www. kinderverhalen. nl,
de site voor en door liefhebbers van kinderverhalen
De vijf meiden - Kamperen
door Karien Meuleman, 13 jaar
Ze zetten de fietsen tegen de muur en belden aan. Even later ging de deur open. " Hoi meiden wat gezellig dat jullie even langs komen. " "Hoi mevrouw. We wouden even weten hoe het met Kathelijn is," zei Iris verlegen. " Dat is goed hoor, kom verder. " Ze deden hun jassen uit en liepen achter de moeder van Kathelijn aan naar binnen. " Kathelijn bezoek voor je! Ga maar naar de kamer, daar ligt ze op de bank. " De meiden liepen de kamer in. " Hoi," zeiden de vier vriendinnen. " Hoi!" Kathelijns ogen keken blij. " Hoe gaat ie?" "O, wel goed hoor, ik heb gelukkig geen hersenschudding, maar ik moet van de dokter wel rustig aan doen, en zo weinig mogelijk lopen, want het kan zijn dat ik dan flauw val. " "Oei…dat is niet zo mooi. " "Nee, maar één voordeel is dat ik vrijdag niet naar school hoef," zei ze lachend. De meiden waren in een stoel geploft en deden uitgebreid verslag over de stunt van Taxon. Kathelijn gierde het uit. " Wat moet dat een zot gezicht zijn geweest jammer dat ik er niet bij was. " "Nou, als je dan zo had gelachen dan was Marieke woest op je geweest. " veronderstelde Iris. " Oei dan is het maar goed dat ik er niet bij was. " Toen vertelde Kathelijn over de dokter. " Hij had ook nog een assistent bij zich. Zo'n klungel. Hij was een jaar of twintig en deed ontzettend gewichtig. " Ze deed voor hoe hij deed en de meiden lagen helemaal in een deuk. De moeder kwam op het gelach af en vroeg of de meiden misschien wat wilden drinken. " Jawel mevrouw. " "Zeg maar Ineke hoor, dat klinkt veel gezelliger. " Ze liep weer naar de keuken om vijf glazen cola, en een kopje koffie in te schenken. Toen ze met een dienblad met het drinken de kamer in kwam zaten de meiden nog steeds te lachen. " Wat is er nou zo te lachen?" vroeg Ineke nieuwsgierig. " Niks mam," zei Kathelijn hikkend. Toen lagen ze weer helemaal in een deuk. Ineke schudde haar hoofd en grinnikte. Maar goed dat de meiden er waren, die vrolijkten haar dochter tenminste een beetje op. Ze zette het drinken op het tafeltje en liep met haar eigen drinken naar de keuken. Zij ging daar wel even zitten, zodat de meiden geen last van haar hadden.
Een kwartiertje later kwamen Iris, Kathelijn, Marieke en Laura de keuken in. " Mevr… o nee Ineke, wij gaan weer naar huis. " "Oké, kom nog maar eens vaker, dat zal Kathelijn ook wel gezellig vinden, zeker nu ze moet blijven liggen. " "Dat zullen we doen. " "O,ja ik moest nog zeggen dat de schilderspakken nog wel komen, omdat mijn moeder ze nog in de was heeft zitten,". deelde Marieke mee. " En ik moest zeggen dat mijn moeder morgen niet mee gaat tennissen omdat ze nog steeds last heeft van haar enkel. " "Oké, fijn dat ik dat weet. Doei!" "Doei!" riepen de meiden. Ze pakten hun jas en liepen naar buiten. " Hè bah, het regent," riep Marieke. Ze deden hun capuchon op en liepen door de stromende regen naar hun fietsen. " Zitten de fietstassen nog wel goed dicht, anders worden alle spullen nog nat," zei Ellemijn. Ze keken even naar de fietstassen, en toen alles goed was stapten ze op de fiets en reden naar het huis van Iris. " Kunnen we eigenlijk wel in de tent slapen nu het zo regent?" vroeg Laura. " Vast wel, mijn vader heeft hem vanmiddag al op gezet, dus dan maakt het niet meer uit. Als we hem nu nog moesten opzetten kon het natuurlijk niet. " Na tien minuutjes zagen ze in de verte het huis al liggen. " Gelukkig!" zei Ellemijn met een bibberende stem. " We zijn er bijna, ik heb het ijskoud. " De andere meiden knikten. Ook zij waren opgelucht toen ze het huis zagen, want het was echt geen pretje om door die stromende regen te fietsen, bovendien hadden ze het net als Ellemijn ijskoud. Ze waren al extra harder gaan fietsen, om het een beetje warm te krijgen. Ze reden de oprit op. " Kom maar," zei Iris, "dan zetten we de fietsen even binnen. " Ze liepen achter Iris aan de schuur in met de fiets aan hun hand. Ze trokken de spullen uit de fietstassen en renden snel het huis binnen. De moeder kwam de keuken in lopen. " Zo meiden zijn jullie er? Trek maar gauw jullie schoenen uit. " Op kousenvoeten liepen ze even later achter de moeder van Iris aan naar binnen. De vader van Iris zat in een luie stoel de krant te lezen. " Wat heb je nou dan in huis gehaald Marga? Het lijken wel een stelletje verzopen katten," voegde hij er grinnikend aan toe. " Blijven jullie hier maar even staan, dan pak ik wel wat droge kleren van Iris," zei de moeder vriendelijk. " Maar mam, we kunnen toch net zo goed vast onze pyjama aan doen?"
"O,ja, dat is misschien wel net zo handig. Dan pakken jullie die maar uit jullie tassen, dan haal ik die van Iris even op. " De meiden liepen naar de bijkeuken toe waar ze hun tassen neer hadden gezet.
Even later zaten ze in hun pyjama op de bank tv te kijken. " Hè, bah, er is niets leuks op de tv. ," vond Iris. " Dan zou ik als ik jullie was naar de tent gaan en daar nog even kletsen," bedacht moeder. " Oké dan, het is nu ook tien uur," zag Marieke. Ze stonden op en liepen naar de bijkeuken om hun tassen te pakken. " Die kunnen jullie toch net zo goed hier laten meiden?" "Nou. . eh, wij nemen ze liever mee naar de tent mam. " "Waarom dat dan?" "Gewoon, omdat wij dat handiger vinden. " "Nou vooruit dan maar. " Ze keken naar buiten en zagen dat het gelukkig niet meer zo hard regende. Ze deden de deur open en renden snel naar de tent waar ze meteen de rits open deden en snel naar binnen kropen. " Zo hé, die tent lijkt van binnen nog groter dan van de buitenkant," zei Ellemijn verbaasd Tot hun verbazing lagen er ook al vier luchtbedden die opgepompt waren. " Dat zal mijn vader wel gedaan hebben toen wij tv aan het kijken waren," veronderstelde Iris. Ze zochten allemaal een mooi plekje en zetten toen hun spullen neer. " Waarom moesten we nou persé wel de tassen meenemen?" vroeg Marieke zich hardop af. " Omdat wij daar allemaal dingen in hebben zitten zoals: chips, drinken, radio op batterijen, Tina's, boeken, vier zaklampen, een kaartspel en snoep," antwoordde Ellemijn. Ze legden hun slaapzak op hun luchtbed en kropen onder de dekens. " We kunnen nu beter even niets doen, en wachten tot mijn moeder en vader weg zijn," vond Iris. " Anders zien ze het misschien en dat mag natuurlijk niet. " Twee minuutjes later kwamen de vader en moeder van Iris de tent in. " Zo, dames gaan jullie niet te laat slapen?" "Nee mam, we zijn ook best moe. " "Nou, welterusten en tot morgen dan maar. " "Dag pap, dag mam. " "Dag kinderen, slaaplekker. " "Jullie ook. " Toen ze de buitendeur hoorden dichtgaan pakten ze de spullen uit de tassen. Iedereen pakte een zaklamp en een Tina en ze begonnen te lezen, en deden bij elkaar af en toe een quiz. De muziek stond zachtjes aan en ze hadden de zak chips tussen hen in gelegd. Opeens hoorden ze de buitendeur open gaan en toen hoorden ze voetstappen die richting de tent gingen. " Shit!" fluisterde Iris. " Mijn vader of moeder komt eraan. " Razendsnel verstopten ze de spullen en net op tijd lagen ze weer onder de dekens, en deden of ze sliepen. " Ze slapen hoor Marga," hoorden ze de vader van Iris zeggen. " O, nou het leek toch echt dat ik licht in de tent zag, en dat ik gefluister hoorde. " "Je zal het je wel verbeeld hebben. " "Ja, dat zal dan wel. " Ze hoorden de rits van de tent weer dichtgaan en even later de buitendeur ook. " Zo, die zijn ook weer weg. " Ze pakten de spullen en gingen weer verder lezen. " Hoe laat is het eigenlijk?" vroeg Marieke na een tijdje.
Ellemijn keek op haar horloge. " Twaalf uur," zei ze. " Zullen we nu anders effe een kaartspel doen?" "Ja is goed. " De andere twee knikten ook. " Pesten, of wat anders. " "Zullen we gaan pesten?" "Oké. " Marieke deelde de kaarten en even later gingen ze zo op in het spel, dat ze de buitendeur helemaal niet hoorden opengaan. Opeens hoorden ze de rits van de tent opengaan. " Shit!" riep Laura. " Wat zijn jullie aan het doen?" vroeg de vader van Iris. " Nou…eh. . " begon Marieke. " Ik zie het al, jullie zijn aan het kaarten! Het is midden in de nacht dames!" "Hoe laat dan pap?" vroeg Iris. " Om precies te zijn vijf minuten over drie. " "Oei, zo laat al, dat hadden we niet in de gaten. " "Nee, dat zal wel, maar ik werd wakker van jullie. Ik moet morgen op tijd op, want ik moet dan werken. Ik wil dan liever die nacht daar voor goed slapen. " De vader van Iris werkte in de verpleging, en dan moest je soms ook op zondag werken. " Sorry pap," zei Iris. " Het is wel goed. Maar ik zou als ik jullie was nu maar gaan slapen en morgen verder kaarten. " "Oké. " "Welterusten!" "Slaaplekker," klonk het in koor. " Zullen we morgen dan maar verder gaan?" vroeg Iris. " Is goed, maar we kunnen nu beter wel de chips opeten anders is het morgen helemaal taai," zei Ellemijn. Snel aten ze de chips op en toen gingen ze slapen. " Welterusten!" klonk het uit de vier monden.
Kijk ook op de site van Karien: www.lochem.net/karien
Ook jij kunt hier je kinderverhalen publiceren, en je illustraties aan kinderverhalen toevoegen.
Hoe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben plezier van onze verhalen.
Dus doe mee !!
omhoog home
