Ridder Mischa van Montferland
door Tycho Schipper
Op de heuvel die je nog steeds kan zien stond vroeger, lang, heel lang geleden een groot en sterk kasteel. In dat kasteel woonde een dappere ridder, Ridder Mischa van Montferland. Zoals ik al zei, lang geleden, toen het kasteel nog trots zijn torens in de lucht stak en de vlaggen van ver te zien waren woonde daar Ridder Mischa. En in het kasteel woonden nog een heleboel mensen. Het was een fijne plek om te wonen, het kasteel stond op de heuvel en er om heen waren weilanden en akkers. Altijd eten en drinken genoeg. De mensen wilden er graag wonen, vlak bij het kasteel.
Elke dag als de zon opging klom Ridder Mischa in de toren van het kasteel. Hij keek dan naar alle kanten om te zien of er ook iets bijzonders was gebeurt. Er gebeurde nooit iets, en als hij naar alle kanten had gekeken dan ging Ridder Mischa ontbijten. Eerst at hij 5 gebakken eieren en daarna nog 5 boterhammen met kaas. Om dat allemaal weg te spoelen dronk hij daarna 5 bekers melk. Na het ontbijt deed hij meestal allerlei ridderdingen, zoals zwaardvechten, alleen om te oefenen hoor, en ringsteken met de grote lans en als hij er echt zin in had dan tilde hij zijn paard op.
Op een morgen klom Ridder Mischa weer eens de toren van het kasteel op. Hij keek naar alle kanten en hij zag, zoals altijd, niets bijzonders. Maar toch was het anders. Waarom wist hij niet. Een beetje ongerust ging Ridder Mischa ontbijten, omdat hij ongerust was at hij nu maar 4 eieren en 3 boterhammen. En nu dronk hij maar 3 bekers melk.
Na het ontbijt trok Ridder Mischa zijn harnas aan. Het harnas glom in de zon, zo mooi was het gepoetst. Ridder Mischa liep naar de stal en haalde zijn paard op. Groot zwart en sterk. Tornado heette het paard, omdat hij nog sneller dan de snelste wind kon lopen. De kluiten aarde vlogen in het rond toen Ridder Mischa en Tornado met een vliegende vaart het kasteel uit denderden. Ze gingen heel ver weg, Ridder Mischa wist niet precies waar hij naar toe moest, maar hij had een gevoel dat hij vanzelf op de goede plaats uit zou komen.
Na een hele tijd zag Ridder Mischa een vieze gele rookpluim. "Daar moet ik heen", dacht hij bij zich zelf. De gele rookpluim werd al snel groter en groter. Onder de rookpluim zag Ridder Mischa een grote zwarte schaduw. "O nee toch, het is de draak met de drie staarten ", schrok Ridder Mischa. De draak met de drie staarten was de gevaarlijkste draak die je je maar voor kon stellen. Al heel veel dappere ridders hadden geprobeerd om de draak te verslaan, maar het was nog nooit iemand gelukt. De draak had zo'n dikke huid dat geen enkel zwaard er doorheen kon, zelfs geen speer kwam erdoor. En dan kon de draak ook nog vreselijk vuur spuwen, en met de drie staarten kon hij enorme klappen geven. De draak was zo groot als de Catharinakerk, en als hij zijn enorme poten verplaatste dan schudde de grond.
Ridder Mischa was niet bang, maar hij moest toch wel even slikken toen hij de draak met de drie staarten zag staan. De enorme kop van de draak draaide in de richting van Ridder Mischa. De draak stond nog heel ver weg, maar hij snuffelde de lucht in, alsof hij Ridder Mischa al in de gaten had. Snel ging Ridder Mischa met een hele grote boog om de draak heen. Toen sprong hij van zijn paard Tornado af en bond het snelle paard vast aan een boom. Heel stil sloop Ridder Mischa naar de draak toe, hij hield de grote draak goed in de gaten. Af en toe bleef hij doodstil liggen als de draak zijn kant op keek.
Na een hele tijd was Ridder Mischa tot vlak bij de draak gekomen. De drie staarten zwaaiden gevaarlijk in het rond en als hij omhoog keek zag hij de dikke huid van de draak. Nee, daar kon je met een zwaard niets tegen doen. Ridder Mischa kroop nog iets verder naar voren tot hij vlak bij de poten van de draak was. Voorzichtig ging hij staan en toen trapte hij zo hard als hij kon op de tenen van de draak. Daar kon de draak niet tegen. Een enorme vuurzee kwam uit zijn drakenbek, gelukkig maar dat Ridder Mischa een harnas aan had, anders was hij zomaar verbrand. Ridder Mischa stampte nog een keer op dezelfde plek. De draak brulde zo hard dat de grond ervan trilde, en overal was er vuur. Ridder Mischa kroop snel weer terug, op zijn knieën tussen de vlammen door, het zweet gutste van zijn gezicht, zo heet was het.
Omdat de draak zoveel vuur maakte door de pijn aan zijn voet kon hij niet zien dat Ridder Mischa snel wegkroop. Pas toen Ridder Mischa op zijn paard was geklommen zag de draak de ridder met zijn vieze geblakerde harnas. "He ! Stomme draak ! Schoothondje !! Bal gehakt !!" Zo hard als hij kon was Ridder Mischa de draak aan het uitschelden. De draak draaide zijn hoofd. " Wat is dat nu ? ", dacht de draak, " een vies klein riddertje wat daar een beetje staat te schreeuwen ?" Met een enorme brul stampte de draak op de grond en begon toen te lopen. Hard te lopen. De draak was zo boos dat hij Ridder Mischa en Tornado samen in een klap op wilde eten.
Tornado werd bang van die grote draak die daar op hen af kwam stampen, hij was dan ook blij toen Ridder Mischa de teugels los liet. Zo hard als hij kon rende Tornado er vandoor. De draak ging er achteraan. De grote poten van de draak lieten de grond beven, Tornado rende zo hard als hij kon, schuim vloog uit zijn mond. Hoe hard Tornado ook lopen kon, de draak kon nog sneller. Ridder Mischa keek om en zag de grote drakenkop steeds dichterbij komen. Dichter en dichter kwam de draak in de buurt van Ridder Mischa en Tornado. Bozer en bozer werd de draak. Zo boos dat hij alleen maar naar Ridder Mischa en Tornado keek, niet meer goed oplette waar hij liep. Met een grote plons sprongen Ridder Mischa en Tornado in de rivier, Tornado zwom zo snel als hij kon er vandoor.
Ridder Mischa had verwacht dat de draak zou stoppen aan de oever van de rivier. Nee hoor, de draak was zo kwaad dat hij zo in de rivier sprong. Een grote sissende wolk van stoom steeg op uit de rivier. De draak met de drie staarten was dom geweest. Heel dom. Maar dat was ook zijn eigen schuld. Hij was ook zo kwaad geworden. Hij was zo boos dat hij helemaal vergeten was dat draken niet tegen water kunnen. Een regenbuitje, ja, dat ging wel, maar een hele rivier, dat was veel te veel. De draak verslikte zich in het water, het vuur in zijn neus waarmee hij vlammen kon spugen ging uit. En omdat hij zo vreselijk nat was begon de draak te krimpen.
Verbaasd keken Ridder Mischa en Tornado naar de rivier, met al het stoom van het uitgaande vuur en de draak die maar kleiner en kleiner werd. Even later was de draak met de drie staarten verdwenen. Alleen nog wat luchtbelletjes kwamen naar boven borrelen. "De draak kan natuurlijk niet zwemmen", dacht Ridder Mischa toen er een tijdje niets gebeurde.
Ridder Mischa kreeg medelijden. Die draak kon het toch ook niet helpen dat hij een draak was. Met veel lawaai deed Ridder Mischa zijn harnas uit, de stukken vielen op de grond. Alleen nog met een ridderonderbroek aan dook Ridder Mischa in het water. Twee keer moest hij boven komen om adem te halen, en toen voelde hij iets in het water. Hij pakte het vast en trok het naar boven. De grote, gevaarlijke draak met de drie staarten was gekrompen. Ridder Mischa trok hem aan de kant, hij was nu net zo groot als een hond. Een grote hond, dat wel, maar dat was veel en veel kleiner dan dat hij vroeger was. Ridder Mischa klopte op de rug van het draakje, een grote guts water kwam naar buiten en het draakje begon te hoesten. Ridder Mischa ging meteen opzij, maar dat hoefde niet want het draakje kon geen vuur meer spugen. Met droevige ogen keek het draakje in het rond, alsof hij zelf nog niet zo goed begreep wat er was gebeurd. Ridder Mischa pakte een touw uit zijn zadeltas en nam het draakje mee naar zijn kasteel.
Omdat het draakje nu niet meer gevaarlijk was kon het de hele dag rondscharrelen bij het kasteel, als het donker werd dan kroop het in de kelder van het kasteel, daar was een speciale slaapplaats voor het draakje gemaakt. En zo bleef het draakje wonen op het kasteel van Ridder Mischa van Montferland.
Voor meer verhalen van Tycho Schipper, ga naar: members.tripod.lycos.nl/Tycho/index.htmlOok jij kunt hier je kinderverhalen publiceren, en je illustraties aan kinderverhalen toevoegen.
Hoe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben plezier van onze verhalen.
Dus doe mee !!
omhoog home
