Kiezen of delen
door Cindy Tieleman, 11 jaar
Kleverig van de sinas zat Lilly op de wc. Zelfs vanaf hier kon ze het gelach van Tatjana, de Franse lieveling van alle leraren, en haar vriendinnen nog horen. Ze was dat gepest beu, maar wat kon ze eraan doen? Sinas over haar hoofd gooien was een van Tatjana`s hobby`s die elke dag gebeurden. Lilly hoorde het haar nog zeggen ‘zelfs de goedkoopste sinas is te duur en te goed voor die nepmeid’. “Er moet een einde aan komen”, peinsde Lilly. Als je in de tweede zat, was het kinderachtig om je pappie en mammie erbij te halen. Dan zou dat gepest drie keer zo erg worden. Zo goed en kwaad als het ging probeerde ze de frisdrank van haar af te halen en ging terug naar de lessen. “Lekker gegluurd in de jongens-wc?” zei Tatjana pesterig. Lilly negeerde haar en liep naar haar kluisje. Hé, waarom stond het nou open? Als haar dagboek maar niet…”Zocht je dit soms?” Tatjana hield het gouden boekje omhoog waar Lilly al haar geheimen in had geschreven. “Zullen we is kijken wat babyface erin heeft geschreven?” zei ze terwijl ze het sleuteltje in het slotje stak en het boekje opendeed. “Maandag 24 april”, dreunde Tatjana op, terwijl al haar vriendinnen zich dood lachten,”Tatjana was weer bezig, ik durf niets te zeggen van dat gepest. Die vriendinnen van d`r doen maar een beetje mee. Ooit komt er een dag dat ze spijt krijgt en voor me zal knielen”.”Geef terug”. Lilly probeerde het boekje uit haar handen te grissen, maar Tatjana gooide het in de prullenbak. “Rol maar lekker in de troep, stuud”.
Hard lachend verdween Tatjana in een lokaal terwijl haar vriendinnen ook naar alle kanten verdwenen. Zonder dat iemand het zag pakte Lilly haar dagboek en liep langzaam naar haar kluis. Ze pakte haar boek van Engels. Engels was haar lievelingsvak, dat komt omdat ze uit Engeland komt. Lekker makkelijk dus. Ze liep snel naar haar lokaal. Pff, net op tijd. Maar het vleugje vreugde verdween al snel toen ze zag dat Tatjana er ook was, en dat ze een kakmadam hadden. “Zo, kindertjes”, zei ze met een bekakte stem. “Kindertjes?!” werd er overal gemompeld. Tatjana stak een vinger op. “Excuze moi”, zei ze, met haar nep Franse accent,”Ik geloof dat er hier sprake is van een vergissing”. De mevrouw keek haar aan. “O, juffrouw Dijon”, kirde ze. “U bent niet meer zo klein , hé”, vervolgde ze,”Maar andere - ze keek Lilly`s kant op – zijn nog niet zo vergevorderd als u”. Lilly`s dag was gelijk, en voor de derde keer, verpest. Engels was leuk, maar niet als mevrouw Den Hertog het gaf. Tatjana was namelijk haar lievelingetje, en haar lessen waren oersaai. En alsof dat nog niet genoeg was, konden Lilly en Den Hertog elkaar niet uitstaan. Nog nooit was de bel die op het eind van les ging zo welkom geweest. Lilly keek op haar lesrooster. Leuk, ze hadden nu vrij. Lilly haastte zich naar huis. Haar moeder was niet thuis, zoals altijd. Maar haar jongere zusje wel. “Gezellig”, dacht Lilly. Britney, haar jongere zusje, zat in groep acht maar was ondanks dat Lilly`s beste vriendin. “Hé Lilly”, schreeuwde Britney van boven. “Ik moet wat vertellen over Danny”. Lilly rende naar boven. Ze stapte Britney`s kamer binnen. Britney`s vriendinnetje was er ook. “Hoi Sheila”, zei Lilly. Sheila werd een beetje rood. Ze was altijd verlegen tegenover Lilly. Britney kwebbelde er gelijk op los.”… En toen zat hij opeens met Melissa te dingesen! Wat moet je met zo`n verkering als hij er met een ander vandoor gaat!” Lilly knikte. “Weet je wat ik heb meegemaakt?” zei ze. “Ik had de leukste jongen van de klas en…”Een uur later liep Lilly de kamer uit. Praten met Britney luchtte altijd op. Zij was de enige die wist dat Lilly gepest werd door Tatjana, want Lilly durfde het alleen tegen haar te vertellen. Lilly deed de deur van haar kamer open ging achter haar bureau zitten. Daarna begon ze aan haar huiswerk.
De volgende ochtend was het gelijk raak. Lilly was bezig haar ontbijt naar binnen te werken totdat de telefoon ging. “Ik neem hem wel op”, zei ze tegen haar moeder.”Met Lilly Sunrise”, zei Lilly opgewekt door de telefoon. Maar toen ze hoorde wie er aan de telefoon was, en diegene was flink pissig, verging het lachen haar meteen. Tatjana.”Heilig boontje”, siste Tatjana dreigend.”Je wist zeker niet hoe snel je het moest zeggen, hè? Ik zou maar gauw op judo of karate gaan als ik jou was”. En de verbinding werd verbroken. Verbaasd en ontzet legde Lilly de hoorn neer.”Wie was dat”, vroeg Britney nieuwsgierig. “Valesca, dat ze niet meer wist of Nederlands nou uitviel”, zei Lilly snel. Je zag aan Britney`s gezicht dat ze het niet geloofde, maar ze zei er niets van. Lilly liep snel naar de gang om haar tas in te pakken, terwijl ze zich afvroeg wat Tatjana bedoelde.
Toen ze zag wat dat was, was ze niet zo blij. Lilly was op weg naar school toen Tatjana op haar af kwam fietsen. “ik moet je wat laten zien”, zei ze met een ernstig gezicht. Terwijl Lilly achter haar aan fietste, met duizend en één vragen in haar hoofd, kwamen ze bij ‘De Steeg’. De Steeg was een nauw straatje die geliefd was bij junks en ander gespuis. Het rook er ook niet aangenaam. “Wat wilde je me nou laten zien?” vroeg Lilly terwijl ze bibberend rondkeek. “Dit”, zei Tatjana en ze wenkte een paar jongens. Lilly was gelijk op haar hoede. “O, zit het zo, kun je het alleen niet af”, zei Lilly. Ze realiseerde dat ze te veel had gezegd.”Ram er maar op los”, zei Tatjana met een onaangename glimlach op haar gezicht. De jongens vlogen op Lilly af. Ze probeerden haar te slaan, maar Lilly sprong opzij.De jongens raakten haar voor geen meter. Daar blijkt weer uit dat het gewoon hersenloze stoerdoeners zijn. Ze besloot te doen alsof ze veel pijn had. “Auauauau”, jammerde Lilly. Ze keek voorzichtig of ze erin trapten. Lilly rende weg, en verstopte zich daarna achter een muurtje om af te kunnen luisteren. “Zo, die haalt het voorlopig wel uit haar hoofd om mij dwars te liggen”, zei Tatjana.”Hoeveel krijgen jullie van me?” “Wat gemeen”, dacht Lilly. “Gaat ze die jongens betalen om mij in elkaar te slaan”. “Honderd totaal”, zei een van de jongens. Tatjana gaf het geld. Daarna stapte ze op haar fiets en reed weg. De jongens gingen ook weg, dus kon Lilly ook veilig op weg naar school.
Ze had geluk, ze was net op tijd. Iedereen slenterde naar binnen, krom van hun zware tas. Tas! Lilly had haar tas in het steegje laten liggen. Geschrokken rende ze terug naar haar fiets en racete naar de steeg. Te laat komen was beter dan je tas vergeten zijn. Lilly stapte af en wilde haar tas pakken. Ze werd er alleen van weerhouden, omdat een ander dat al had gedaan. Een junk stond met Lilly`s tas te zwaaien en in wartaal met zijn vrienden te praten. Lilly sloop in de richting van het groepje, terwijl er de hele tijd dezelfde gedachte in haar hoofd maalde. “Pak de tas, pak de tas, pak de tas, PAK DE TAS…!Lilly was dichtbij genoeg en griste de tas uit de junk zijn handen. Hij kon amper iets zeggen. Lilly zat op haar fiets en fietste weg, maar botste in haar haast tegen een ander op. Het was Tatjana.”Hè uk, kijk is uit”, zei Tatjana fel. “Wat kom jij hier doen”, zei Lilly bitter. “Ik kom mijn tas halen, die heb ik hier laten liggen”, zei Tatjana.”En jij…?” Hetzelfde”.”O”. Lilly keek naar achter. Daar lag een boek. Het wiskundeboek van Lilly, volgeplakt met stickers van honden en paarden. Tatjana fietste haar voorbij en Lilly ging haar achterna. Ze zetten hun fiets neer en gingen naast elkaar staan.”Geef die spullen terug”, zei Tatjana tegen de junk. De junk lachte zijn gele tanden bloot en pakte vervolgens een ding uit zijn broekzak tevoorschijn. Het was een pistool. De junk richtte zijn pistool op Tatjana, terwijl zijn ogen uitpuilden als een krankzinnige. Lilly vermoedde gelijk het ergste. “Kijk uit”, gilde ze en ze trok Tatjana weg. Net daarna klonk een knal. Lilly griste het boek en de tas van de grond. Zij en Tatjana wilden op hun fiets stappen, maar de junks pakten hen hardhandig beet en sleurde hen de steeg in…
Drie uur later stond Britney te wachten bij de bushalte. “Waar zou ze kunnen zijn”, dacht ze, terwijl ze voor de zoveelste keer op haar horloge keek. Plotseling ging haar mobiele telefoon af. “Ja?” zei Britney.”Britney, ben jij dat?” Britney herkende de stem meteen. Het was Lilly.” Britney, luister”, zei ze. “Ik en Tatjana zijn ontvoerd door junks. Je moet ons helpen, anders zie je me waarschijnlijk niet levend terug! Je moet naar de steeg, jeweetwel, en dan een pistool pakken. Die junk liet het daar liggen. Het is niet meer geladen! Bedreig ze en ze laten ons vrij. Doe het voor mij, het is onze enige hoop en…” En de verbinding was verbroken. Britney wist niet wat ze hoorde, en bibberde bij de gedachte een junk met een pistool te bedreigen. Maar, ze stapte op haar fiets en reed naar de steeg.
Erg aangenaam was het daar niet. Het pistool was makkelijk te vinden. Britney wilde het pakken, maar bedacht zich. Liever met handschoenen. Ze pakte haar handschoenen uit haar tas, deed ze aan en pakte het pistool. Ze spitste haar oren. Daar hoorde ze gelach en gepraat, vast die junks. Britney sloop als een Super Spy naar het geluid met het pistool in de aanslag. Ze kwam bij een muur. Ze ging erachter staan en keek om het hoekje. De junks stonden troep te maken. Met flessen te gooien, kranten in de fik steken, maar ook de fietsen van Lilly en Tatjana mollen. Lilly en Tatjana werden gedwongen dat ook te doen. Britney kneep haar ogen dicht. “Hier gaat ie dan”, dacht ze en ze verscheen om de hoek, met het pistool naar voren gericht. “Handen omhoog”, gilde ze. De junks stopten geschrokken met hun bezigheden en hielden hun handen omhoog. Britney leek net een politieagent. Lilly besloot mee te spelen. “Reken ze maar in agent”, zei ze stoer. Terwijl Britney de junks onder schot hield, belde Tatjana de politie. “De extra manschappen zijn op weg”, zei ze. Een kleine vijf minuten duurde het, voordat de politie kwam. De junks werden ingerekend en De drie ‘helden’ werden thuis gebracht. Tatjana`s ouders waren niet thuis, dus ging ze met Lilly en Britney mee.
“Waarom pestte je me nou?” vroeg Lilly aan Tatjana. Tatjana sloeg haar ogen neer. “Ik zal eerlijk zijn”, zuchtte ze. “Ik zag je als een soort rivaal. Jij komt uit Engeland en ik uit Frankrijk, en ik wilde graag geliefd zijn bij de leraren. Ik kan niet zo heel goed leren, en probeerde op die manier hogere cijfers te halen”.
Het was even stil. “En eigenlijk vind ik je best aardig”, besloot Tatjana. “Je hebt tenslotte mijn leven gered, bij die kogel.”Als je niet meer pest, dan kunnen we vriendinnen zijn”, zei Lilly. Tatjana lachte. “Oké, mij best”, zei ze. Tatjana legde haar hand op Lilly`s schouder, als een echte vriendin.
Twee dagen later verscheen er in de krant een grote foto plus verhaal op de voorpagina van Het Algemeen Dagblad. Britney, Tatjana en Lilly stonden als drie vriendinnen op de foto. Hun waren dan ook degene die de hele junk bende hadden ingerekend. Sindsdien zijn Lilly en Tatjana hartsvriendinnen
Je kunt je reactie direct naar Cindy sturen: cindy.tieleman@12move.nl
Ook jij kunt hier je kinderverhalen publiceren, en je illustraties aan kinderverhalen toevoegen.
Hoe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben plezier van onze verhalen.
Dus doe mee !!
omhoog home
