Emma en Tatum
door Jasmijn (10 jaar)
Ik weet het nog als de beste. Hoe het begon. En daar begint mijn verhaal.
Aan het begin.
Het donkergele gordijntje zwiepte open. Tatum kwam swingend het pashokje
uit. Yahoo! Riep ze hard door het kleine boetiekje. Typisch Tatum,
nergens bang voor. Weet altijd precies wat ze wil. Ze draaide een
rondje. Haar glinsterde, goudgele lokken dansden op haar schouders.
Op en neer, op en neer...ik volgde het dromerig met mijn ogen. Tatum
lachte, haar donkerblauwe ogen lachten mee. Ze droeg een donkerrode
glitterbroek die wijd uitliep en waarvan de pijpen aan het eind omgeslagen
waren. En een parelwit truitje met gele nepbloemen erop geplakt. Staat
het me goed? Jubelde ze uitbundig. Alles staat je goed, dat weet je.
Dacht ik. Maar Tatum hield niet van geslijm. Ze vond zichzelf net
zo gewoontjes als andere kids. Nou, als ze eens wist...Toch zei ik:
het kan er inderdaad mee door Tatje. Oke! Ze verdween weer in het
groezelige pashokje. Ik hoorde haar luid zingen. THE SUNSHINE IN YOUR
EYES! Blérde ze. Ik keek in een spiegel. Ik was zo...gewoon!
Blauw t-shirt, spijkerbroek spijkerjackje eroverheen. Ik was niet
dik, niet dun, ook niet aan de magere kant, of mollig. Ik was...nou
ja, gewóón!
Tatum luister es...fluisterde ik. Het was vrijdagavond. Na het winkelen
in ShopCafé zijn we in onze pyama's een film gaan kijken op
mijn kamer. Onze pyama's, ik een pyamabroekje en een jasje in het
lichtgeel/beige en Tatje? Een lange slopperjapon met glittersterren
en het opschrift: You 'a star to me! en beesten pantoffels (muizen)
ik droeg gewoon één paar sokken. En mijn haar dan: Blond,
schouderlang. Gewóón. Wat is er? Vroeg Tatum. Ik ben
lelijk he Tatje! Ik floepte het er zomaar uit. Neeeeeeeeeeeeeeeeeeeee
zei Tatum met
verschrikte ogen. Maar in haar ogen las ik dat ze het tegenovergestelde
bedoelde. Nou ja...Tatum trok haar knieen op en sloeg haar armen er
omheen. Je bent niet LELIJK maar je bent...er zit....er zit gewoon
zo weinig verandering in je! Verander eens een keer joh, ik help je
anders wel! Bedankt, fluisterde ik. Toen kwam mijn moeder binnen om
het licht uit te doen. Nu slapen meiden want morgen gaan jullie zwemmen
dus maak jezelf niet te moe. Ik zette de tv uit en we kropen onder
de dekens Om te beginnen, verander je naam. Fluisterde Tatum toen
mama weer beneden was. Ik schrok! Waarom, wat is er mis met Emma?
Fluisterde ik terug. Gewoon, 't is
zo...braafjes! antwoorde ze . Oke antwoord ik, morgen, maar nu ga
ik slapen. En mijn ogen vielen dicht.
De volgende ochtend trok Tatum haar nieuwe kleren aan en ik mijn
gebruikelijke, saaaaaaaaaaaaaaaaie kleren. We pakten onze fietsen
en fietsen de poort uit, naar het zwembad. Onderweg floten er een
heleboel jongens naar ons, nou ja, naar Tatje dan en dan schudde ze
haar lange, goudblonde haar over haar schouders. Vlakbij het zwembad
ging Tatum opeens linksaf. Heeeeeeeey Tatje, we moeten rechtdoor hoor!
Riep ik. Niet hoor, de piercing/tattoo shop is linksaf! Wat! Ik tuimelde
bijna van m'n fiets, LAAT JE EEN PIERCING ZETTEN? OF EEN TATTOO? Ik
niet, ik heb er al één, antwoorde Tatum kalm, maar jij
-ze prikte in mijn buik- nog niet! Laat een navelpiercing zetten!
En een tattoo op je schouder! Ik viel bijna flauw maar een stemmetje
in me zei: de nieuwe Emma heeft lef, dit is een makkie voor de nieuwe
Emma! En daarom knikte ik flauwtjes. Even later stonden we in de shop.
Mijn maag draaide drie rondjes en ik voelde me heeeeeeel wee en slap,
een man duwde me in een stoel en ik zei wat ik wilde: een piercing
in mijn navel, mijn haar heel kort in stekels en groen met rood een
paars en een roos op mijn rechterschouder. Eerst deden ze mijn haar
en ik kotste zowat toen ik het resultaat zag, maar de nieuwe "Emma"
vond dit COOL! Tatum knipte mijn kleren heel scheef en ranzig af,
echt heel erg lelijk, tenminste, dat
vond de ouwe ik. Toen kwam de tattoo aan de beurt. De man pakte een
grote naald. Zet je tandjes maar op elkaartjes meisje! Zei die op
een rare toon. De naald kraste ruw over mijn lichaam en mijn ogen
vulde zich met tranen, maar ik hield ze tegen. Ik keek in de spiegel
en kon wel janken! De roos was tien keer groter dan de bedoeling was!
Toen was de piercing aan de beurt en een vlaag van pijn schoot door
mijn navel en ik liet een krijs van hier tot Tokio horen. Daarna depte
hij het bloed af. Er zat een vreselijk lelijke ring door mijn arme
navel.Ik trok mijn inmiddels zomerkleren weer aan en Tatum stak haar
arm door de mijne. Nu ben je pas een echte vriendin! zei Tatum. Dat
vond ik echt nergens op slaan maar ik zei niks. Ik betaalde van mijn
zwembadgeld en toen sleurde Taat me weeeeeeeeer ergens anders heen.
Ff een sjekkie rokuh zei ze en ze kocht tot mijn ergernis een zakje
sjek. Ik schrok me hoteldebotel. Rook jij?????????? Vroeg ik. Tuurlijk
wie niet? Zei Tatum. Ze haalde een aansteker uit haar zak en stook
hem aan. Ze nam een trek en blies een dikke rookwolk in mijn gezicht.
Ik begon wild te hoesten. Toen Tatum alles opgerookt had smeet ze
het pakje op straat en liep verder.
We gingen een winkel in waar we allebei een tof topje zagen. Alleen
we hadden geen geld. Ik wou het weer terug in het kledingrek stoppen
maar Tatje hield me tegen. Ze toverde een schaar tevoorschijn en knipte
die alarmdingen af. Daarna trok ze het topje onder haar trui aan en
dwong mij het ook te doen. Zo liepen we de winkel uit en ik vond het
verschrikkelijk maar ja Tatum was toch mijn vriendin??
Van zwemmen kwam niks meer, maar Tatum zei tegen me dat ik tegen
mij moeder moest zeggen dat ik had gezwommen. Ik wou het niet maar
ik wou Taat ook niet kwijt dus ik deed het. Die avond heb ik het topje
diep weggestopt achter mijn sweaters en kroop onder de wol. Mijn moeder
zit beneden te huilen, ze vind het verschrikkelijk wat ik met mijn
lichaam heb gedaan. Ik eigenlijk ook.
De volgende ochtend schrok ik me helemaal gek want er lag een rouwkaart
in de brievenbus. Ik opende hem. Ons lieve Tatje, Taat, Taartje en
Tatum stond er op. Verder niets. Ik belde Jesselyn Houwers (moeder
van Tatum) en het bleek: Tatum raakte in coma, haar jonge lichaam
kon het vele roken niet aan. Diezelfde avond is ze overleden.
Ik heb nu twee heeeeeellllllleeeeeeeeee lieve vriendinnen en ze heten
Cato en Saëlle, Taartje mis ik nog wel maar dit zijn mijn echte
vriendinnen, en ik moet er toch ooit overheen komen....
P.S. m'n piercing is eruit gehaald en mijn tattoo staat eigenlijk
best stoer, mijn haar is overgeverfd in de normale kleur en groeit
weer heel snel aan!
Je kunt Jasmijn mailen: jazzzmijn@hotmail.com
of naar haar site gaan: www.jasmijn.ontheweb.nl
Ook jij kunt hier je kinderverhalen publiceren,
en je illustraties
aan kinderverhalen toevoegen.
Hoe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben
plezier van onze verhalen.
Dus
doe mee ! !

omhoog home