Vriendschap of liefde?
door Lizan Redeker
Rachelda fietste de Vondellaan in. Daar voor nummer 56 stond haar
lieve leuke vriendje Quinten al te wachten. Hij spreide zijn armen
al open. Rachelda lachtte. Ze smeet haar fiets neer en rende naar
Quinten toe. Quinten en Rachelda lachten en Quinten gaf Rachelda snel
een zoen. 'Daar ben je gelukkig!' lachtte Quinten, ' mijn lieve engel
Rachelda de Graaf.' Hij gaf haar weer een zoen. 'Kom binnen! Mijn
moeder heeft die lekkere brownies van vorige keer weer gebakken, speciaal
voor jou!' 'Heerlijk!' lachte Rachelda, ' die van jouw moeder zijn
de allerlekkerste.' Ze dacht aan vorig jaar, toen had ze een slaapfeestje
bij Rosa haar vriendin. Klaartje en Daisy waren er ook. Rosa had meel
en boter en dat soort algemene dingen mee en ze gingen brownies bakken,
het werd een ramp in de keuken bij de familie Olsen. Rachelda herinnerde
zich ook dat ze toen hadden afgesproken altijd hartsvriendinnen te
blijven. Nu ziet ze Klaar, Dees en Roos niet vaak meer. Ze is eigenlijk
meer bij Quinten dan bij hen. Quinten gaf haar een duwtje en Rachelda
plofte in de stoel. 'Geniet van de brownies, liefje.' Quinten stopte
een brownie in de mond van Rachelda. Rachelda slikte hem door. Ze
greep Quinten en knuffelde hem.
Toen Rachelda de volgende dag bij school kwam zag ze Klaartje, Daisy
en Rosa in de hoek van het plein staan. Rachelda rende naar hen toe.
In haar zak had ze voor ieder een brownie meegenomen omdat ze er ook
zo gek op waren. 'Hoi!' riep Rachelda, ' ik heb brownies mee! Ik heb
ze gemaakt bij...' 'Ja, bij Quintentje hè?' zei Klaartje, '
tegenwoordig heb je geen tijd meer voor je vriendinnen, je moet alleen
maar met Quinten Terner!' Rachelda schudde haar hoofd. 'Nee, meiden
echt! Ik geef veel om Quinten, maar ik laat jullie niet in de steek!
Wat denken jullie er van om morgen te gaan joggen in het park? Ik
neem geld mee, dan trakteer ik op een milkshake.' Daisy klopte op
de schouder van Rachelda. 'Dat klinkt beter, meid! Om twaalf uur bij
het glijbaantje?' Iedereen vond het best. Toen liepen ze de school
in. Rachelda zag Quinten lopen. Vlinders fladderden in haar buik.
Wat is Quinten toch een kanjer. Hij is ook zo romantisch. Met Valentijn
had hij een boottocht door de lange Tintelstraat geregeld. Hij had
zelf betaald! Rachelda vind dat Klaartje, Daisy en Rosa ongelijk hebben.
Ze is vaak bij Quinten, maar niet altijd. Ze was vorige week er nog
om met hen te shoppen, maar toen moesten ze naar de film op tv kijken.
Dat had ze niet leuk gevonden, maar ach. Ze gingen in de klas zitten.
Mevrouw Reiger legde een breuksom uit. Opeens kreeg Rachelda een briefje
met erop: I love you, zaterdag 12 u bij me? Quinten. Rachelda schreef
meteen een briefje terug: I love you too. Ok. Rachelda.
Rachelda droomde wat voor zich uit. Quinten is een kanjer. Haar kanjer.
Toen Rachelda zaterdag om twaalf uur bij Quinten een film zat te
kijken ging haar mobiel. Haastig nam ze op. 'Hallo, met Rachelda de
Graaf.'
'Hallo! Rachel, je bent het toch niet vergeten?' 'Wat Roos?' 'We zouden
toch joggen in het park?' 'Rachel," zei Quinten, ' moet je kijken?
Die gast met die ouderwetse kleding doopt zijn gezicht in de koeienpoep!'
Hij lachtte. 'Wat? Rachelda, ben je weer bij Quinten Terner? Lekker!
Jij hebt echt geen tijd meer voor ons, hè?' 'Jawel, Rosa, tuurlijk
wel! Ik kom over eh...' Rachelda keek naar Quinten. Quinten pakte
haar mobiel uit haar handen en zette hem uit. Hij gooide Rachelda's
mobiel op tafel en zei: 'Zo, dat is uit! Nog popcorn?' Rachelda was
verbijsterd. 'Waarom deed je hem nou uit?' vroeg ze bibberend. 'Och...
die stomme vriendinnetjes van jou moeten er maar aan wennen dat wij
verkering hebben.' Quinten gaf haar een zoen op haar wang. 'Nog popcorn?'
zei hij. 'Nee...' zei Rachelda, ' dank je.' Ze stond op. 'Quinten,'
zei ze, ' ik had eigenlijk afgesproken met Klaartje, Daisy en Rosa.'
Quinten keek haar aan. 'Je gaat toch niet weg?' vroeg hij. Rachelda
aarzelde. Wat zal er gebeuren als ze weg gaat? Zou Quinten dan ook
woedend worden? Ze kan beter blijven, Klaartje, Rosa en Daisy zijn
nu toch boos. Ze plofte op de bank bij Quinten. Ik had het helemaal
niet leuk gevonden als je wegging....' zei Quinten. Rachelda wilde
weg. Weg bij Quinten. Maar dat kan niet, want hij is zo gek op haar.
Rachelda wiebelde onhandig heen en weer. Opeens sprong ze op. Ze kon
zich niet meer inhouden. 'Wat doe ik hier nog!?' brulde ze, ' ik moet
naar me hartsvriendinnen!' Ze sprong op. Quinten greep haar vast.
'Nou ja!' riep hij, ' heb ik hier voor niks een dvd'tje gehuurd!'
'Ga hem met je vrienden kijken!' riep Rachelda, ' en bemoei je niet
met mij! En ook niet met Klaar, Dees en Roos!' Ze rukte zich los en
Quinten greep haar weer vast. 'Voor wie kies je?' riep hij, ' voor
je domme vriendinnetjes of voor je vriendje?' Rachelda rukte zich
los. Ze zei niks, maar haar ogen verraden het antwoord. Rachelda rukte
de deur open en rende naar haar fiets. Quinten bleef in de deuropening.
'En en...' riep hij, ' je hoeft niet terug te komen! Ga maar uithuilen
bij je vriendinnetjes!' Met een pof ging de deur dicht. Rachelda fietste
tegen de wind in, ze kwam niet vooruit. Tranen spoten in haar ogen.
Zo had ze het ook niet bedoeld, maar Quinten moet zich niet bemoeien
met haar en haar vriendinnenzaken. Gelukkig was het park dichtbij.
Ze zag Klaartje, Rosa en Daisy al. Ze zaten in een Tina te lezen op
een bankje. 'Meiden!' brulde ze, ' hier ben ik!' Klaartje, Rosa en
Daisy sprongen meteen op en rende naar haar. Rachelda smeet haar fiets
op de grond en omarmde ze. 'Je bent toch gekomen!' riep Klaartje.
'Wat gaaf, Rachel!' riep Rosa en knuffelde Rachelda bijna fijn. 'Zijn
jullie niet boos?' vroeg Rachelda verbaasd. 'Nee, malle meid!' riep
Daisy, ' we maakten ons al druk, dat je straks onze vriendin niet
meer was.' Rachelda glimlachte. Pas toen zagen Klaartje, Daisy en
Rosa haar behuilde gezicht. 'Rachel, heb je gehuild?' vroeg Daisy.
Ze sloeg een arm om Rachelda heen. Rachelda veegde haar tranen weg
en vertelde het verhaal van haar en Quinten. Haar vriendinnen waren
er stil van. 'Zo,' zei Klaartje, ' dat is me wat. Maar, meid...' Ze
sloeg een arm om Rachelda heen. '.... Vergeet die jongen. Wij gaan
lekker shoppen!' 'Jàààà!' riep iedereen.
De volgende dag liepen de vier vriendinnen het schoolplein op. Rachelda
had verteld dat ze nog steeds verkering met Quinten wilde, en dat
ze het vast goed konden maken. En ze beloofde ook dat ze ook dingen
zou doen met haar vriendinnen en niet alleen met Quinten. Dat begreep
Quinten vast, had Rachelda gezegd. In de pauze liep Rachelda over
het schoolplein, zoekend naar Quinten. Hij was er niet, en in de les
was hij er wel! Opeens merkte Rachelda dat ze nodig moet plassen.
Ze rende het schoolgebouw in naar de wc's. Daar schrok ze. Ze beet
op haar lip om de tranen niet te laten vallen. Daar stond Quinten
te zoenen met Claire, het populairste meisje van de klas. Opeens leek
het net alsof al het verdriet uit Rachelda ging en dat er woede in
kwam. Ze wilde het uitschreeuwen, van woede en verdriet. En dat deed
ze. 'Hallo?' brulde ze. Quinten en Claire keken op. Quinten keek gestresst
van Claire naar Rachelda. '.... Rachelda,' zei hij, ' wat doe je?'
'Jullie betrappen,' zei ze, ' zo, zo, Claire Meesters, hoe durf je
met mijn vriendje te zoenen?' Claire keek haar sukkelachtig aan. 'Het
is uit tussen jullie. Quinten wil mij, dag De Graaf!' Ze wou Rachelda
weg duwen. Maar Rachelda bleef staan. 'Zó,' zei ze, ' het is
uit. Had je dat niet eerder kunnen vermelden, Quinten?' Quinten werd
knalrood. 'Eh... Rachelda,' zei hij, ' luister even naar me...' 'Luister
eens even naar mij!' brulde Rachelda, ' ik heb altijd naar jou moeten
luisteren, nu wil ik eens iets zeggen! Het is uit! Ga maar met haar
daar!' Rachelda draaide zich om en bleef toch staan. Claire keek haar
schaapachtig aan. Quinten greep haar vast. 'We hadden ruzie,' zei
hij, ' ik dacht dat het uit was!' 'Had ik iets gezegd?' vroeg Rachelda.
' Ja, nu wel,' mompelde Quinten. Rachelda draaide zich om. 'Het is
uit,' zei ze, ' bemoei je tijd niet met mij.' Ze liep weg. Door deze
gebeurtenis hoefde ze niet eens meer te plassen. Ze was erg tevreden.
Normaal had ze zoiets nooit gedurfd. En nu wel! Buiten stonden Klaartje,
Daisy en Rosa. 'En?' riepen ze. ''Het is uit!' riep Rachelda en haar
losse lange bruine haren wapperden in de wind.
Ook jij kunt hier je kinderverhalen publiceren,
en je illustraties
aan kinderverhalen toevoegen.
H oe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben
plezier van onze verhalen.
Dus
doe mee !!

omhoog home