Kinderverhalen

De vijf meiden - Nat
door Karien Meuleman, 13 jaar

"Hè, hè, dat is ook weer klaar, maar goed dat jij geholpen hebt Laura," zei Marieke. " Zullen we even naar beneden gaan om te gaan bellen?" "O ja dat moet ook nog, en dan kan ik ondertussen mijn huiswerk maken. " Ze liepen de trap af en kwamen even later de kamer binnen. " Zo, zijn jullie klaar?" vroeg de moeder van Marieke. " Ja, mevrouw. " "Mam?" "Ja wat is er?" "Laura kan vanavond ook niet thuis slapen, en ik ook niet, en nu hadden wij bedacht om met zijn vieren bij Iris in een tentje te gaan slapen, mag dat?" "Ja hoor. " "Mogen hun dan effe bellen?" "Dat is goed, maar dan kunnen jullie anders hier wel eten en dan daarna naar Kathelijn, en dan meteen door naar Iris. " "Hé, ja maar dan moeten ze nog wel even de spullen van thuis ophalen. " Ze gingen naar de gang om te bellen, terwijl Marieke haar huiswerk voor de dag haalde en daar mee verder ging. Laura was al klaar met bellen en begon Marieke nu een beetje te helpen. " Welke opdrachten moet je nog maken Marieke?" "De rekenopdracht met die staartdelingen," kreunde ze. " Moet ik je even helpen?" "Graag, ik vind ze zo saai. " "Je moet ze eerst zelf proberen als het dan niet lukt help ik je wel. " Ze legde de sommen nog even uit en toen probeerde Marieke het maar.

Een kwartier later had ze het af. " Goed zo Marieke," prees haar moeder toen ze het werk even doornam. De andere meiden hadden intussen de spullen van thuis opgehaald. " Wat eten we eigenlijk mam?" "Ik heb macaroni gekookt, ik hoop dat iedereen dat lust?" "Ik wel mevrouw," zei Ellemijn. " Ik ook wel, het is namelijk een van mijn lekkerste eten," beweerde Laura. " En jij dan Iris?" "Ik lust het ook wel hoor mevrouw. " "Mooi zo. Wil jij je vader en je broertjes even roepen Marieke?" "Ja mam. " Ze liep naar de kamer waar haar vader de krant aan het lezen was, en waar Mark in de box zat. " Pap, we gaan eten. " "O, ik kom er aan hoor. " "Weet jij waar Tim is pap?" "Volgens mij is hij buiten met Jasper aan het stoeien. " Jasper was een van de honden uit het pension, en Tim was helemaal gek op Jasper. " Ik haal hem wel effe op," zei Marieke. Ze liep naar buiten en inderdaad, Tim was op het grasveldje met Jasper een Cockerspaniël aan het stoeien met een voetbal. Ze liep richting het grasveldje en riep: "Tim, we gaan eten, komen!" Tim knikte, maar wenkte haar om te komen. Ze rende naar het grasveldje toe. " Wat is er Tim?" "Ik heb Jasper eindelijk zover dat hij kan voetballen, kijk maar. " En zonder antwoord af te wachten had hij de bal alweer voor zijn voeten en inderdaad Jasper probeerde de bal af te pakken. Marieke moest lachen. Het was ook zo'n dom gezicht hoe die hond zich voor de bal stortte. " Nou, breng Jasper maar terug en dan meteen komen hè? Anders word mam nog boos ook. " Marieke liep weer terug terwijl Tim Jasper naar zijn hok bracht. Snel liep ze weer naar binnen, maar alleen haar moeder en vriendinnen zaten aan tafel. " Hé, waar is pap nou gebleven?" "Hij zal zich wel weer in de krant hebben verdiept," zuchtte moeder. Marieke liep naar de kamer en ja hoor, haar vader zat gewoon nog rustig de krant te lezen, hij zag niet eens dat Marieke binnen kwam. Marieke ging vlak achter hem staan en schreeuwde toen keihard in zijn oor: "ETEN!" Haar vader sprong van schrik op. " Waarom schreeuw je nou zo!" "We moeten eten, en je zou komen maar je bent niet gekomen. " "Sorry, sorry, ik kom al. " Marieke tilde haar jongere broertje uit de box en nam hem mee naar de keuken. Ondertussen was Tim ook al binnen gekomen. Toen ze dan eindelijk allemaal aan tafel zaten konden ze gaan eten. " Pap?" vroeg Tim. " Ja wat is er?" "Heeft er al iemand voor Jasper gebeld?" "Nee, maar ik kwam in de stad een klant tegen en die zei: Ik weet misschien wel iemand voor die ene arme straathond bij jullie. " "Wàt! Ik wil niet dat Jasper weg moet hoor!" riepen Tim en Marieke uit. " Sorry jongens, ik kan er ook niets aan doen. " "Natuurlijk wel, je kunt toch zeggen dat hij niet te koop is. " "Ja, maar hij is wèl te koop, alleen willen jullie dat niet hebben. " "En trouwens het is ook beter voor Jasper als hij een echte baas heeft. " "Maar wij kunnen hem toch hier thuis houden,hij en onze eigen hond Taxon zijn hele goede vriendjes hoor. Dan heeft hij ook een echte baas," probeerde Tim nog. " Je moeder en ik zullen het er nog wel eens over hebben. Maar eet nu maar door want het eten word koud. " Zwijgend aten ze de macaroni op. Terwijl moeder ging afruimen probeerde Tim zijn vader nog zover te krijgen dat hij hem niet zou verkopen. " Tim, ik weet dat jullie heel veel van Jasper houden en Jasper ook van jullie, maar ik denk dat hij echt liever een baasje wil hebben die altijd tijd voor hem heeft, en dat hij gewoon overal vrolijk rond kan lopen. Hier kan hij dat echt niet. Hij zit dag in dag uit in een hok. " Tim en Marieke hadden alles zwijgend aangehoord. " Pap, nu moet je niet liegen. Hij zit helemaal niet dag in dag uit in een hok. Elke dag laten Tim en ik hem omstebeurt uit en soms ook met zijn tweeën. En Tim speelt heel veel met hem. O,ja, alle honden mogen altijd aan het eind van de middag ook nog een halfuur op het grasveldje rennen, en als we hem zelf houden mag hij ook veel meer rond lopen," somde Marieke op. " Beginnen jullie daar nu weer over te zeuren," antwoordde moeder die net binnenkwam met het toetje. " Het is trouwens bar ongezellig voor je vriendinnen Marieke. " Ze zette de toetjes schaaltjes op tafel en deed in ieder bakje vruchtenyoghurt. " Lusten jullie dat eigenlijk allemaal wel?" Vragend keek moeder de kinderen aan. De meisjes knikten. " Mooi zo. " Ze zette bij ieder kind een schaaltje yoghurt neer. " En nu wil ik niets meer over dat hondengedoe horen. " Snel aten ze het toetje op. " Hoe laat gaan we eigenlijk naar Kathelijn?" vroeg Iris. " Ik denk dat jullie het beste tegen een uur of acht kunnen gaan, want misschien eten hun wel wat later als ons," raadde moeder aan. " Dat is een goed idee. Het is nu zeven uur, dan hebben we nog een uur de tijd," zei Marieke. " Ik moet eigenlijk ook nog met Taxon in de sloot hier dichtbij oefenen voor de honden zwemwedstrijd, ik weet niet of jullie zin hebben om te kijken, anders dan kunnen we dat nu nog even doen. " "Ik vind het best hoor," zei Ellemijn. Ook de andere twee knikten. " Mag het mam?" "Ja hoor, maar ga er zelf maar niet in, want het is avond en nu is het iets te koud. " "Oké, maar heb jij dan een lange stok? Want ik moet wel een klein parcours uit zetten in het water, en dan kan ik dat met de stok vanaf de kant in het water leggen," verklaarde Marieke. " Volgens mij hebben we nog wel een lange stok in de schuur staan, dan moet je maar even kijken. " "Oké, komen jullie meiden dan gaan we die hond is even wat leren, waar is Taxon eigenlijk?" "Die zal wel in zijn mand liggen, roep hem maar even dan komt hij er zo aan," zei moeder. " Táxon!" En ja hoor daar kwam hij de kamer al in rennen, regelrecht naar Marieke die hem had geroepen. " Goed zo Taxie, kom maar mee dan gaan wij eens effe lekker zwemmen. " Taxon's staart kwispelde bij het horen van zijn naam. Marieke deed hem zijn riem om en toen liepen ze met zijn allen naar buiten. Even in de schuur de spulletjes pakken, en dan konden ze naar de sloot. " Wat heb je eigenlijk allemaal nodig Marieke?" , vroeg Laura. " Pionnetjes, twee hoepels en een lange stok. " De meiden zochten de spullen bij elkaar en gingen toen op pad naar de sloot. " Weet Taxon eigenlijk wel wat hij allemaal moet doen bij die spullen?" vroeg Laura. " Hm,hm ik heb al een paar keer vaker met hem geoefend toen ik ook het water in ging. Ik deed dan alle dingen een paar keer voor, en dan moest Taxon het proberen na te doen," legde Marieke uit. " Daar moet je dan wel heel wat geduld voor moeten hebben, of niet?" "Ja, dat wel. Maar Taxon is een slimme hond. O, hier is het al. " Ze stonden voor een mooie sloot, met helder water. Marieke bukte zich om de riem van Taxon los te maken. Toen ze hem los had sprong hij meteen in het water. " Hé, Taxon je mag nog helemaal niet het water in," riep Marieke verontwaardigd uit. Taxon kwam het water al weer uit en ging in het gras zitten. " Goed zo Taxon, brave hond. Nu leg ik de spullen wel effe in het water. "

Toen ze klaar was riep ze de meiden. " Kom eens kijken!" Ze legde uit wat Taxon moest doen. " Kijk hier moet hij van boven af door de hoepel, en dan moet hij daar door die hoepel weer boven komen. Dan moet hij naar de pionnetjes zwemen en daaromheen slalommen. Dan moet hij nog een paar meter gewoon zwemmen. " De meiden knikten. " Taxon!" Luid blaffend kwam de trouwe viervoeter naar de meiden toe. Marieke had een stopwatch om haar nek hangen om te kijken hoe snel Taxon was. Taxon was aan de rand van de sloot gaan zitten. " Go Taxon!" riep Marieke. Taxon vloog meteen het water in en zwom door de hoepel naar beneden, en even later kwam hij weer netjes in de andere hoepel boven. Hij zwom door naar de pionnetjes en zigzagde er keurig om heen. " Goed zo Taxon, nu nog snel naar de finish," riepen Marieke en Ellemijn. Laura en Iris stonden bij de finish terwijl Ellemijn en Marieke met Taxon mee renden om hem aan te moedigen. Intussen was Taxon al bijna bij de finish. " Goed gedaan Taxie!" riep Marieke toen ze op haar stopwatch keek. " 2. 46. Dat is een nieuw record Taxon. Goed gedaan jochie. " Alle vier aaiden ze Taxon even. " Kom Taxon dit was wel weer genoeg voor vandaag. We moeten zo ook naar Kathelijn toe. " Marieke bukte zich om de riem weer om te doen, en toen…. gaf Taxie haar een duwtje waardoor ze achterover in het water viel. De andere meiden schoten in de lach. Druipend kwam Marieke uit het water. " Hou asjeblieft op met dat gegrinnik," zei Marieke, duidelijk uit haar humeur. " "Laten we maar gauw naar huis gaan anders vat je nog kou Marieke," zei Laura nog nagrinnikend. Marieke pakte de hond bij de riem en trok hem achter zich aan. De meiden hadden intussen de spullen uit het water gevist en namen het mee naar huis. Met grote stappen liep Marieke voorop. De andere meiden konden haar maar met moeite bijhouden. Toen ze thuis kwamen keek moeder boos. Ze liepen naar binnen. " Marieke, ik had je nog zo gezegd, dat jezelf niet in het water mocht, maar wat doet mevrouw, ze zegt braaf dat ze het niet doet, maar vervolgens springt ze er toch in. " "Dat is niet waar mam. Ik sprong er zelf helemaal niet in, maar Taxon…. " "Nee Marieke, verzin nou maar geen smoesjes. " "Laat mij nou eens uitpraten mam, ik ben er echt niet zelf ingesprongen, Taxon gaf me een duw en toen viel ik in het water. " "Is dit geen smoesje?" "Nee mam, echt niet. " "Oké, ga maar gauw naar boven om andere kleren aan te trekken, en daarna moeten jullie maar langs Kathelijn gaan. " Ze renden achter elkaar aan de trap op naar boven. " Marieke, je moet toch ook nog je spullen voor bij Iris pakken?" zei Laura. " O,ja, nou ja, ik hoef toch alleen maar mijn pyjama, tandenborstel, en slaapzak mee te nemen. O,ja, ook nog een luchtbed. " "Wij pakken dat wel, dan kan jij je even omkleden," zei Ellemijn. De meiden zochten de spullen bij elkaar, en toen Marieke ook klaar was konden ze weer naar beneden. " Hier is je luchtbed Marieke," zei moeder. " O, dank je mam. Waar is pap?" "Die zal wel in de kamer de krant aan het lezen zijn. " Marieke liep naar de huiskamer, en daar zat haar vader met een krant voor zijn neus. " Pap?" "Ja meisje wat is er?" "Ik ga, naar Kathelijn, en daarna meteen naar Iris. " Ze liep naar haar vader toe en gaf hem een dikke pakkerd. " Zul je voorzichtig zijn? En geen rare dingen doen hè?"

"Nee, pap. " "Mooi zo, nou veel plezier. Wanneer kom je morgen thuis?" "Dat weet ik nog niet, maar dat zie je wel. " "Oké, dag meid, en veel plezier!" Marieke liep naar de keuken waar haar twee broertjes aan het spelen waren. Ze tilde Mark uit de box, en gaf hem een dikke knuffel. " Dag broertje van me. Zul je een beetje lief zijn?" Ze keek haar kleine broertje aan. Wat was hij eigenlijk lief. Als ze terug dacht aan de dag waarop haar ouders zeiden dat ze er een broertje of zusje bij kregen…. Toen had ze een gat in de lucht gesprongen. Maar toen het bijna zover was vond ze het toch allemaal niet meer zo leuk als eerst. Ze dacht, dat het dan allemaal heel anders werd als ze met hun vijven waren. Maar toen hij was geboren was ze toch weer heel blij geweest. Nu kan ze zich niet eens meer voorstellen dat ze het eerst niet leuk vond. Ze werd wakker uit haar gepeins toen Laura op haar schouder tikte. " Kom meid we moeten zo weg. " Marieke zette haar broertje weer in de box en liep naar Tim toe die aan het tekenen was. " Dag Tim, tot morgen. " Doei Marieke, en ik help mammie vanavond wel met de honden. " "Dat is lief van je Tim. " Ze gaf haar broertje een kus en liep naar haar moeder. " Doei mam, tot morgen!" "Dag meid van me. " Ze gaf Marieke een dikke kus. " Tot morgen hè, en zie maar wanneer je thuis komt. " "Dag mam!" De andere meiden pakten hun spullen uit de gang, en ze liepen naar buiten. Ze propten de spullen in de fietstassen en toen gingen ze weg. " Marieke!" Ze draaide zich om, en zag dat haar moeder haar riep. Ze reden weer terug. " Wat is er mam?" "Wil je even tegen de moeder van Kathelijn zeggen dat de schilderspakken nog wel komen, omdat ik ze nog aan het wassen ben, en zeg ook maar dat ik morgen niet mee ga tennissen, omdat ik nog last heb van mijn enkel. " "Oké mam!" Marieke draaide haar fiets weer om en met z'n vieren fietsten ze weg.

Kijk ook op de site van Karien: www.lochem.net/karien

Ook jij kunt hier je kinderverhalen publiceren, en je illustraties aan kinderverhalen toevoegen.
Hoe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben plezier van onze verhalen.
Dus doe mee !!

omhoog home