In de wolken
door Leonore Pulleman

Heb je wel eens een tovenaar gezien die kiespijn heeft?
Nou, deze heeft er goed last van!
Al jaren loopt hij rond met zo'n knagend rotgevoel. Het gaat niet over van een paar tabletjes. De hele dag denkt hij aan de pijn. Bijna bij alles wat hij doet, zeurt het in zijn mond...

Kijk, daar komt hij net voorbij. Langzaam loopt hij de berg op. Op de top staat zijn huis.
Bah... er hangt een vogelnestje in de boom. Stomme vogels. Altijd dag gefluit, alsof er geen pijn bestaat. Die herrie doet zeer.
Wat doet hij nou? Hij stompt tegen het nestje! Vier eitjes vallen kapot. De tovenaar bukt om de rommel beter te bekijken. Dan valt het laatste eitje ook nog naar beneden en spat op zijn hoofd kapot.
Oei, die tovenaars kunnen schelden zeg!
Hij pakt zijn zakdoek en veegt de troep van zijn hoed.

Ai ai ai... Hij grijpt weer naar zijn kaak.
Eén ding helpt tegen de pijn. PLAGEN!!!
Hij moet sarren, treiteren. Dat helpt. Dan kan hij aan iets anders denken dan aan de pijn. In ieder geval voor een tijdje.
Dat rotei ook!

Hij heeft al fantastische dingen uitgehaald met het dorp onder aan de berg.
Naar beneden kijkend, ziet hij de kerktoren tussen alle huisjes staan. Hij voelt zich al iets beter.
"Weet je nog," mompelt hij tegen zichzelf, "van die spreuk? Je weet wel die ene, waardoor alle honden hun plas en poep niet meer op konden houden?" Gniffel, gniffel, gnuif.
"Enneh, die waardoor alle kinderen hun bordjes niet meer leegaten. Allemaal wanhopige ouders!"
Hij lacht nu voluit. In zijn mond proeft hij de lekkere smaak van ellende. Het is zo'n vervelend dorp, daar onder aan die berg. Wat hem betreft kunnen ze allemaal opvliegen!

Hé, dat is trouwens best een leuk idee!
Met grote passen loopt hij naar huis. Dan remt hij ineens af. Er ligt iets tussen de struiken. Ah, het is een staart. Die is van zijn kat.
Ja ja, hij heeft haast, maar een klein omweggetje moet kunnen. Gewoon even vlug op die staart gaan staan...
"Mieieieiksauauww!" klinkt het. Heerlijk.

Dan staat de tovenaar voor zijn voordeur. Hij gooit hem open.
Slaat het toverboek open bij de inhoudsopgave.
"Ehm... Eens kijken... Verdwijntrucs. In de wolken." Zijn vingers vinden de juiste bladzijde. Het lijkt niet zo moeilijk en hij begint direct. Een kwartiertje later lijkt het of de vloer beweegt. Heel kort en dan is het al over.
Snel naar buiten!
Ja, gelukt! Daarboven, op een grote wolk... staat het dorp. Kijk, daar staan alle huisjes met de grote kerk in het midden. Tevreden gaat hij weer naar binnen.
Een pijnlijke steek schiet door zijn kaak. Verdorie, nu had hij toch een paar uur niet aan de pijn gedacht.
De grootste slaappil innemen dan maar, en hup naar bed.

Hij ziet dan ook niet dat een klein figuurtje boven op de wolk allemaal touwtjes aan elkaar zit te knopen. Het is de touwman van het dorp. Het mannetje draagt een overall. Er zitten allemaal zakken op, waar een heleboel touw in zit. Deze man kan alles.
Iedereen die touw nodig heeft, kan bij hem terecht. Ontsnapt er een koe? De touwman knoopt een lasso. Zit er een kat in de boom die er niet meer uitdurft? Hij maakt zo een touwladder.

Vandaag heeft hij het heel erg druk. Sinds het dorp op een wolk staat, is hij alle deuren langs gegaan om touw op te halen.
Het begon al donker te worden toen hij ging knopen.
Nu is het eindelijk nacht.. En is het touw lang genoeg om de touwman naar beneden te laten klimmen. Terug naar de aarde.

Bang is hij niet. Eenmaal met zijn voeten op de grond, klimt hij rechtstreeks de berg op naar het huis. Knarsend duwt hij de deur open… Wat doet hij nou?
Hij overvalt de tovenaar in zijn slaap! En bindt hem vast, met meters touw. Zelfs zijn vingers worden gebonden, allemaal apart aan stokjes. Dat was een tip die de touwman heeft gekregen: niemand kan toveren als'ie z'n vingers niet bewegen kan!

Van al dat gewriemel is de tovenaar natuurlijk al lang wakker. Eerst is hij nog suf en begrijpt niet wat er gebeurt. Dan voelt hij dat hij helemaal vastgebonden is en begint keihard te schreeuwen.
De touwman is net de laatste knoop aan het leggen, midden op de borst van de tovenaar. Hij hangt dus vlak bij zijn gezicht en… valt bijna flauw!
Wat een stank!!!
Van schrik gilt de touwman nog harder dan de tovenaar. Hij schreeuwt: "Jeetje, jij stinkt! Ik ruik bedorven ei en iets véél ergers!"

Raad je al wat de touwman ruikt?

Natuurlijk! De zere kies van de tovenaar! Die is totaal verrot. Hij heeft vast nooit zijn tanden goed gepoetst!
Zoals altijd weet de touwman raad. Hij bindt een fijn touwtje om de rotte kies en het andere eind maakt hij vast aan de knop van de openstaande deur. Als hij de deur dichttrapt, klinkt er een luide klap en dan vliegt de rotkies uit de mond van de tovenaar.
Hé! Hoe kan dat nou? Gelijk met de kies vliegt ook de kwaaiigheid uit de tovenaar!
Stil van verbazing ziet de touwman de boze blik verdwijnen tot de tovenaar een aardig gezicht heeft. Dan weet hij genoeg en maakt alle touwen los. Hij stopt ze terug in zijn zakken. Touw is duur. Dat kan hij vaker gebruiken.

Enthousiast vliegt de tovenaar overeind. Hij pakt de touwman vast, danst een rondje en zoent hem dan op beide wangen. Vervolgens rent hij naar zijn kat.. Die rent krijsend weg met een dikke staart, maar zijn baasje is sneller. Hij pakt het dier vast en neemt het op schoot om te aaien. Verbaasd begint het dier te spinnen, voor het eerst van zijn leven.
De tovenaar schiet in de lach. Ook voor het eerst in zijn leven.
"Ik ben bevrijd! Ik ben bevrijd!" zegt hij keer op keer. Tranen staan in zijn ogen.

De touwtjesman kijkt het allemaal even aan.
Dan schraapt hij zijn keel. "Ehem… Niet om het een of ander, maar het is al dag. Mag het dorp nu naar beneden misschien? Anders moet ik dat hele eind terug naar boven klimmen."
"Ja natuurlijk. Excuses. Even mijn toverboek pakken." Er klinken een paar spreuken en opnieuw trilt de vloer.
Als ze naar buiten lopen, is het dorp al helemaal beneden.
En alle mensen? Die staan weer met beide benen op de grond.

---

Je kunt Leonore mailen op p.pulleman@hccnet.nl

Ook jij kunt hier je kinderverhalen publiceren, en je illustraties aan kinderverhalen toevoegen.
Hoe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben plezier van onze verhalen.
Dus doe mee ! !


omhoog    home