Een goede les voor computermuizen
door Karen Berntsen
illustratie van Euphro Blaauw

Jasper en Teun waren computermuizen. Ze woonden bij oma Annie en opa Joep in huis. Jasper werd de hele dag gebruikt door oma, en Teun was de reserve muis. Hij lag dus bijna altijd in de kast. Het leven overdag was hartstikke saai. Maar `s nachts was het feest. Dan kroop Teun uit de kast en maakte Jasper los van de computer. Dan vertelde ze elkaar wat ze die dag hadden meegemaakt en dat was meestal niet veel. Samen keken ze in de keuken hoe de huismuizen van de kaas knabbelden. En ook hoe ze samen spelletjes in een kring deden.

,,Waren wij maar huismuizen en geen computermuizen.” zuchtte Jasper.
,,Ja, kijk eens hoe ze genieten. Dat heb ik lang niet meer gedaan.” beaamde Teun.
,,Toch moeten we blij zijn dat we ons nog vermaken door naar de huismuizen te kijken. Andere computermuizen vervelen zich dag en nacht.” vond Jasper.
,,Maar in een bedrijf zijn heel veel computermuizen. Daar kunnen ze lekker met zijn allen spelen.” Zei Jasper jaloers.
,,Helemaal niet!” zei Teun die op een I.T.bedrijf had gewerkt (Computermuizen werken hard doordat ze de hele tijd heen en weer worden geschoven. Als ze traag zijn, zijn ze moe).
,,Er is altijd wel iemand die de kast van de reserve muizen op slot doet. Zo kunnen de computermuizen elkaar niet losmaken. Daar kun je alleen maar babbelen. En in de kast is het nog erger.”vertelde Teun, ,,daar kun je geen staart voor ogen zien!”
,,Maar toch lijkt het me een heel avontuur. Met zo veel vriendjes.” Zuchtte Jasper.
,,Trouwens, het is tijd om terug te gaan. Anders krijgen we die computer klungelaar weer in huis. Dat zal de computer niet leuk vinden en dan laat hij jou niet los.” Waarschuwde Teun.

De twee computermuizen waren onderweg naar het computerhok toen ze twee huismuizen tegen kwamen.
,,Hé, we willen jullie wat vragen.” zei een van de twee muizen tegen Jasper en Teun.
,,Ja, wat is er?” vroeg Jasper nieuwsgierig.
,,Nou, zouden jullie willen ruilen met ons? Ik bedoel dat jullie huismuizen zijn en wij computermuizen.” vroeg de andere muis aarzelend.
,,Natuurlijk.”zeiden Jasper en Teun. De huismuizen gaven Jasper en Teun allebei een stokje. Meteen veranderden Jasper en Teun in huismuizen en andersom.
,,Als je dat stokje loslaat zijn jullie weer gewone computermuizen.”waarschuwde de nieuwe computermuis.

Jasper en Teun sprongen vol vreugde in het rond. Met de stokjes in hun hand renden ze naar de keuken. Daar aten ze van de heerlijke kaas en speelden mee met de andere muizen. Het was een heerlijke tijd. Overdag sliepen ze in een holletje vlakbij de computer. Zo konden ze zien hoe de nieuwe computermuizen stroefjes over het muismatje rolden. Het ging nog niet erg goed. Oma Annie verwisselde ze steeds, omdat het zo onhandig ging.
Maar op een dag was de computer klungelaar aan de gang. Vlakbij het hol van Jasper en Teun. De computer klungelaar zag Jasper en Teun.
,,Annie, waar zijn de muizenvallen? Hier zitten muizen.”riep de computer klungelaar. Jasper en Teun zagen zijn woeste (Tenminste, zo leek het) gezicht dat ongeschoren was. Daardoor extra griezelig. Al snel kwam opa Joep eraan met een vleesmes.
,,Waar zijn die muizen?”donderde hij.
,,Hier Joep.”zei de computer klungelaar.
,,We moeten hier weg zien te komen.” zei Teun.
,,Ja, maar hoe?”vroeg Jasper.
,,Tussen zijn benen door rennen.”fluisterde Teun.
,,1, 2, Ja!”en daar gingen ze. Eerst onder het vleesmes door en dan onder opa Joeps benen door. Het was een angstig moment. Toen Jasper en Teun eindelijk een veilig plekje hadden gevonden zagen ze pas dat de staart van Jasper bloedde. Er was zeker drie centimeter vanaf.
,,Ik wil nooit, nooit meer een huismuis zijn.”huiverde Teun en hij liet het `magische’ stokje vallen. Jasper volgde zijn voorbeeld en liet ook het stokje vallen.

De hele dag bleven ze in hun schuilplaats en ’s nachts liepen ze terug naar de computer. Teun wou Jasper aansluiten, maar het ging niet. Er was nog steeds een stukje van de staart af. ,,Kun jij mij aansluiten?”vroeg Teun. ,,Nee.”zei Jasper. Dan moeten we wachtten tot ze ons vinden.”bedacht Teun. Er was geen andere oplossing. De volgende dag zag oma Annie de kapotte muis. Ze wou net opa Joep roepen toen hij naar haar toe kwam.
,,Hier, de staart die ik gisteren heb afgehakt is verandert.”zei opa Joep verbaasd.
,,Hé, dat stukje past aan deze muis.”zei oma Annie nog verbaasder. De huismuisstaart was in een computermuisstaart veranderd.
,,Wonderbaarlijk.” Oma Annie schudde haar hoofd.
,,Misschien kunnen we hem repareren.”hoopte oma Annie.
,,Tja, daar snap ik ook niks van.”zei opa Joep. En ze liepen naar de keuken.
,,Teun, Teun, ik wil nooit meer een huismuis zijn.”riep Jasper.
,,Ik ook niet. Dan maar liever ons oude leventje lijden.”riep Teun terug.
En ik hoop dat dit een goede les is voor andere computermuizen.

---

Je kunt de website van Euphro bekijken: www.geocities.com/euphroblaauw

Ook jij kunt hier je kinderverhalen publiceren, en je illustraties aan kinderverhalen toevoegen.
Hoe meer mensen mee schrijven en tekenen, des te meer kinderen hebben plezier van onze verhalen.
Dus doe mee !!


omhoog    home