Heksenpap
door Liesbeth van Diggele
Er was eens een heel klein dorpje, Knuddelknoet genoemd. Vlakbij was een
heel groot bos, waar alle kindertjes graag kwamen, in dat bos waren ook hele
lieve diertjes, zoals konijntjes en rupsen, en daar speelde de kinderen
graag mee. Maar de kindertjes mochten van hun papa en mama alleen maar in
het begin van het bos, want verder in het bos was het erg warm en donker
ontzettend griezelig. En daar kwam niemand zelfs de dieren niet. Het enige
wat je daar af en toe hoort is een afgrijselijk gegil.
In het donkere bos stond een oud en spookachtig kasteel, zo groot als een
ziekenhuis en dan nog groter, waar niemand zich durfde te vertonen. Er ging
een gerucht dat het kasteel behekst was.In het dorpje woonde een heel verwend jongetje, Koosje
was zijn naam. Dat jongetje was door en door verwend. Hij kreeg alles wat
hij maar wilde van een gouden ketting met diamantjes tot een vaasje met
bloemetjes zelfs al won hij de eerste prijs, nee zelfs dan was Koosje niet
tevreden.
Op een dag ging Koosje met vriendje Peter en diens zusje Klaartje in het bos
spelen. Maar Koosje was snel verveeld want hij was al vijftien. 'Zullen we
verder het bos in gaan?' zei Koosje. 'Maar dan verdwalen we misschien' zei
Klaartje, 'ben je bang?' vroeg Koosje 'bangerd, bangerd'!
Niet waar zei Klaartje wij gaan mee. En zo gingen de kindertjes het donkere
bos in. De kindertjes hadden het heel erg naar hun zin ze speelden, en
lachte, het leek wel een groot feest!
Ineens viel Klaartje, 'mijn knie' huilde ze, en er kwam bloed uit het
wondje, en dat was heel erg gevaarlijk, want dan wisten de heksen dat er
weer wat te peuzelen was.In het kasteel was Medusa bezig met het maken van de heksenpap. En Griselda
die roerde de ingrediënten er door heen, en samen zongen ze:
"Griebel grabbel grutje,
weet je wat ik lekker vind???
een lekker dik vers mensenkind
in onze glibberige drab
heerlijk smakend heksenpap."
Ineens keek Medusa op , 'ik ruik wat' zei ze...
'Wat ruik je?!?! Wat ruik je?!?!' Gilde Griselda en klapte in haar handen
van plezier. Medusa snuffelde, en terwijl ze snuffelde kwam er een grote
snottebel uit haar neus.
'Oooh Medusa zo kan je niet ruiken' snerpte Griselda. 'Je heb gelijk', zei
Medusa ...en slurpte de snottebel naar binnen. 'Oooooh lekker' krijste
Griselda ....'IK WIL OOK, IK WIL OOK!'
'Nu stil ik ga ruiken. heee ik ruik iets! Aaaahh ik ruik bloed'.
'Is het vers, is het vers?' gilde Griselda weer, terwijl ze kwijlde van
plezier, 'jaaaaaaa het is kindertjes vers', 'aaaaaaaaah' gilde ze in koor!Terug in het bos zat, Klaartje snikkend op de grond en
keek naar haar wondje, Peter zat bij haar. 'Wat een huilebalk ben jij zeg',
zei Koosje, 'zo'n klein wondje pfff, kom op we gaan verder'.
'Nee' huilde Klaartje , 'ik wil naar huis, naar mama'! Peter knikte, en zei
'kom op we gaan naar huis dan plakt mama er een mooie pleister op'. Nog na
sniffend stond Klaartje op, en de drie kinderen gingen op weg naar huis.In het kasteel van de heksen was het een dolle boel. Want de heksen, hadden
in hun glazenbol, de kinderen al opgespoord. 'Wat zijn die twee mager zeg'
zei Griselda, 'jaaaa' zei Medusa maar Koosje is lekker vet, 'heb je zijn
billen niet gezien?'.
'Aaaaah' gilde Griselda, dan is het de geweldigste lekkerste en sappigste
van allemaal. 'Heerlijke kindertjes billen'. 'Ik kan niet wachten...ik kan
niet wachten'.In het bos liepen de kinderen maar wat rondjes. Klaartje begon weer te
huilen, 'we zijn verdwaald, ik wil naar huis'. Nu begon Koosje ook te huilen
'ja, we zijn verdwaald en dat is jullie schuld!'
De kinderen stapte stevig door en begonnen maar een liedje te zingen,
Klaartje en Peter liepen voorop.
Op gegeven moment zei Peter tegen Klaartje laten we maar wat uitrusten , en
ze draaide zich om zodat ze het ook tegen Koosje konden zeggen.
Maar heee Koosje was er niet meer, waar was Koos??
'Koos? Koosje??' schreeuwde de kinderen, en gingen naar hem op zoek.
Plotseling zag Petertje het dorpje, 'kijk' zei hij, 'we zijn thuis!'
'Misschien is Koosje ook wel thuis', en ze rende vlug naar huis.
Maar Koosje was niet thuis en zou ook nooit meer thuis komen.
In het kasteel van de heksen werd hard gelachen...
En tijdens het gelach, likten ze hun wratterige vingertjes af.
'Ooooh wat heeft dat lekker gesmaakt' snerpte Medusa, en liet een dikke
boer. 'Mmmm heerlijk weer die heksenpap.'
'Jaa met die zachte sappige kinderbillen', blurp.
En waarom zijn Klaartje en Peter niet opgegeten? blerrrrrrrgghh dat waren
magere scharminkeltjes net als jullie. Dus kinderen met dikke billen pas op!
'Want griebel grabbel grutjes
weet je wat ik lekker vind???
Een lekker dik vers mensenkind
in onze glibberige drap
heerlijk smakend heksenpap!'
Je kunt Liesbeth mailen: liesbeth_van_diggele@hotmail.com
Ook jij kunt hier je kinderverhalen publiceren, en je illustraties aan kinderverhalen toevoegen.
Hoe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben plezier van onze verhalen.
Dus doe mee ! !
omhoog home
