www.kinderverhalen.nl, de site voor en door liefhebbers van kinderverhalen
De mopperdwerg
door Julia van der Vat

Brom is weer mopperend opgestaan. Vroeger heette hij Bas, maar dat is iedereen vergeten. Dat komt omdat hij eeuwig bromt en moppert. Daarom heet hij nu Brom. De andere dwergjes weten niet beter of Brom staat altijd te klagen. Hij klaagt over de regen, of juist over de te felle zon. En zelfs als het weer niets te klagen geeft, is er altijd wat waarover Brom klaagt.

"Auw, mijn arme hoofd", bromt Brom vanmorgen. "Waarom lijkt het net of ik met een hamer geslagen ben?", klaagt het dwergje. De andere dwergjes kijken niet op of om, zo zijn ze gewend aan het geklaag van Brom. Zuchtend en kreunend komt Brom uit zijn paddestoelenhuisje. "Auw, auw, mijn hoofd!", herhaalt Brom nog eens. Brom doet even zijn ogen dicht en ziet de kei voor de deur niet. Hij struikelt, probeert te blijven staan, zwabbert op zijn beentjes en valt tenslotte toch. Inderdaad precies op zijn pijnlijke hoofd. De andere dwergjes moeten lachen. Ze proberen de lach zo goed mogelijk in te houden maar gniffelen toch een beetje. Even is Brom stil. Dan begint hij te schreeuwen:" Mooi is dat! Ik doe me pijn en jullie lachen alleen maar!" De andere dwergjes zijn meteen stil. Tja het is inderdaad niet zo aardig om te lachen als iemand valt. "Gaat het?", vraagt een dwergje poeslief. "Gaat het! Gaat het!", briest Brom. Nu is hij pas echt kwaad. Hem nog voor de gek houden ook! Dat de dwergjes nooit naar hem luisteren, daar is Brom langzamerhand aan gewend. Maar uitgelachen worden dat is hem nog nooit gebeurd. Brom staat weer op. Hij klopt de modder van zijn broekje en kijkt de andere dwergjes kwaad aan. "Het is genoeg geweest, jullie willen me hier niet! Goed dan! Ik loop gewoon weg. Weg van jullie, uitlachdwergjes", zegt Brom ijskoud en loopt het paddestoelhuisje weer in. Even later komt hij met zijn knapzakje weer naar buiten. Er wordt gemompeld door de andere dwergjes. "Brom gaat echt weg!" "Moeten we hem niet tegenhouden?" "Brom waar ga je heen?" "Blijf toch bij ons". Brom loopt zonder te luisteren verder, zijn hoofd in de lucht en de knapzak over zijn schouder.

Het eerste uur loopt Brom flink door, zo boos is hij. Dit stuk bos kent Brom goed en hij schiet lekker op. Bij een meertje gaat hij op een boomstammetje zitten. Uit de knapzak haalt hij een paar bessen en die eet Brom rustig op. Dan loopt Brom naar het meertje om wat te drinken. Terwijl hij van zijn handen een kommetje maakt, kijkt Brom naar zijn eigen spiegelbeeld. Het meertje weerspiegelt het ontevreden gezichtje van Brom. Brom schrikt ervan. "Wie is die ongezellige dwerg?", roept hij uit. "Bah, wat kijkt hij ontevreden", zegt Brom. Dan bedenkt Brom, dat hij zelf dat ontevreden dwergje is. Verschrikt blijft hij staan. Brom heeft al heel lang niet meer naar zijn eigen gezicht gekeken. Brom had een hele mooie spiegel in zijn paddestoelenhuisje. Sinds deze 10 jaar geleden van de muur kapot gevallen is, bij een woeste storm, heeft Brom geen nieuwe opgehangen. Al die tijd heeft Brom zijn eigen gezicht niet meer gezien. "Wat zie ik er ongezellig uit", mompelt Brom. Voorzichtig kijkt hij nog een keer in het meertje. Weer schrikt Brom. "Is hij dat echt? Die ontevreden kijkende dwerg?" Brom leunt naar voren om zijn gezicht beter te kunnen zien. Hij probeert een ander, vrolijker gezicht te trekken. Dat is moeilijk! Het lijkt wel of Brom verleerd is blij te kijken. Zo blijft Brom een tijdje oefenen, hij moet soms zelfs lachen om de gekke gezichten die hij trekt.

Voordat het donker wordt, loopt Brom terug naar de dwergenhuisjes. De andere dwergjes zijn verbaasd en ook wel opgelucht dat Brom weer terug is, maar ze zeggen niets. Brom koopt een mooie grote spiegel voor in zijn paddestoelenhuisje. Ook koopt Brom nog een kleinere spiegel voor in zijn broekzak. Sindsdien oefent Brom elke dag in de spiegel voor een leuk gezicht. Als Brom onderweg begint te mopperen, pakt hij snel zijn kleine spiegel. Hij trekt dan net zo lang andere gezichten tot hij tevreden is.

Brom heet ook weer Bas want brommen en klagen doet hij nog maar heel weinig.


Je kunt je reactie sturen naar Julia: julia@boeken-kast-myweb.nl of ga naar haar website www.boeken-kast.myweb.nl.
Ook naar Helma kun je een reactie sturen: blijelijn@home.nl of ga naar haar website www.blijelijn.nl

Ook jij kunt hier je kinderverhalen publiceren, en je illustraties aan kinderverhalen toevoegen.
Hoe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben plezier van onze verhalen.
Dus doe mee !!


omhoog    home