De reis van de waterdruppel
door Karien Verhagen
illustratie van Kiki Verheij

"Ahhhhhhhh, ik wil weg hier!!!!!!!!!" schreeuwde waterdruppel het uit. "Sttttttttt", sliste de andere waterdruppels geïrriteerd. "Luister we willen allemaal terug naar het aardoppervlak, maar je moet geduld hebben," zei de oude waterdruppel kalm. "Hoe kun je zo kalm zijn," vroeg waterdruppel. "Het is hier zo donker en zo klam en ik word als maar door iets verder geduwd, waar ik echt genoeg van heb! Ik moet iedere keer de resten van mezelf weer aan me zuigen en daar word ik zo moe van." Waterdruppel raasde maar door met klagen, totdat de oude waterdruppel zei:" Luister zo duurt het alleen maar langer, als je gewoon je voort laat duwen door de kracht en jezelf weer aan elkaar zuigt, dan kom je er wel. Maar dan moet je wel op houden met zeuren, anders neem ik jouw water, bij mijn water erbij."

Het was doodstil in de grond, niemand durfde nog iets te zeggen, want stel je voor dat de oude waterdruppel je water erbij nam, dan was je geen waterdruppel meer! Dan was je gewoon een beetje water van een waterdruppel. Zo gingen een paar maanden voorbij. Waterdruppel hield zijn mond dicht, want hij wist dat de oude waterdruppel meende wat hij zei.

Plots na zo'n lange stilte begon de oude waterdruppel te spreken:"Stttttt" Waterdruppel keek hem verbaasd aan, iedereen was al maanden stil en wat zegt die oude? Sttttt. "We zijn er bijna," ging de oude waterdruppel verder. "We zijn bijna bij de zee der waterdruppels." Een luid gejuich klonk op. "Jaaaaa, oh gelukkig na al die jaren," riepen de waterdruppels. Waterdruppel keek verbaasd om zich heen, hij wist dat er meer was dan die vieze modder, maar wat precies wist hij niet.

Plots werd hij door een geweldige kracht omhoog geduwd hij moest zijn best doen om telkens de rest van zichzelf aan te zuigen. Een geweldige stroom van waterdruppels volgde, dit was de zee der waterdruppels! Licht dit was licht waar iedereen het altijd over had! En die warme droge lucht, veel beter dan die klamme aarde!

Zo was waterdruppel een paar weken in de zee der waterdruppels, er kwamen steeds meer waterdruppels bij. Vanuit de lucht, vanuit de aarde, vanuit snelle stromingen, die door de oude waterdruppel "rivieren" werden genoemd. Maar er verdwenen ook waterdruppels. Waterdruppel ook. Hij zweefde door de lucht en voelde zich super licht. Het was lekker warm en hij steeg hoger en hoger. Hij zag helemaal niets meer van zijn vriendjes, zelfs de oude waterdruppel was verdwenen.



En toen langzaam maar zeker verscheen de oude waterdruppel vlak bij waterdruppel. "Hoe is het waterdruppel? Hou je het nog vol? Ik hoop dat je sterk genoeg bent want je kunt dadelijk een grote klap verwachten. Maar misschien heb jij wel geluk en val je in de rivier." Overal verschenen plots de waterdruppels weer, ze vormden een wolk van waterdruppels. Het werd koud en de warme lucht die hen telkens omhoog had geduwd verdween. Ze vielen! Sommige als gekke witte dingen, andere als harde druppels en weer andere gewoon als waterdruppels. Sommige kwamen in de rivier terecht, andere in de zee, die hadden geluk, die kwamen niet op de aarde terecht.

Maar waterdruppel en oude waterdruppel, kwamen wel op de grond en ze zakte weg............ weer in die diepe aarde. "Ben maar niet bang waterdruppel, over een paar jaar maak je deze reis weer," zei de oude waterdruppel troostend tegen waterdruppel.

---

Ook jij kunt hier je kinderverhalen publiceren, en je illustraties aan kinderverhalen toevoegen.
Hoe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben plezier van onze verhalen.
Dus doe mee !!


omhoog    home