluizenbol, aap en kanarie" en ik kan er nog wel meer op noemen maar zoveel is niet belangrijk. Lees maar wat ik eraan gedaan heb...

"Doei pluisje...ga maar vlug je flaporen poetsen!" "Ja, doe dat!" "Schele kanarie" riepen Olges klasgenoten toen de school uit was. Ze duwde Olge en haar fiets in de sloot. Olge liep verdrietig naar haar oma. "Wat is er loos Ollepol?" vroeg Oma toen Olge was beland in oma's 'huis' "Jij ook al? Laat me toch!" Riep Olge en wilde het huis uit lopen. "Wacht jij eens even! Wat is er toch loos kind?" Olge legde uit van kanarie, flaporen en pluizenbol. "Maar kind...dat is toevallig! Ik ben net een middeltje uit aan het vinden voor gepeste kinderen. Maar helaas, het kan nog weken duren." Daarna zweeg oma een hele tijd en begon een boek te lezen. "Oma, wat kan ik in de tussentijd doen?" Oma zei niets, maar las verder. Aan haar heb ik ook niets! dacht Olge en liep oma's oude huisje uit. Onderweg schopte ze 31 steentjes en 12 stokjes weg. Ik wil weg van die stomme school! Weg van Tutenburg, weg! en daar schopte ze het 32ste steentje. Toen ze langs de sloot kwam lag haar fiets er nog. Maar Olge negeerde het en liep door naar huis.

De volgende morgen had Olges vader de fiets gemaakt en een veiligere route aangewezen. En die route had Olge gereden zonder problemen. Maar naar school zonder problemen bestond volgens Olge niet. En daar had ze dan ook altijd gelijk in.
Bij de ingang van het fietsenrek stonden Linda en Joyce. "Ha brilletje." Riep Linda. "Brilletje? zie jij een brilletje? Ik zie alleen maar pluizig haar!" zei Joyce en viel om van het lachen. En zo begon de dag dan weer, en het eindigde weer bij oma thuis. "Hallo kind, hier heb je wat ranja, het is goed voor je." Zei oma en gaf de ranja aan Olge. Paarse ranja? Olge wist dat er iets niet pluis was, maar wat? "En, hoe was het op school?" Olge liet haar hoofd zakken. Oma keek haar niet langer aan, maar begon wéér te lezen. Olge piekerde er niet langer over: "Zo doet u nooit! Wat is er aan de hand?!" Olge was erg kwaad. Oma hield een spiegel voor haar neus. "Wat is di.." Olge kon haar zin niet afmaken, ze viel flauw.

Alles werd toen zwart tot dat ik...
Olge werd wakker in een tweepersoonsbed. Ze keek omzich heen en herinnerde zich wat er gebeurd was, vlug keek ze nog een keer in de spiegel. "Maar..maar...dat is Olge toch niet?!" zei Olge hardop. "Nee, je bent Olivia." Oma stond in de deuropening. "Wat is er gebeurd?" Vroeg Olivia (Olge) "Ik had het drankje eerder af, dankzij jou, je liet me lezen!" Olivia stond te kijken naar haar uiterlijk: Haar haar was niet meer pluizig, maar gewoon bruin. Haar ogen schitterde alsof ze gepoetst waren en haar lippen waren de mooiste lippen van heel de wereld.
Oma onderbrak haar met een map vol prachtige kapsels. Olivia koos een leuk, maar niet te dom kapsel.
Ook had oma geregeld dat ik naar een andere school kon. Mijn vrienden zijn aardig. En ik heb al 3 vriendjes gehad, en nu heb ik mijn vierde...hij heet Jaco, een schatje is het! Ik ben erg blij dat ik zo'n lieve oma heb. Alhoewel m'n ouders me niet meer herkenden!
-Olivia-

---

Je kunt mail sturen naar Mirna: mirnaherkje406@hotmail.com

Ook jij kunt hier je kinderverhalen publiceren, en je illustraties aan kinderverhalen toevoegen.
Hoe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben plezier van onze verhalen.
Dus doe mee ! !


omhoog    home