www. kinderverhalen. nl,
de site voor en door liefhebbers van kinderverhalen
De vijf meiden - Te laat
door Karien Meuleman, 13 jaar
"Kathelijn, wakker worden!" riep haar moeder. Kathelijn draaide zich kreunend om en mompelde: "Moet dat nou mam?" "Ja meid, je moet zo naar school. " "Ja, maar mag dat dan al wel van de dokter?" vroeg Kathelijn hoopvol. " Ja, hoor, dat heeft de dokter gisteren nog tegen je gezegd. " "Hè, jammer. " Ze stapte zuchtend uit haar bed en liep naar de badkamer. Daar deed ze haar gezicht onder de kraan en droogde die daarna af. " Hè Kathelijn nu zijn je hele haren nat," mopperde ze tegen zich zelf. Snel haalde ze een borstel door het haar en liep weer naar haar kamer. Daar deed ze haar kleren aan, stommelde de trap af naar beneden en gooide de deur achter zich dicht. " Kathelijn, moet dat nou zo?" vroeg haar moeder boos. " Je weet best dat je vader op zijn vrije dag wil uitslapen, maar jij gooit die deur zo hard dicht dat hij meteen weer wakker is. " "Sorry hoor," mompelde Kathelijn. " Nou kom maar snel aan tafel, want je bent al laat. " Kathelijn liet zich in een stoel vallen een smeerde een boterham. Toen ze die op had liep ze weer naar boven, poetste haar tanden en stak haar haren op. Op haar tenen liep ze naar de slaapkamer van haar vader en moeder en stak haar hoofd om de deur. Gelukkig, haar vader sliep nog. Snel rende ze weer naar beneden, deed haar jas aan, gaf haar moeder een kus en rende naar buiten. Ze was al een beetje te laat en ze moest Marieke ook nog ophalen. Marieke stond al op de stoep voor haar huis. " Sorry hoor dat ik zo laat ben, maar ik kan nooit uit mijn bed komen," zei Kathelijn verontschuldigend. " Geeft niet hoor," grinnikte Marieke. Ze liepen snel naar school. Op het schoolplein stonden Iris en Ellemijn hen al op te wachten. " Hé, is Laura er niet?" vroeg Kathelijn. Laura liepen anders namelijk altijd met Iris en Ellemijn mee. " Nee, ze moest naar de dokter voor haar voet, die heeft ze misschien gekneusd," antwoordde Iris. " Hoe komt dat dan?" vroeg Kathelijn. De meiden vertelden het hele verhaal, en ook over de rest wat ze bij oom Maarten en tante Maaike hadden gedaan. Iris gaf Kathelijn ook het knuffeltje, wat ze toen bij het pannenkoekenhuis hadden gekregen. " Ah, wat een scheetje," zei Kathelijn. " Weet je hè, toen wij dus bij Maaike en Maarten waren, toen heeft mijn vader mijn kamer af geverfd en de spullen er weer in gezet," zei Marieke enthousiast. " Cool, is het leuk geworden?" vroeg Iris. " Hartstikke tof, als jullie willen mogen jullie wel na schooltijd komen kijken?" "Oké, ik kan wel," zei Iris meteen. " Ik ook wel. " "En jij Kathelijn?" "Eh, wat zei je?" "Of jij vanmiddag ook komt kijken naar mijn nieuwe kamer. " "O, ik denk het wel. Maar ik weet het nog niet zeker, eerst aan mijn moeder vragen. " "Oké, dan hoor ik dat vanmiddag wel. " De bel ging, en de ze liepen naar binnen. Toen ze in de klas zaten was hun meester er nog niet. " Wat vreemd, anders is meneer Jaap altijd op tijd," zei Marieke tegen Ellemijn die naast haar zat. Ellemijn knikte. " Laten we naar de directeur gaan, stelde ze voor. " De meisjes liepen de klas uit naar het kamertje van de directeur. Ze klopten op de deur. " Binnen!" hoorden ze achter de deur. Ze liepen het kamertje in. Há, meiden, wat komen jullie doen?" "We wouden graag weten waar onze meester is," zei Ellemijn. De directeur keek de meisjes verbaasd aan. " Is hij er dan niet?" vroeg hij. " Nee. " "O, nou ik zal wel even naar zijn huis bellen, gaan jullie maar weer naar jullie klas en zeg tegen iedereen maar dat ze moeten gaan lezen of zo zoiets. " "Oké. " De meisjes deden de deur weer achter zich dicht en liepen naar hun klas. Daar was het een drukte van jewelste. Iedereen riep door elkaar en midden in de klas waren Jeroen en Daan aan het vechten. Alle kinderen stonden om de twee jongens heen en moedigden ze aan. Kathelijn liep naar de twee jongens toe, pakte ze elk bij een arm vast en schreeuwde: "Ophouden!" Het werd doodstil in de klas. " Je denkt toch zeker niet dat jij nu effe de baas kan spelen nu de meester er niet is?" vroeg Jeroen minachtend. De directeur kwam de klas binnen. " Iedereen op zijn plaats!" beval hij. Snel stoof iedereen uiteen en ging op de plaats zitten. " Zijn jullie nou zo'n stelletje kleuters, die niet eens even alleen in de klas kunnen blijven?" vroeg hij boos. De kinderen gaven geen antwoord maar bleven stil voor zich uit kijken. Daan zat met zijn hand voor zijn neus. " Wat heb jij?" vroeg de directeur. " Een bloedneus meester," mompelde Daan. " Haal die hand eens voor je mond vandaan, want zo hoor ik je niet hoor. " Daan haalde zijn hand naar beneden en meteen viel er een druppel bloed op de tafel. Snel deed hij zijn hand er weer voor. " Ik zie het ja," zei de directeur. " Ga maar even naar de w. c om een stukje w. c papier te pakken. " Snel stond Daan op en liep naar de w. c. " Wat ik eigenlijk wou komen zeggen, was dat jullie meester zich heeft verslapen, dus wat later komt. Gaan jullie maar vast beginnen met werken, rekenen of zo. " Nadat hij dat gezegd had liep hij de klas uit. Rumoerig gingen de kinderen aan het werk.
Tien minuten later kwam de meester de klas ingestormd. " Sorry jongens, ik heb me een beetje verslapen. " "Dat hebben we gemerkt ja," mompelde Jeroen. " Wat zei je Jeroen?" vroeg de meester. " Dat we dat gemerkt hadden!" riep Jeroen. " Rustig maar hoor als je gewoon praat horen we je ook wel," zei Marieke verontwaardigd. " Ja nou, je had beloofd dat we vandaag meteen zouden gaan praten over het kamp," zei Jeroen boos. " Nou, ruim allemaal maar je spullen op, dan zal ik met jullie de brief over het kamp doornemen. " Snel ruimden de kinderen hun schriften en boeken op, terwijl de meester de brieven over het kamp uitdeelde. " Cool, we gaan naar Terschelling!" riep Marieke. De meester ging van alles vertellen over het kamp. Na een half uurtje vertellen was de hele klas enthousiast. " Hé meester gaan we daar dan ook zwemmen?" vroeg Kathelijn. De hele klas zuchtte. Net weer iets voor Kathelijn, om dat te vragen. " Sorry Kathelijn, er is daar geen zwembad in de buurt. Ik weet dat je geen dag zonder een zwembad kunt, maar die vier dagen zul je het toch zonder moeten doen. " "Nou meester, vier dagen moet toch wel lukken hoor!" zei ze lachend. " Mooi zo, en trouwens, we gaan denk ik als het mooi weer is nog wel in de zee zwemmen. " "Wat gaan we daar verder nog doen meester?" "Dat is nog een verassing, maar hopelijk hebben we niet eens een programma nodig maar kunnen we gewoon heel lang op het strand zijn. " "Wanneer gaan we er precies heen?" vroeg Daan. " Volgende week dinsdag, dan gaan we eerst met de fiets naar het treinstation. Daar zetten we de fiets op de trein en gaan we helemaal naar Harlingen in Friesland. Daar zetten we de fietsen op de boot en varen we naar Terschelling. En dan moeten we nog een klein stukje fietsen en zijn we bij de kampeerboerderij De Troeloe. " "Tof!" "Draai nu maar jullie blaadje om want op de achterkant staat namelijk wat je allemaal mee moet nemen. " Meneer Jaap las voor wat ze allemaal mee moesten nemen, zoals: je fiets, tandenborstel pyjama, schone kleren, en nog veel meer. " Een pyjama en tandenborstel is niet nodig hoor meester, we gaan toch niet slapen!" riep Anieke door de klas. " O, nee, daar wil ik wel om wedden. Ik weet zeker dat jullie een van die twee nachten echt wel even zullen slapen. " "O, maar ik niet, ik drink zoveel cola dat ik geen oog dicht kan doen. " "Nee, ik ook niet!" "En ik niet!" "En ik!" "En ik!" Meester Jaap hield zijn handen voor zijn oren. " Ik hoor het al," zei hij lachend. " Toch wil ik er wel om wedden. " "Deal!" zei Anieke. " Voor een reep chocola wil ik er wel om wedden. " "Oké, heb ik gelijk dan krijg ik een reep van jullie. Hebben jullie gelijk dan krijgen jullie allemaal een reep van mij. " Toen ging de deur open en kwam Laura de klas in gestrompeld met twee krukken in haar handen. " Wat heb jij?" vroeg meester Jaap verbaasd. " Ik ben gevallen en heb nu mijn voet zwaar gekneusd. " "Oei, dat is niet zo mooi, hoe lang duurt het?" "Ongeveer 2 weken, daarna kan ik waarschijnlijk weer gewoon lopen. " "Hmm, dat wordt dan nog moeilijk als we op kamp gaan. We gaan namelijk op de fiets. " "Gaat er dan niemand met de auto mee?" vroeg Iris hoopvol. " Nee, we nemen onze spullen zelf mee op de fiets dus een auto is dan niet nodig. " "Sjaise!" "Wat zei je Laura?" vroeg de meester verbaasd. " Sjaise, dat is Duits, maar het betekent het zelfde als Shit en je spreekt het uit als: sjaise. " "Maar natuurlijk. Dat is dan wel lastig, want we gaan er met de fiets heen dus dan moeten we voor jou wat anders verzinnen," zei de meester peinzend. " Wat dan meester?" vroeg Laura. " Ik denk dat er dan toch maar wel een auto mee moet. " "Alleen omdat ik niet kan fietsen?" vroeg Laura verbaasd. " Ne jò, er gaat sowieso wel een auto mee, maar ik wilde jullie alleen maar even voor de gek houden. " "Nou dat is dan goed gelukt!" zei Marieke verontwaardigd. Laura was intussen naar haar plaats gestrompeld. " Is Henk er niet meester?" vroeg Laura. " Nee, dat wou ik jullie nog zeggen. Ze hebben weer een brief gekregen van zijn moeder. Ze heeft de goede medicijnen gevonden dus komt ze weer terug. Daarom wou Henk graag thuis blijven, als ze dan komt is hij er tenminste ook. " "Wat leuk, als we dan op kamp gaan is zijn moeder tenminste weer thuis," zei Victor opgelucht. " Wanneer gaan we dan meester?" vroeg Laura. Meester Jaap vertelde nog eens dat ze volgende week dinsdag zouden vertrekken naar Harlingen. " Tof! Maar hoe ga ik in de auto er dan heen?" "Nou kijk, eigenlijk hoef jij maar een klein stukje met de auto mee, want als we naar de trein fietsen neemt iemand jou gewoon achterop. In de trein hoef je toch niet te fietsen, dus kan je daar ook gewoon mee. En van de trein naar de boot, neemt iemand je ook gewoon mee achterop. En dan op Terschelling ga je mee in de auto. De auto zelf vertrekt iets eerder dan wij en rijdt dan naar de boot. Daar zetten we ook de auto op de boot. " "Cool, hoe heb je dat zo snel bedacht?" "Nou dat heb ik eigenlijk vanmorgen al bedacht, toen je moeder belde dat jij wat later kwam, omdat je naar de dokter moest voor je enkel. Toen dacht ik al dat jij er niet op de fiets naar toe kon," gaf de meester toe. " Nou, gelukkig dan maar. Ik was zo boos toen de dokter zei dat ik twee weken niet mocht lopen. Ik zag het hele schoolkamp aan mij al voorbij gaan. " "Vind je moeder het dan wel goed dat je meegaat?" "Ja, hoor. Mijn moeder zei dat als ik mee kan dat ik dan ook mee mag. " "Mooi zo. "
Toen ze om één uur weer in de klas zaten en de meester rekenen aan het uitleggen was kwam Henk opeens blij de klas instormen. " Henk! wat doe jij hier?" vroeg de meester verbaasd. " Ik zit hier op school," zei Henk vrolijk. De hele klas lachte. " Hoe kom jij zo vrolijk?" vroeg de meester. " Nou, mijn moeder is terug!" "O, wat tof voor je!" riep Victor. " Ja, dus dacht ik, laat ik maar gaan trakteren. " Hij haalde een grote doos tevoorschijn en ging er mee rond door de klas. Iedereen kreeg een zakje chips. Nu vertelde meneer Jaap ook nog het hele verhaal van het kamp aan Henk. " Leuk, zei Henk. Nu hoef ik me daar ook geen zorgen te maken over mijn moeder," zei hij opgelucht. " Laten we dan nu nog maar even buiten een spel gaan doen. Want leren gaat nu toch niet meer. " "Cool!" Iedereen liep snel de klas uit om de jas aan te doen. " Zetten jullie je stoelen maar vast op tafel, dan kunnen jullie straks meteen naar huis. " "Oké," iedereen zette de stoel op de tafel en liepen naar buiten. " Wat voor een spel gaan we doen meester?" "We gaan stemmen. Wie stemt er voor verstoppertje?" vroeg hij lachend. Niemand stak zijn vinger op. " Wie stemt er voor slagbal?" Nu gingen bijna alle vingers de lucht in. " Dat is dan duidelijk," zei de meester. Hij verdeelde de klas in twee groepen en daar begonnen ze dan.
Na schooltijd liepen ze met zijn vijven naar het huis van Marieke. Laura hinkte ook mee. Ze was ook wel nieuwsgierig geworden, dus besloot ook mee te gaan. Kathelijn liep ook mee, haar moeder had het goed gevonden, als ze maar niet te druk deden. Nou, dat beloofde Kathelijn natuurlijk, al wist ze niet zeker of ze echt rustig zouden blijven. Meestal gingen ze namelijk met de honden stoeien. Ze waren bij het huis van Marieke aangekomen en hoorden alle honden blaffen. " Wat een lawaai is het hier!" zei Laura. " Ach, dat valt meestal wel mee, ze krijgen nu eten en dan blaffen ze nogal hard zoals je hoort," grinnikte Marieke. Ze liepen achter elkaar aan het huis binnen. " Hoi meiden!" zei de moeder van Marieke. " Hoi mam, Ze komen mijn kamer effe bekijken. " "Is goed, willen jullie ook wat te drinken?" "Jawel. " "Oké," de moeder van Marieke schonk voor iedereen een glas drinken in. Snel dronken ze het op, en stommelden achter elkaar aan de trap op naar boven. " Cool!" riep Laura. Ook de anderen vonden het super tof. " Kijk daar heb ik mijn nieuwe zithoek. " "Tof," de meisjes ploften er meteen neer. " Zit lekker," zei Iris. " Laten we met de honden gaan spelen," stelde Kathelijn voor. " Oké," de meisjes renden de trap weer af en liepen naar buiten.
Kijk ook op de site van Karien: www.lochem.net/karien
Ook jij kunt hier je kinderverhalen publiceren, en je illustraties aan kinderverhalen toevoegen.
Hoe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben plezier van onze verhalen.
Dus doe mee !!
omhoog home
