Kinderverhalen

De vijf meiden - Ziek
door Karien Meuleman, 13 jaar

"Breng me maar naar boven," bracht Iris er nog net hoorbaar uit. Ze stommelden de trap op en liepen de kamer van Iris binnen. Iris zakte meteen op haar bed neer. " Je moet wel even je pyjama aan doen hoor," zei Marieke. Geholpen door de twee meiden kleedde Iris zich om. Met een frisgewassen pyjama lag ze even later in bed. Ze rilde nog steeds. " Ik heb het zo koud," zei ze. " Hebben jullie een kruik?" vroeg Ellemijn. " Ja, beneden in de kelder staan er wel een paar. " Ellemijn ging op zoek naar een kruik terwijl Marieke thee zette en beschuit met suiker maakte. Ellemijn kwam even later weer boven met twee warme kruiken. " Bedankt," zei Iris. Ze rilde niet meer. Toen ging de bel. " Ik ga wel even!" hoorde Ellemijn Marieke roepen. " Hoi Laura!" "Hoi, jullie moeten van de meester meteen naar school komen," zei Laura. " Dat kan niet hoor want de moeder van Iris is niet thuis, en anders is ze helemaal alleen. " "Dat is waar," meende Laura. " Nou dan blijf ik ook maar, jullie kunnen vast nog wel wat hulp gebruiken. " Ze stommelden achter elkaar de trap op naar boven. " Hoi Laura! zei Ellemijn vrolijk. " Hoi!" "De beschuit is op, dus moeten we nieuwe halen," zei Marieke. " Ik ga wel even naar de bakker op de hoek," zei Laura. " Oké haal maar twee pakken want ze zal nog wel een paar dagen beschuiten moeten eten. " "Zal haar moeder het wel goed vinden?" vroeg Ellemijn. " Vast wel het gaat toch immers om de gezondheid van haar dochter. " "Weet je waar de portemonnee van je moeder is?" vroeg Laura aan Iris. " Volgens mij ligt die in het bovenste laatje naast de prullenbak," zei Iris. " Ik kijk wel even," zei Laura. Ze rende de trap af. " Ik ga!" hoorden ze Laura even later roepen. " Is oké!" De deur klapte dicht. " Brrr het is koud buiten had ze nou toch maar een jas aangedaan. Nou ja, als ik even ren heb ik het zo wel weer warm," hoopte Laura. Eenmaal in het winkeltje had ze het niet meer koud, in het winkeltje was het dan ook wel warm. Er was maar één meneer voor haar. " Tien slagroom gebakjes, twee broden fijn volkoren, en nog één lampion wit," zei de man. " Zo dat is ook niet weinig," dacht Laura. Gelukkig kwam er nu ook een andere mevrouw achter de toonbank. " Ja zeg het maar," zei ze tegen Laura. " Twee rollen beschuit alstublieft. " "Wat voor een beschuit?" "Wat nou wat voor een beschuit?" dacht Laura. Intussen was het druk geworden. " Snel graag," drong de mevrouw aan, "ik heb niet de hele dag de tijd. " "Wat bedoelt u met wat voor een beschuit?" vroeg Laura voorzichtig. Bij de mevrouw begon haar geduld een beetje op te raken. " Volkerenbeschuit, fijngemaakte beschuit of maïsbeschuit. " "Eh. . doe dat tweede maar," zei ze vlug. Zuchtend pakte de mevrouw twee rollen en zei toen: "Dat word dan 4,95 asjeblieft. " Snel gaf Laura 5,00 en rende met het beschuit de winkel uit. Dit deed ze dus nooit meer. " De vijf cent nog!" riep de mevrouw haar achterna. Maar ze hoorde het al niet meer. " Laura!" Ze draaide zich om, en zag dat Kathelijn naar haar toe rende. " Wat is er?" "Jullie moeten meteen terug naar school," hijgde ze. " Dat kan niet," zei Laura beslist. " Waarom dan niet?" wou Kathelijn weten. " De moeder van Iris is niet thuis dus nu moeten wij haar helpen. " "Kunnen jullie nog hulp gebruiken?" "Ja hoor kom maar mee. " Ze renden naar het huis van Iris. Even later belden ze ongeduldig aan. " Hoi!" zei Marieke. " Hé Kathelijn ben je ook gekomen!" "Nee joh dat lijkt maar zo," zei Kathelijn. Marieke speelde het spelletje mee en zei: "Ach, nou ja dan ben ik zeker een beetje blind. " "Kom binnen Laura". Ze wou de deur achter zich dicht doen. " Hé ik ben er ook nog hoor!" "Hè hoorde ik daar nou buiten iemand roepen of lijkt dat maar zo?" "Ik weet het niet", zei Laura, "ik zou als ik jou was toch maar even kijken. " Ze deed de deur open. " Hè, ben jij er toch Kathelijn?" "Ja dat zie je toch," snauwde ze. " O, sorry, het was maar een grapje hoor," ze sloeg een arm om haar vriendin heen. " Kom ik heb boven thee staan voor Iris maar wij kunnen er ook wel iets van meekrijgen. " Ze liepen met zijn drieën de trap op. " Hoi Ellemijn, Kathelijn is ook gekomen!" , riep Laura vrolijk. " Ssst," fluisterde Ellemijn, "Iris slaapt. " "Tot hoe laat moet haar moeder eigenlijk werken?" "Iris zei dat, dat tot half drie was. " "Hm dat zou kunnen, het is nu kwart voor drie dus ze zal zo wel komen. "

En ja hoor, even later hoorden ze een stem zeggen: "Is daar iemand?" "Ja, boven!" Ze hoorden voetstappen op de trap. " Wat doen jullie hier?" , vroeg de moeder van Iris verbaasd.

Iris was intussen wakker geworden. " Hé mam ben je er weer?" "Ja, maar ik zou wel eens willen weten waarom jullie hier allemaal zijn, en waarom jij in bed ligt jongedame. " "Nou kijk mevrouw," legde Kathelijn uit. " Iris was op school ziek geworden, en toen hebben Ellemijn en Marieke haar naar huis gebracht maar er was niemand thuis dus moesten zij maar voor haar zorgen. Toen kwam Laura zeggen dat ze weer naar school moesten maar dat kon niet, dus toen bleef Laura ook maar. Maar dat duurde de meester dus toch te lang dus moest ik ze ophalen, maar ze zeiden dat ze echt moesten wachten totdat u terug was en toen bleef ik ook maar," vertelde Kathelijn in een adem. " Ik snap het, maar kom jij maar meteen uit bed jongedame. " "Vind je het gek dat jij je niet lekker voelt. " Gisteravond hadden we een feest, dus dat werd laat, en je speelde buiten zonder jas aan. En vanmorgen had jij je verslapen dus had je volgens jou geen tijd om te eten. Dus nu hopsakee je bed uit, kleren aan en ik zet je achter een hele stapel boterhammen, wedden dat je straks weer kiplekker bent. En jullie dames vlug naar school. " Ze liepen met z'n allen naar beneden. De meiden zeiden hun vriendin en de moeder gedag en deden de deur open. " Hm de zon schijnt weer!" zei Ellemijn blij. Ze fietsten op hun gemak terug naar school. Even later liepen ze de klas binnen. " Zo meiden eindelijk klaar met het verzorgen van jullie vriendin?" "Eh. . ja meester. " "Nou ga maar gauw zitten, we hebben het er na schooltijd nog wel even over. " "Nee hè," kreunde Kathelijn. " Zei je wat Kathelijn?" "Ja, ik zei: nee hè. " "Mag ik weten waarom?" "Ja hoor, dat zei ik omdat ik zo naar zwemmen moet, dus kan ik niet nablijven. " "Het is maar heel eventjes hoor," zei de meester geruststellend. " Gelukkig. " "O, het is al drie uur, nou allemaal je stoel op tafel en wegwezen. " Ze liepen met z'n allen de deur uit. " Ellemijn, Marieke, Laura en Kathelijn willen jullie even terug komen. " Ze liepen de klas weer in. " Ik zou graag willen weten waarom jullie allemaal bij Iris zijn gebleven. " "Haar moeder was niet thuis dus moesten wij maar voor haar zorgen. " "Waarom kwamen er niet twee of zo terug, om te zeggen dat die anderen bij Iris bleven?" "Omdat we wel hulp konden gebruiken, want met z'n tweeën konden we echt niet alleen voor haar zorgen. " "Ja,ja dat zal dan wel zo zijn. " "Echt waar hoor mees!" riep Ellemijn verontwaardigd uit. " Jullie zijn me ook een stelletje verstrooide apen!" "Nou ja meester hoe durf je zoiets te zeggen!" riepen ze verontwaardigd uit. " Sorry, maar maak maar gauw dat jullie wegkomen voordat ik jullie toch nog strafwerk geef. " Snel vluchtten de meiden de klas uit. " We hadden geluk zeg. Volgens mij had de meester een goed humeur, anders komen we er nooit zo goed van af," meende Kathelijn. Ze liepen met zijn vieren naar het fietsenhok om hun fiets te pakken. Even later fietsten ze van het schoolplein af. " Ik ga hier rechtsaf, omdat ik meteen door moet naar het zwembad," zei Kathelijn. Zien we elkaar zaterdag nog?" "Ja, dat is goed. " "Bij wie, bij mij?" vroeg Kathelijn. " Ja, dat is goed. " "Doei!" "Doei!" Even later fietsten ze met zijn drieën weer verder. " Ik vind het wel een beetje vaag dat de moeder van Iris haar meteen uit bed haalde, jullie niet?" vroeg Ellemijn. " Een beetje, maar het was wel haar eigen schuld," zei Laura. " Nou, hoe dan ook, ik moet hier af," zei Marieke. " Belt één van jullie Iris effe om te vragen of ze ook komt?" "Ja, is goed, tjau!" "Doei!" "Doei!" Laura en Ellemijn fietsten de zelfde kant op. " Hé, moet jij hier niet af ?" vroeg Laura. " Nee, ik moet naar de verjaardag van mijn oma. " "O, gefeliciteerd. " "Bedankt, maar hier moet ik wel af. Doei, tot zaterdag. " "Ja, tot dan. " "Bel jij Iris trouwens?" Ja, is goed. Doei!"

Kijk ook op de site van Karien: www.lochem.net/karien

Ook jij kunt hier je kinderverhalen publiceren, en je illustraties aan kinderverhalen toevoegen.
Hoe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben plezier van onze verhalen.
Dus doe mee !!

omhoog home