De vriendinnenclub
door Phebe Heesink, 12 jaar
Au, Dora! Nu trap je op m'n voet. Net op m'n hand. Zoek je ruzie of zo? Sorry hoor! mompelt Dora. Anna! Nu eet je de hele zak chips alleen leeg! Wacht ook eens op ons! roept Karen woedend tegen Anna. Ja! roepen ook Dora en Christy. Anna laat van schrik de zak chips vallen. Die valt leeg op de grond. Alle chipjes liggen over de houten vloer van de vriendinnenclub. Maar na de vakantie waren ze niet echt meer een vriendinnenclub. Meer een ruzieclub.
Boos stampt Anna de club uit. Wacht Anna! roept Dora. Maar Anna loopt gewoon door. Anna! We zijn toch de beste vriendinnen? roept Dora weer. "Waren!" roept Anna terug. En ze rent naar haar huis. Verdrietig loopt ook Dora naar huis. Alleen Karen en Christy zitten nog in de hut. Wat is Anna snel op haar teentjes getrapt, zeg! zegt Christy. Nou... We deden wel een beetje gemeen, vindt Karen. Ja nou, Anna deed veel stommer! onderbreekt Christy haar.
Na nog een tijdje geruzie over Dora en Anna stapt ook Christy woedend uit de hut. Ze loopt boos naar huis. Karen ruimt de hut een beetje op en eet nog een paar overgebleven chipjes. Dan loopt ook zij de hut uit.
Dora probeert de hele dag Anna te bellen maar niemand neemt op. Na nog een keer gebld te hebben hoort ze Anna's moeder. Is Anna er? vraagt Dora voorzichtig. Nee, ze is toch in jullie hut? O... zegt Dora en ze hangt op. Hoe kan dat nou? Anna is dus ergens buiten. Dora gaat op zoek.Ondertussen heeft ook Christy een schuldgevoel. Ze loopt naar Karens huis. Gelukkig doet Karen wel open. Hoi, zegt Christy. Kom binnen, zegt Karen. Net alsof er niks gebeurd is zitten de twee meisjes alweer limonade te drinken en gezellig te kletsen. Dora is nu terug naar de hut gegaan. Zachtjes doet ze de deur open. Er zijn twee kamers in de hut: De vergaderzaal en de "Rustig-aan-kamer." Daar liggen ze heel vaak muziek te luisteren en chips te eten op een paar kussens en onder een paar versleten dekens. Dora kijkt in de vergaderzaal. Maar daar is ze niet. Dan gaat ze naar de "Rustig-aan-kamer." Ze kijkt onder de dekens, maar daar is ze niet te vinden. En op de bank, in de kast of achter het kastje is ook geen spoor van Anna te bekennen.
Opeens ziet ze iets achter het kastje. Een groot luik. Voorzichtig doet Dora het open. Achter het luik is nog een kamer! Dat is Dora nooit opgevallen. Ze keek nooit achter het huis. Alleen maar naar de voorkant. Dan ziet Dora Anna. Ze zit op een stoel een boek te lezen. Anna! fluistert Dora. Anna kijkt op. Ze zegt niks terug. Hoe weet je dat hier een kamer is? Deze heb ik zelf gebouwd. Samen met mijn broer, zegt Anna. Ik zit hier altijd als ik verdrietig ben. Wauw! zegt Dora. Wat leuk... Een geheime kamer! Ja... zegt Anna. Maar zullen we het weer goed maken? Ja, natuurlijk! Daar kwam ik voor, Anna. Stil eens! fluistert Anna geschrokken. Ik hoor stemmen! Dora kijkt ook bang. Het zijn toch niet die enge jongens, die met die zakmessen? Nee, fluistert Anna terug. Het zijn meisjesstemmen. Het zijn... Christy en Karen! vult Dora aan.
Even kijken of er niemand in onze club is, h Horen Dora en Anna Karen zeggen. Oke, zegt Christy. Heb jij het trouwens al goedgemaakt met Anna en Dora? Nee, ik weet niet waar ze zijn, antwoordt Karen. Ik vind het best wel zielig voor ze. We hebben heel gemeen gedaan. Nee. Er is hier niemand, fluistert Karen. En wat wilde je me nou laten zien? vraagt Christy ongeduldig. Karen loopt naar de vergaderzaal. Ze schuift de kast opzij. Dora en Anna volgen hen stilletjes. Achter de kast zit een luik! zegt Christy. Ja. Hier zit ik altijd als ik verdrietig ben, zegt Karen. Anna en Dora beginnen hard te lachen. Geschrokken kijken Christy en Karen achterom. Dan zien ze Anna en Dora. Waar komen jullie vandaan!? vraagt Christy. Uit Anna's geheime kamer, waar ze altijd zit als ze verdrietig is. Lachend lopen Karen en Christy mee naar Anna's geheime kamer.
Als de vier meisjes het goed hebben gemaakt komt Christy met een leuk idee. Dora. zegt ze. Als wij nou ook een geheime kamer maken waar we zitten als we verdrietig zijn, hebben we bijna nooit meer ruzie! Dora en de andere twee vinden het een leuk idee. Christy's kamer kwam achter het bed, en Dora's kamer kwam achter het grote, staande schilderij. En ruzie? Nee, dat woord kenden ze niet meer!
Je kunt Phebe je reactie mailen: phebeheesink@hotmail.com
Ook jij kunt hier je kinderverhalen publiceren, en je illustraties aan kinderverhalen toevoegen.
Hoe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben plezier van onze verhalen.
Dus doe mee !!
omhoog home
