Pestkoppen zijn soms je beste vrienden
door Desiree Hutjes
Marjan kijkt voorzichtig om zich heen. Zijn die pestkoppen weer op straat? Ze ziet niks dus ze gaat naar school lopen. Ze loopt het schoolplein op. Ze zucht opgelucht. Dus daar hebben we ons dikkertje!!! De jongen die Xander heet rent met zijn vrienden op haar af en sluiten haar in. Geef ons die 20 euro die je bij je hebt!! Ik heb niks, piept Marjan zachtjes. Ik heb alleen mijn brood bij me. Geef dat dan maar, zegt Xander tegen haar. En neem morgen 50 euro mee of we nemen je te pakken! Marjan zucht opgelucht als de bel gaat. Gered door de bel. 's middags zijn ze vrij. Marjan weet niet hoe snel ze weg moet komen. Als ze thuis komt hangt er een briefje op de deur. Ik moest weer naar de zaak komen, tot vanavond 5 uur. Pak maar wat lekkers. Marjans moeder wist niet dat Marjan heel erg gepest werd. Marjan wilde het niet vertellen. Was ze maar niet zo dik. Was ze maar als Joran, haar broer. Hij was gespierd en niet dik zoals zij. Marjan had er al eens over gedacht om zelfmoord te plegen. Maar ze deed het nooit.
Marjan dacht eens diep na. Plotseling nam ze een besluit. Ze nam geen geld mee naar school voor Xander. Hij kon oprotten met zijn geintjes. Ze ging na het eten gelijk naar bed en dacht er nog eens over. Zou Xander haar echt niet in elkaar slaan? De volgende morgen werd ze wakker. Ze dacht niet eens meer aan Xander. Ze liep gewoon naar school. Toen ze een voet op het schoolplein zette stoof het groepje naar haar toe. Xander ging voor haar staan. Geef op die 50 euro! Marjan zei voorzichtig, ik heb het niet bij me. Xander begint haar te slaan. Eerst kleine stompjes en daarna telkens harder. Hij schopt er ook bij. Na een tijdje lopen ze weg. Ze laten Marjan daar midden op het schoolplein liggen. Bewusteloos met een straaltje bloed dat uit haar hoofd komt, zonder ook maar iemand die haar kan helpen. De bel gaat. Marjan ligt nog steeds op het schoolplein met een bloedend hoofd.
Waar is Marjan? vraagt de juf aan de klas. Niemand geeft antwoord, totdat Britt opeens roept: Marjan ligt op het schoolplein met een bloedend hoofd! Juf zegt dat het nu maar goed is dat Britt telkens naar buiten kijkt. Juf rent gauw naar buiten en heeft tegen Britt gezegd dat ze tegen de directeur moet zeggen dat die de ambulance moet bellen. De ambulance kwam eraan gereden. Ze laadden Marjan in en reden weer weg. Ondertussen waren de ouders van Marjan gewaarschuwd en die reden ook naar het ziekenhuis. Later mochten ze bij Marjan en hoorden ze dat ze alleen maar een lichte hersenschudding had. Een paar dagen later kwam Xander het ziekenhuis in lopen. Hij wist waar ze lag. Hij had het aan Marjans ouders gevraagd. Hij liep Marjans kamer binnen. Marjan vroeg :wat doe je hier? Xander ging zitten en zei, het spijt me, en begon te huilen. Okee ik vergeef je, zei Marjan toen. En toen kwam alles nog goed!
Je kunt Desiree mailen: desireehutjes18@hotmail. com
O ok jij kunt hier je kinderverhalen publiceren, en je illustraties aan kinderverhalen toevoegen.
Hoe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben plezier van onze verhalen.
Dus doe mee ! !
omhoog home
