De kauwgomballenkoning
door Leo Versnel
In een heel ver land, in Ballonië woonde een beetje vreemde koning. Al heel lang had er altijd een koning Bally geregeerd. De laatste koning Bally heette Bally XXIII, Bally de drieëntwintigste dus. De nieuwe koning had dus Bally XXIV moeten worden, maar dat wilde hij niet! “Ik wil koning Dorus I worden!”, riep hij toen zijn vader te oud was geworden om te regeren. En zo gebeurde het.Maar Dorus I was geen gewone koning! Hij was gek op kauwgomballen en die at hij dan ook de hele dag. Bij zijn ontbijt nam hij altijd kauwgomballen met appels. Tussen de middag at hij voor de verandering kauwgomballen met sinaasappels en ‘s avonds at hij kauwgomballen met groenten. Nu eens met spinazie, dan weer eens andijvie, een enkele keer spruitjes en ook vaak witlof of sperzieboontjes. De kauwgomballen kwamen dan in plaats van de aardappels en ze werden speciaal voor hem gemaakt met spinaziesmaak of andijviesmaak, spruitjessmaak, witlofsmaak of sperziebonensmaak! Hij werd dan ook al heel gauw de kauwgomballenkoning genoemd!
Eigenlijk was het wel een rare koning! Hij had een uitvinder gevonden, die grote, vierkante kauwgomballen kon maken en daarmee liet hij een heel nieuw paleis bouwen. Voor de ramen hadden wel honderd mannen in zijn grote koninkrijk dagenlang bubbelkauwgom gekauwd en er grote bellen mee geblazen, die naast elkaar voor de ramen werden gespannen. En wat dacht je van de wegen? Ook allemaal gemaakt van kauwgomklinkers! Als je er op liep, dan veerde dat heerlijk! Natuurlijk gingen alle mensen de koning nadoen! Iedereen at kauwgomballen bij het ontbijt, bij de lunch en bij het diner! Soms was er wel eens een eigenwijze vrouw, die zei, dat ze geen kauwgomballen lustte. Als de politie dat hoorde, dan kreeg zo’n gek mens natuurlijk meteen een flinke boete!
In het land waren wel twintig kauwgomballenfabrieken! En allemaal draaiden ze vierentwintig uur per dag, zoveel kauwgom was er elke dag weer nodig. Al die kauwgom werd uitgekauwd en van al die kauwgomballen bleven natuurlijk stukjes kauwgom over. Die werden en grote vuilniszakken verzameld. Het afval werd goed schoongemaakt en daarna opnieuw gebruikt om er weer verse kauwgomballen van te maken. Zo bleef het een schoon land met prachtig gekleurde kauwgomwegen en schitterende kauwgomgebouwen. Iedereen was tevreden op een paar vreemde mensen na, die dat kleverige spul niet door hun keel konden krijgen! Die kwamen ‘s avonds stiekem bij elkaar en dan werden er stiekem ingevoerde biefstukken gebakken of malse kippetjes. En smullen, dat ze deden!
In Nederland woonde een jongen, die Roel heette. Hij zat nog al eens achter de computer en keek dan wat rond op Internet. Op een goede dag zag hij daar een heel verhaal over de kauwgomballenkoning van Ballonië! Na wat zoeken vond hij ook nog een kauwgomballenprijsvraag! Daarin moesten tien vragen over kauwgomballen beantwoord worden en omdat Roel ook wel graag zo nu en dan een kauwgompje lustte had hij op alle vragen een antwoord gegeven.
Maandenlang hoorde hij niets van Ballonië, maar toen kreeg hij opeens een e-mail binnen, waarin werd verteld, dat hij de hoofdprijs had gewonnen! Hij mocht met nog iemand een week naar het kauwgomballenparadijs! Zijn vader ging mee en na een lange vliegreis kwamen ze in Ballonië aan. Vanaf dat ogenblik aten ook Roel en zijn vader elke dag kauwgomballen! Roel zei na twee dagen tegen papa, dat hij, wanneer ze weer thuis waren, nooit meer van die dingen zou eten! Maar daar hield hij het vier dagen vol. En toen gebeurde er iets! In een land, daar duizend kilometer vandaan kwam een grote vulkaan tot uitbarsting! Dikke rookwolken dreven door de lucht, maar ook heel veel fijn stof. De zon werd daar verduisterd en het heeft wel twee weken geduurd, voor de mensen in dat land overdag de lampen uit konden doen, zo donker was het door al dat stof en al die rook!
In Ballonië wisten ze niets van dat alles! Maar dat duurde niet lang! Toen Roel en zijn vader er vijf dagen waren, kreeg Roel een ideetje. Hij probeerde of hij zo’n kauwgomballenruit met een steentje stuk kon gooien, maar dat lukte niet. Het steentje stuitte met een vaart terug en Roel kreeg een mooie bult op zijn hoofd! Net op dat moment begon de regen te vallen! Dat was een feest! De Balloniërs hadden zo iets nog nooit van hun leven meegemaakt! Maar de vreugde duurde niet lang! Opeens merkten de mensen, dat de straten wel heel erg kleverig waren! Je kon je schoenen bijna niet uit de taaie troep krijgen! Gebouwen begonnen scheef weg te zakken en in te storten! Overal liepen mensen zenuwachtig heen en weer te rennen om te proberen uit hun huizen te redden, wat ze nog konden. Papa hield een taxi aan en met een vaartje waar een wandelaar zich voor zou schamen reden ze naar het vliegveld. Daar konden ze nog net een vlucht boeken naar Schiphol en zo eindigde de reis twee dagen eerder, dan ze gedacht hadden.
Toen ze eenmaal thuis waren, hoorden ze op de televisie, dat de Balloniërs koning Dorus I hadden weggejaagd en dat één van het groepje, dat zo graag biefstuk at was benoemd tot koning Bally XXIV!
Voor meer verhalen van de Verhaaltjesopa Leo Versnel, ga naar: http://home.hccnet.nl/l.versnelOok jij kunt hier je kinderverhalen publiceren, en je illustraties aan kinderverhalen toevoegen.
Hoe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben plezier van onze verhalen.
Dus doe mee !!
omhoog home
