Sinds Karen is verhuisd
door Marian v.d. Hoven
Dit verhaal is gebaseerd op enkele onderdelen van het verhaal Gespest! van Heleen Rietbroek.Karen stapt op haar fiets en rijdt weg. Als ze me maar niet staan op te wachten, denkt ze. Maar ze was de straat nog niet uit of,… ja hoor, daar stonden ze al, de pestkoppen uit haar klas. "En Karen heb je mijn huiswerk gemaakt? vraagt Johan, de leider van de pestgroep.
"Ehhh.. Ik wist niet dat ik dat zou doen " probeert Karen nog.
Maar dat pikken ze niet. "O nee ? Nou dan heb je heel veel pech vandaag" En voor ze het in de gaten heeft wordt ze van haar fiets geduwd. "Nee, nee" riep ze. Maar het hielp niks.Nadat de schoolbel was gegaan, sloop Karen naar binnen en pakte een broek van gevonden voorwerpen. In haar eigen broek was een grote scheur gekomen toen ze op de grond was geduwd en ze wilden niet dat meester Geert haar zo zag want dan zou hij vast naar moeder bellen. Ze waste haar handen bij de wasbak van de meisjes w.c. (want die zaten onder de schrammen) en ging naar de klas. Gelukkig had meester Geert niets door toen ze binnen kwam maar hij vond wel dat ze erg laat was.
Toen ze thuis was ging ze meteen naar boven. "Kom je niet eerst een kopje thee drinken?" riep haar moeder. "Nee" riep ze terug, “ik moet huiswerk maken” loog ze. Ze liep snel door naar haar kamer en liet zich op haar bed vallen. Ze moest weer denken aan vanmorgen en hoelang ze nu al wordt gepest. Het kwam allemaal omdat papa ergens anders ging werken en wij moesten verhuizen.
Karen was zo in tranen dat ze haar moeder niet had horen binnen komen. “Waarom ben je zo verdrietig?” Karen kon het niet meer voor zich houden en vertelde het hele verhaal aan haar moeder. Ze vertelde dat ze al vanaf groep 4 werd gepest om haar bril en in groep 5 nog erger door haar beugel. Haar moeder was heel geschokt omdat Karen nog nooit iets erover had verteld thuis. Om Karen te helpen belde ze de meester Geert op. Toen meester het hele verhaal hoorde was hij ook heel erg geschokt maar beloofde morgen er over te praten.
De volgende dag praten hij er inderdaad over met de klas. Hij vroeg wat er allemaal was gebeurd.
Mirjam was de eerste die haar vinger opstak."Het begon allemaal toen keren in groep 4 naar onze school kwam. Karen haar zat heel anders dan dat van ons en ze had een grote bril. Toen begon Johan haar uit te schelden voor schele ….en ik deed ook mee omdat de hele klas mee deed. Want ik was bang dat ze me ook anders gingen uit schelden omdat ik hele grote oren heb. Bert stak ook zijn vinger op en zei: “In groep 5 begon het echt gepest pas echt, want toen duwde we haar van haar fiets en verplichte Johan dat Karen zijn huiswerk zou maken. Toen ze ook nog eens een beugel kreeg werd ze echt heel erg gepest." Enkele kinderen in de klas knikten ja omdat het allemaal waar was wat Mirjam en Bert vertelde . Andere kinderen uit de klas zeiden ook dat ze bang waren om zelf gepest te worden, als ze voor Karen opkwamen.
Meester Geert vond dat iedereen zijn excuses aan Karen moest aanbieden en beloven dat ze Karen of wie dan ook niet meer zouden pesten en zeker nier om het uiterlijk. “Iedereen ziet er nu eenmaal anders uit” zei meester. “gelukkig maar, want als jullie er allemaal hetzelfde uit zouden zien, zou ik jullie niet uit elkaar kunnen houden!” De klas moest daarom lachen en iedereen bood zijn excuses aan Karen aan.
Zelf Johan beloofde om niet meer te pesten. Maar dat vond meester Geert niet genoeg. Johan moest al het huiswerk dat Karen voor hem had gemaakt over doen. En hij moest twee weken lang na schooltijd het plein aan vegen.
Met Karen gaat het nu onwijs goed, ze heeft al veel vriendinnetjes en is niet meer bang om naar school te gaan. En de tandarts heeft gezegd dat haar beugel er binnenkort uit mag.
Ook jij kunt hier je kinderverhalen publiceren, en je illustraties aan kinderverhalen toevoegen.
Hoe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben plezier van onze verhalen.
Dus doe mee ! !
omhoog home
