De maan
door Martha Hotke

Veel kinderen vragen aan mij hoe ik heet en als ik dan zeg "Ik heet Martha Naar De Maan", kijken ze me altijd heel verbaasd aan! Vroeger snapte ik dat niet want voor mij is het zo gewoon dat ik af en toe naar mijn Opa en Oma naar de Maan ga, maar ik kwam erachter dat andere Opa's en Oma's niet op de maan wonen. Hoe zit dat dan bij jou, vragen ze en dan leg ik uit.

Mijn achternaam is Naar de Maan, omdat mijn Opa en Oma op de maan wonen. Maar pas sinds kort hoor, nadat mijn Opa met pensioen is gegaan. Mijn Opa was altijd gek op vliegtuigen en hing veel op vliegvelden rond om te kijken. Op een keer regende het erg hard en Oma zei nog: "zou je wel gaan, Opa?". Maar Opa liet zich door niets tegenhouden en deed zijn grote kaplaarzen aan. Eenmaal op het vliegveld aangekomen was het weer net zo leuk als vanouds. Er kwamen hele grote vliegtuigen aan met daarin bruinverbrande mensen uit een zonnig land. En ook kleine vliegtuigen, waar maar 4 mensen in kunnen of vliegtuigen waar geen ramen inzitten en waar alleen maar spullen in kunnen.

In de verte zag Opa een heel mooi en nieuw vliegtuig staan en hij rende er naar toe. Opa was nog heel fit, liep en fietste iedere dag en zo kwam het dat hij ook nog hard kon rennen. Hij rende en hij rende en ineens voelde hij de wind in zijn laarzen en steeg hij op. Eerst langzaam en ineens schoot hij omhoog. Na een kwartiertje of zo, zag hij land in de verte en boem ineens viel hij op de grond. Hij vond het prachtig, een woest landschap met veel heuvels en water en nadat hij even om zich heen had gekeken, wist hij dat hij op de maan was. Er stond immers een verkeersbord met daarop "De Maan". Hij liep nog wat verder en hij vond het eigenlijk zo mooi. Hij zag dat er geen mensen woonden en dat vond hij juist fijn. Heerlijk rustig en geen lawaai, een prachtig uitzicht, geen stinkende auto's of lawaaiige televisie.

En ineens dacht hij: hier wil ik de rest van mijn leven met Oma wonen. Hij was zo opgewonden van dat idee dat hij weer snel zijn laarzen aantrok en ging rennen. Totdat de wind weer in zijn laarzen kwam en hij opsteeg. Met een grote bocht rechtsom kwam hij -boem- weer op de Aarde terecht, op het vliegveld. Hij rende naar huis en vertelde Oma alles. En gelukkig Oma vond het ook een goed idee en zo zijn ze op hun oude dag op De Maan gaan wonen.

Zoals alle kinderen, gaan wij ook regelmatig op bezoek bij Opa en Oma, alleen gaan wij dan niet in de auto of op de fiets, maar met onze kaplaarzen. En omdat ik daar weleens in de klas over vertel, hebben kinderen mij "Martha Naar De Maan" genoemd.

---

Je kunt Martha mailen: MartenMarinel@tref.nl

Ook jij kunt hier je kinderverhalen publiceren, en je illustraties aan kinderverhalen toevoegen.
Hoe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben plezier van onze verhalen.
Dus doe mee ! !


omhoog    home