www.kinderverhalen.nl,
de site voor en door liefhebbers van kinderverhalen
Molly's tong
Molly werd wakker. Ze gaapte en voelde dat er iets niet klopte. Ze sprong uit bed, spurtte naar de badkamer, ging voor de spiegel staan en deed haar mond open. Ze zag een groot, gapend gat. Tong weg! Halsoverkop stormde Molly de slaapkamer van haar vader binnen. Ze wilde hem vertellen dat hij uit bed moest komen en dat ze moesten gaan zoeken en dat ze geen tijd te verliezen hadden. Maar ze stootte slechts onverstaanbare klanken uit. Vader deed voorzichtig een oog open, keek haar aan en kroop weer onder de dekens. Molly pakte pen en papier en schreef een briefje: ‘Mijn tong is weg.’ Vader las het briefje twee keer en schreef lachend terug: Jij maakt vandaag ontbijt.’
door Euske Roovers
Molly nam een hap van haar boterham. Ze had moeite met kauwen. En ze proefde niks. Ik kan net zo goed spruitjes met bloedworst eten, dacht ze. En hoe moet dat met ijsjes? Praten lukt ook niet. Ik moet alles op briefjes schrijven. De hele dag met pen en blocnote leuren. Of gebarentaal leren. Maar wat heb ik daaraan, als anderen geen gebarentaal kennen. En als ik groot ben en ga zoenen, hoe moet dat dan…? ‘Het is wel heerlijk rustig zo,’ grapte Vader. Molly kon er niet om lachen. ‘Komt allemaal goed. Je hebt hem vast ergens laten liggen.’ Molly schudde heftig met haar hoofd. ‘Iemand heeft hem gestolen,’ schreef ze. ‘Zo zijn de mensen,’ schreef ze er na een lange stilte achteraan. ‘Doe je mond eens open,’ zei Vader. Ook hij zag het gapende gat. ‘Je hebt gelijk, hij is weg.’ Vader wilde iets zeggen om haar te helpen, maar hij wist niet goed wat. ‘Molly,’ zei hij plechtig, ’kleed je aan. We gaan naar de politie.’
Op het politiebureau deed Vader het woord. ‘Mijn dochter hier heeft haar tong verloren. Ze zit er erg mee.’ ‘Tja,’ zei de agent, ’de gebruikelijke procedure inzake vermissingen is dat u eerst zelf goed zoekt.’ ‘We hebben het huis en de hele omgeving uitgekamd,’ loog Vader. ‘Niets te vinden. We doen aangifte van diefstal.’ De agent zuchtte. Hij pakte een formulier uit zijn bureaulade. ‘Misschien komen we wel bij Opsporing Verzocht,’ lachte Vader. Molly glimlachte. De agent niet. Op de eerste vragen wisten Molly en Vader zo een antwoord. Naam, adres, geboortedatum, telefoonnummer. ‘Kunt u een beschrijving geven van het vermiste object?’ ging de agent verder. Molly haalde haar schouders op. Vader stak zijn tong uit. ‘Zoiets ongeveer, denk ik. Ietsje kleiner.’ ‘Ja, ja,’ mompelde de agent. ‘Waar is het object voor het laatst gesignaleerd?’ Vader keek naar Molly. ‘Gisterenavond. Bij het tanden poetsen,’ schreef ze. ‘Op welk tijdstip is het object voor het laatst gesignaleerd?’ Molly dacht hard na. Het was al laat. Ik kon niet slapen door de warmte. Ik zette het raam open. Ik keek naar buiten, naar de sterren. De buurman liep langs met zijn valse hond. ‘Kinderbedtijd,’ riep hij. Ik stak mijn tong uit. Hij werd kwaad. Ik maakte mijn tong nog langer. Wacht, dat is het. Toen is het gebeurd. ‘Ik weet het al,’ wilde Molly roepen.
Ze pakte Vaders hand en trok hem mee. Onderweg naar huis schreef Molly alles op een briefje. Vader lachte en trapte het gaspedaal verder in. Op hun knieën doorzochten ze de voortuin. En daar hing ie dan, in een struik. ‘Ik heb hem,’ glunderde Vader. De huisarts werd erbij geroepen en binnen een mum van tijd zat de tong waar hij hoorde te zitten. Molly praatte weer honderduit, likte ondertussen aan een ijsje en bedacht met wie ze als eerste wilde zoenen.
Ook jij kunt hier je kinderverhalen publiceren, en je illustraties aan kinderverhalen toevoegen.
Hoe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben plezier van onze verhalen.
Dus doe mee !!
omhoog home
