De stem en de hand....
door een meisje van 12 jaar
Lisanne hoorde voetstappen van achteren komen… Ze gingen steeds sneller… Lisanne ging sneller lopen. De voetstappen gingen sneller… ineens gingen ze zachter lopen. Ze voelde iets in haar nek kriebelen. Ze gilde. Het was een spin.. Pfew. Gelukkig! Weer die voetstappen. Ze kwamen dichtbij. Ze voelde iets in haar nek, ditmaal was het geen spin. Ze voelde iets kouds tegen haar longen aandrukken. Ze probeerde los te komen. De greep werd steeds steviger. Opeens hield het op. Ze keek achterom. Niemand te zien. Snel rende ze weg. Ze rende op haar allerhardst. Ze was bijna thuis. Een schaduw. Ze gilde. Een stem die schreeuwde. Ze herkende de stem… Wie was het? Ze rende snel verder. Haalde de voordeur van het slot, en rende naar boven. Ze ging snel naar bed, het was al half elf. En haar ouders waren een wee! kend weg..
Ze schrok wakker, ze hoorde iets op roepen, weer die stem? Nee, pfew, het was de stem van haar zus Claire. Rustig sliep ze verder. Ze werd weer wakker, voetstappen op de trap, het kon Claire niet zijn, die sliep. Ze wilde gaan gillen, maar ze kon niets meer zeggen van de angst… De voetstappen gingen weer harder lopen… Was het een droom? Ze kneep in haar arm. Ze riep ‘AUW’ maar er kwam geen geluid uit haar mond. Nee het was dus geen droom. De voetstappen waren al op de gang… Ze deed haar ogen dicht in de hoop dat ze in slaap viel. Opeens voelde iets kouds in haar hals. Weer die wurggreep. Ze wilde gillen maar een hand op haar mond hield het tegen. Opeens hield het op.. Ze deed voorzichtig haar ogen open. Niets te zien. Stil lag ze te luisteren. Niets te horen. Ze ging gauw weer slapen.
’s Morgens luisterde Lisanne de voicemail af. Het was Tooske. Oh ja, vergeten te bellen. Maar even doen dan.
Een maand later, de 1e schooldag van de 2e klas
Ze schrok wakker uit een nachtmerrie.. over die hand, die stem..Ze had er al lang niet meer aangedacht! Van wie was die hand nou? Van wie was die stem nou?
Gauw kleedde ze zich aan en ze haastte zich naar school.
Ze had Nederlands. En opeens herinnerde zich iets. Dit was die stem van een maand geleden. Maar dat kan toch niet? HIJ? Ze kneep zichzelf heel hard, om maar even aan iets anders te kunnen denken. Dat kan toch niet waar zijn? Nee, Ho, Stop! Denk aan iets anders. Ehh.. dansles, ja dansles daar moest….
“LISANNE!”
“DAGDROMER!”
“Blijf na schooltijd maar na!”
Wat?! Nee! Oh nee, niet bij hem!
Het was 10 voor 3, de school was uit.
Ze deed de deur van lokaal 107 open, daar zat ie, met de rug naar haar toe, voor zijn bureau met een sigaartje in zijn mond, hij draaide zich om en liep naar Lisanne, hij legde zijn rechterhand op haar schouder. Diezelfde koude hand. Ze wist het zeker. Dit was hem! Ze wilde wegrennen, maar toen legde hij zijn handen strak om haar hals, maar opeens kwam de lerares Frans binnen. “Zeg, Gert heb je toev…” “Maar wat doe je?” “Stop daarmee gauw!” Haar leraar Nederlands liep rood aan. “Dit is niet wat je…” riep hij “EN DAT MOET IK GELOVEN? Kom maar meisje, we gaan gauw naar de directeur! “
En de leraar Nederlands werd geschorst… Voor maar 1 week. En zo maakte hij nog veel meer slachtoffers met fatale gevolgen…
Ook jij kunt hier je kinderverhalen publiceren, en je illustraties aan kinderverhalen toevoegen.
Hoe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben plezier van onze verhalen.
Dus doe mee !!
omhoog home
